ah çocukluk kabim..

Konu 'Alıntı Şiirler' bölümünde hilly tarafından paylaşıldı.

  1. hilly

    hilly Özel Üye Özel Üye

    Katılım:
    15 Şubat 2009
    Mesajlar:
    1.548
    Beğenileri:
    1.711
    Ödül Puanları:
    113



    [​IMG]












    Ah Çocukluk Kalbim



    Bir zamanlar küçüktüm,
    Küçücüktüm.
    Koşunca, ürkek ceylanlar gibi
    Hızlı hızlı çarpardım.
    Demek ki çıktığım yokuş
    Gerçekten dikti.

    Ah Çocukluk kalbim

    Gözleri sahili dövercesine bakışlı,
    dalgalı deniz gözlüm,
    Övülünce sevilince Yüzü kızaran beniz yüzlüm,
    Asabiyet yüklü titrek ellerim,
    Rüzgarın uçurduğu
    Kızların kaçırdığı
    Hayallerin dolandırdığı
    Çocukluk kalbim..
    Ne acılar tattı,
    Ne fırtınalar atlattı,
    En çok da inkisarlar ağlattı.
    Dudağı yok tu sanki anlatsın
    Dinleyeni yoktu ki anlasın
    Yine de o anlattı;
    kendi dinledi
    Çığlıkları kayboldu göğüs kafesinde.
    Bir sevmek vardı hevesinde.
    Sevilmek vardı hevesinde
    Kızarıklık bekledi benzinde.

    Ah çocukluk kalbim
    Yeislere galip kalbim
    Olgunlaştı yeşilsiz
    arada bir efkarla hüzünlendi
    ritmiyle sildi gözyaşlarını.
    Bindi ümit atına
    Meçhul yarınlara dörtnala
    Koştu aklınca
    Çıktı yuvasından ağır ağır
    Yaz gecesi dolunayı gibi
    Bulutlardan seke seke,
    Gözleri yaşlar döke döke
    Olsa da alem sağır
    Aynı tondan şarkısını söyledi ağır ağır.
    Kah coştu nihaventten,
    Kah da hüzzamla inledi.
    Kendi söyledi, kendi dinledi.
    Hayalleriyle mazisini demledi
    Söyledi ha söyledi
    ama
    kendi dinledi.

    Ah çocukluk kalbim;

    İyice bu duruma alıştı
    Artık dünya böyle dedi
    kendisiyle barıştı.
    Çağlayanlar gibi coştu, taştı,
    Fırtınalı denizler gibi çılgınlaştı.
    Dahası kendisiyle inatlaştı..

    Ah çocukluk kalbim;
    Bir gün duracak,
    biliyorum.
    Çıkamadığı yokuşlardan inerken
    Bir gün duracak
    biliyorum
    Çır - pı - na - rak . .

Sayfayı Paylaş