acill yardım....

Konu 'Edebiyat 12.Sınıf' bölümünde Myangelface tarafından paylaşıldı.

  1. Myangelface

    Myangelface Üye

    Katılım:
    10 Ekim 2011
    Mesajlar:
    1
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0

    acil yardm...deneme yazar mısınz
  2. senairem

    senairem Üye

    Katılım:
    10 Ekim 2011
    Mesajlar:
    15
    Beğenileri:
    5
    Ödül Puanları:
    0
    deneme isteyenlere ben yazdım

    Sahip olduklarımız, sahip olmayı hayal ettiklerimizdir belki de. Sahip olmayı istediğimiz ne varsa onun için çabalarız hayatta. Doğarız, büyüyüp gelişiriz. Büyüdükçe isteklerimiz, sorumluluklarımız da artar. Apayrı bir çaba içerisine gireriz. Aslında bu, kendimizi bulma, yani kişisel bir kimlik oluşturma çabasıdır.

    Topluma kendimizi kabul ettirmek için uğraş verirken bir yandan da bireysel düşüncelerimizi harekete geçiririz. Hayal ettiklerimizin peşinden koşmaya başlarız. Kimi zaman hayallerimiz uğruna zifiri karanlıklara korkusuzca dalarız. O karanlıkta aradığımız tek şey aydınlıktır. Çünkü hayallerimizin başlangıcıdır aydınlık, güneşli günler, masmavi gökyüzü…

    Kimi zaman da aydınlık sandığımız karanlıklara gireriz. Yağmurun yağışı, gök gürültüsü, fırtınalı havalar hepsi karanlığın başlangıcıdır. Hayalleriniz kör karanlıklarda kaybolur. Benim hayallerim de kayboldu…

    Oysa ben güneşli bir günde rengârenk balonlar almıştım. Masmavi gökyüzünün altında balonlarımla denizi selamlıyor, martıların denizin üzerinde özgürce süzülmelerini izliyordum. Ta ki gökyüzünün aniden kapkara bulutlara bürünüp, şiddetli yağmura dönüşmesine kadar… Biraz önce tenimi yakan güneş artık yoktu. Kara bulutlar hâkim olmuştu gökyüzüne. Derken fırtına çıktı, azgın dalgalar şiddetle kayalara vurmaya başladı.

    Şaşkınlık içindeydim. Denizin kenarında öylece kalakalmıştım. Bir anda her şey nasıl da tersine dönmüştü. Rengârenk balonlarım, kapkara bulutlara kafa tutuyordu adeta. Fırtına da şiddetini artırmıştı. Ortalık toz duman… Birden aklımda bir şimşek çaktı.

    Dedim ki içimden: Bırak o balonu, bırak gitsin… Ona verebileceğin en büyük hediye özgürlüktür. Ve aniden bırakıverdim balonları elimden. Denizin üzerinde tıpkı martılar gibi süzülerek gökyüzüne yükseldiler…

    Neden mi bıraktım gökyüzüne o balonları, yani düşlerimi?

    Çünkü düşleri özgür olmayanın aklı tutsak kalır…:)

Sayfayı Paylaş