Acı Veren Gözlerin...

Konu 'Alıntı Şiirler' bölümünde *primadonna* tarafından paylaşıldı.

  1. *primadonna*

    *primadonna* Üye

    Katılım:
    10 Ocak 2010
    Mesajlar:
    45
    Beğenileri:
    20
    Ödül Puanları:
    0

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    Karanlık odamdaki huzur parçalanıyor kalp atışlarımla
    Her soluk alışım bana seni hatırlatırken
    Her soluk verişim gönderir beni acının koynuna.
    Ne kadar huzurluydum oysa sen yokken
    Şimdiyse mücadele ediyorum içime soktuğun hastalıkla
    Yatağımda boğuluyorum gözyaşlarımla.
    Korkularım, en sonunda beni yere yıkıyor bu gece
    Sesini duyuyorum her saniyemde
    Gözlerini görüyorum gözlerimi kapattığımda
    Ellerin ise boğazıma sarılıyor düşlerimde.
    Bugünün geleceğini bilmeme rağmen
    Seni benden almaması için yalvarıyordum Tanrı'ya.
    Neden girdin ki hayatıma?
    Taştan daha soğuktu kalbim
    Hiçlikten daha boştu gözlerim.
    Yıkılmamalıydı karanlığımın krallığı
    Girmemeliydi virüslerin kanıma
    Unutmuştum oysa bütün duyguları
    Ne sevgi vardı, ne de onun acısı.
    Şimdiyse yıkıntıların arasından bana bakıyorsun
    Ölmenin vakti geldi diyorsun.
    Biliyorum korktuğum gün, bu gün
    Odamın içine sesi doluyor ölümün.
    Hıçkırıklarım karışıyor güzelliğine
    Seni anıyorum şimdi son bir kez daha
    Birazdan öleceksin benim içimde
    Ölümün sesi kutsayacak son bir kez daha
    Gözlerimi kapatıp ölüm ayinimi başlattığımda
    İçime soktuğun her şeyi kusacağım yatağıma.
    Ama gözyaşlarım sel oldu durmuyor
    İçimi ise cehennemin ateşleri yakıyor.
    Hiçbir ayin bu kadar acı vermemişti oysa
    Göz kapaklarım kapanmamak için yalvarıyorlar ruhuma
    Sabah göz kapaklarım tekrar açıldığında
    Her şey bitmiş, bedenim sevgiden arınmış olacak oysa.
    İçimdeki karanlık ruh, ağıt yakıyor şimdi arkandan
    Gözyaşlarım eşlik ediyorlar karanlığa.
    Neden girdin ki hayatıma?
    Neden acı verdin bana?
    Neden acı çektiğimi bilmek bile acı veriyor bana
    Olamaz, ben cidden sevmişim galiba.
    .........
    Sevgi sadece acı verir sevemem ben
    Korkularım buna izin vermez.
    Sevgi nedir bilemem ben
    Kalbim içindeki şeytanı göremez.
    Ama yarın mezarımdan kalktığımda
    Her şey yine eskisi gibi olacak.
    Hiç bir şey artık bana acı veremeyecek
    Ne sevgin ne de beni ölüme terkedişin.
    İçimdeki surları tekrar inşa etti gidişin
    Şimdi sadece ben varım.
    Bütün sevgileri öldüren korkularım
    Senin gözlerini de silecekti en sonunda
    Görmeyeceğim artık onları, gözlerim kapandığında.
    Hiçbir sevginin izi yok artık içimde
    Aile sevgimi bile kurban ettim ayinde
    Tıpkı senin sevgine yaptığım gibi.
    Sevgi mi, değil mi, onu da bilmiyorum ama
    Ölmesi gerektiğini biliyorum
    Çünkü ışığını sokuyordu karanlık ruhuma.
    Senden bana kalan her şeyi sileceğim
    İçime sevgiyle beraber soktuğun korkuları özellikle
    Belki de bu yüzden öldürdüm seni
    Bana verdiğin korkular yüzünden.
    Artık hepiniz uzaksınız benden
    Hem sen, hem sevgin hem de korkuların
    Sadece son izleriniz kaldı içimde.
    Tırnaklarınla kalbime kazıdığın harfleri silmek çok zor biliyorum
    Şİmdiyse bütün yakarışlarım değişti
    Artık seni görmemek için yalvarıyorum.
    Dudaklarından dökülenleri duymayacağım bu günden sonra
    Senin için zincir vuracağım hayallerimin kapısına
    Artık ne eline uzanacak ellerim
    Ne de dudaklarım dudaklarına
    Bütün hayalleri gömeceğim mezarlarına.
    ........
    Tek bir şeyi öldürmeyi beceremedim ayinimde
    Bana en çok acıyı veren o gözlerini
    Ama onları da oyacağım yerinden, bana inan
    Sonra küllerini savuracağım göklere
    O bir çift göz için son bir damla gözyaşı dökeceğim...

    Poet Of The Darkness


Sayfayı Paylaş