ANNE GİTTİ..!

Konu 'Sizin Yazınız' bölümünde elif_14 tarafından paylaşıldı.

  1. elif_14

    elif_14 Üye

    Katılım:
    23 Eylül 2008
    Mesajlar:
    10
    Beğenileri:
    3
    Ödül Puanları:
    1

    Hatırlamasam da annemi unutamam annesizliği…Elime kalemi alıp zamanda yolculuğa çıkıyorum. Ruhum hiç unutamadığım okulumun koridorlarında volta atıyor. Geçmişim gelince aklıma gözlerim doluyor ve geçmişim olarak nitelendirdiğim her şey aklımda. Doğarken kaybetmişim annemi! Doğduğuma sevinen tek insan yine kendimdim galiba. Çünkü habersizdim benim için kendini feda eden annemin yokluğa doğru ilerlediğinden. Hep “keşke”lerle dolu bir hayat yaşadım. Felçli bir babam, yaşlı bir babaannem vardı hayata merhaba derken yanımda. Ve konuşmayı öğrenirken söyletmeye çalıştıkları ilk cümleydi “anne gitti”! Ve ben yürümeye üç yaşında başladım. Çünkü yürümek için koltuğun kenarına tutunup ayağı kalktığımda gözlerim hep babamı ya da annemi arardı. Eğer düşersem beni kim kaldıracak biri var mı diye. Ve ben her arkamı döndüğümde gördüğüm tek şey yalnızlık.
    Zaman kovalamacısında ilkokul yıllarına vardım.1.sınıfta okumayı sökerken bile yalnızdım. Ve okumayı öğrendiğimde yazmayı öğrendiğim ilk cümleydi “anne gitti”.Hafta sonları büyük bir zevk olurdu arkadaşlarım için, ben ise sevemedim bir türlü. Kirlenen önlüğümü yaşlı babaannemin dondurucu kışta buz kesmiş sularla zorla yıkamaya çalıştığı sökülen yakamın kenarını felç babamın kalın beyaz iple dikmeye çalıştığı geçiyor gözümün önünden..Hayat tiyatrosunda yalnızlıktı rolüm.Hayat mahzeninde yalnızlığa mahkumum.Kara kışın hırçın rüzgarı içime kadar işler, soğuktan moraran ellerimi sürterek ısınmaya çalıştıklarımı hiç unutamam.İçimde yıllardır üşüyen donmaya terk edilmiş çocuk tek şekerle kandırılmaya hazırdı. İçimdeki çocuğun yalnızlık zincirlerini koparan mahallemizdeki düz lisede görev yapan edebiyat öğretmenimdi. Bir başka bakıyordu gözleri bana. Öğretmenim bana sevgi bakışları atarken içimde yıllardır üşüyen çocuk bir sevgi kıvılcımıyla ısınmıştı. Eliyle ilk saçlarımı okşadığı gün eline şeker verilmiş bir çocuğun kalbi gibiydi kalbim. Annesizliğimle avunmak için yatağımın hemen yanındaki bahçeye açılan camı açar rüzgârın yüzümü okşamasını, saçlarımı savurmasını beklerdim. Bazen hiç rüzgâr olmasa da o camı her açtığımda hiç boş dönmezdim. Belki saçlarımı savuracak kadar olmasa da yüzümü okşayacak kadar bir yel vardır mutlaka.
    Ve hayatımda unutamadığım geceler. Soğuk yatağıma uzanıp gözlerim tavanda resmilerde gördüğüm annemi tamamlamaya çalışsam da birleştiremediğim parçaların canımı acıtan ve her seferinde gönlümü hüsrana uğratan yanıdır annesizliğim. Annemin beni büyütürken söylediği ninniler olmasa da bahçemizdeki ağacın “huşur hışır” sesleri benim gibi annesizlerin ninnisi. Korkunç rüyalarımdan hıçkırıklarımla gözlerimi açtığımda hayata, hep bir köşeye oturup annemi düşünürdüm.Ve hayattaki hep eksik yanım tamamlayamadığım annesizliğim…!

    Elif ŞİMŞEK
  2. Capknnet

    Capknnet Üye

    Katılım:
    6 Ekim 2008
    Mesajlar:
    221
    Beğenileri:
    55
    Ödül Puanları:
    0
    belkıde hayattakı en zor sey bu...
  3. Eruvhan

    Eruvhan Üye

    Katılım:
    1 Kasım 2007
    Mesajlar:
    40
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    6
    Tebrik ederim çok güzel bi yazı emeğine sağlık.Paylaşım için teşekkürler.
  4. elif_14

    elif_14 Üye

    Katılım:
    23 Eylül 2008
    Mesajlar:
    10
    Beğenileri:
    3
    Ödül Puanları:
    1
    teşekkür ederim canlarım ...:)
  5. afiliyanlızlık

    afiliyanlızlık Üye

    Katılım:
    5 Kasım 2008
    Mesajlar:
    6
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    çok güsel bi yası paylaşımın için saol
  6. elif_14

    elif_14 Üye

    Katılım:
    23 Eylül 2008
    Mesajlar:
    10
    Beğenileri:
    3
    Ödül Puanları:
    1
    önemli değil...
  7. gecemkabus

    gecemkabus Üye

    Katılım:
    22 Kasım 2008
    Mesajlar:
    7
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    elif emeğine sağlık çok güzel bir yazı
  8. mystical50

    mystical50 Üye

    Katılım:
    20 Eylül 2008
    Mesajlar:
    224
    Beğenileri:
    12
    Ödül Puanları:
    16
    canım cok güzel olmuş sen cok güçlü bi kıza benziyosun başarılarr..
  9. Persephone

    Persephone Özel Üye Özel Üye

    Katılım:
    25 Kasım 2008
    Mesajlar:
    1.543
    Beğenileri:
    492
    Ödül Puanları:
    83
    bence sen yazar ol hayat hikayeni yaz hem duygularını paylaşmış olursun hemde yazarlık gibisi yok tavsiyem yada iki mesleğin olsun:)
  10. ??rock_eda??

    ??rock_eda?? Üye

    Katılım:
    3 Kasım 2008
    Mesajlar:
    364
    Beğenileri:
    35
    Ödül Puanları:
    0
    süper olmuş ya tebrik ederim..:)

Sayfayı Paylaş