Aziz nesin

Konu 'Alıntı Şiirler' bölümünde by_firar tarafından paylaşıldı.

  1. by_firar

    by_firar Üye

    Katılım:
    22 Kasım 2008
    Mesajlar:
    224
    Beğenileri:
    11
    Ödül Puanları:
    19

    BAĞIŞLA
    Ya zamanından çok erken gelirim..
    Dünya'ya geldiğim gibi,
    Ya zamanından çok geç,
    Seni bu yaşta sevdiğim gibi....

    Mutluluğa hep geç kalırım.
    Hep erken giderim mutsuzluğa..
    Ya herşey bitmiştir çoktan,
    Ya hiçbirşey başlamamış...

    Öyle bir zamanında geldim ki yaşamın,
    Ölüme erken,sevgiye geç..
    Yine gecikmişim bağışla sevgilim..
    Sevgiye on kala,ölüme beş......

    ÖLÜME EĞİLMEK

    Uyumaya değil
    Rüyalarıma gidiyorum
    Orada yaşayacağım isteğimce
    Uyanıkken hiç yaşayamadığım
    Hepsi de gençti güzeldi
    Sevdim sevildim diye aldanarak
    Son gördüğüm onlar olacak
    Bunca yıldır sevgiye dayanamadığım
    Ölüme değil
    Sonsuzluğa gidiyorum
    Orda dinleneceğim gönlümce
    Yaşarken hiç mi hiç dinlenemediğim
    Kalemim yine elimde
    Kağıtlarım da önümde
    Son uykusunda düşecek başım
    Sağlığımda hiç eğmediğim

    SEN SÖYLEMEDEN DE BİLİYORUM

    Seziyorum ki kaçacaksın..
    Yalvaramam koşamam
    Ama sesini bırak bende

    Biliyorum ki kopacaksın
    Tutamam saçlarından
    Ama kokunu bırak bende

    Anlıyorum ki ayrılacaksın
    Cok yıkkınım yıkılamam
    Ama rengini bırak bende

    Duyumsuyorum ki yiteceksin
    En büyük acım olacak
    Ama ısını bırak bende

    Ayrımsıyorum ki unutacaksın
    Acı kursun bir okyanus
    Ama tadını bırak bende

    Nasıl olsa gideceksin
    Hakkım yok durdurmaya
    AMA KENDiNi BIRAK BENDE

    BOŞUNA

    Sen yoksun.........
    Boşuna yağıyor yağmur..
    Birlikte ıslanmayacağız ki..

    Boşuna bu nehir...
    Çırpınıp pırpırlanması..
    Kıyısında oturup göremeyeceğiz ki..

    Uzar uzar gider..
    Boşa yorulur yollar..
    Birlikte yürüyemiyeceğizki..

    Özlemlerde ayrılıklar da boşuna
    Öyle uzaklardayız..
    Birlikte ağlayamayacağız ki

    Seviyorum seni boşuna..
    Boşuna yaşıyorum
    Yaşamı Bölüşemeyeceğiz ki ...

    YOKLUĞUNDAKi SEN

    Yine yalnız değilim her zamanki gibi
    Bu Uzakdoğu gecesinde yokluğunlayım,
    Aramızda yirmibeşbin kilometre
    Sen kıştasın ben yazdayım
    Sen bir yarısında dünyanın
    Ben öte yarısındayım
    Yine de bırakmıyor ellerimi yokluğun
    Daha da bir gönlümcesin
    Varlığından bin kat güzel
    O yalımsal çıplaklığın yalaz yalaz
    Ve en gizlerden konuşurken ellerin
    İçimden gelmiyor mektup yazmak demeden
    Sevişiyoruz yirmibeşbin kilometreden

    ARKADAŞIM BADEM AĞACI

    Sen ağaçların *****ı
    Ben insanların
    Seni kandırır havalar
    Beni sevdalar
    Bir ılıman hava esmeye görsün
    Düşünmeden gelecek karakış..
    Açarsın çiçeklerini ..
    Bense hayra yorarım gördüğüm düşü...
    Bir güler yüz bir tatlı söz..
    Açarım yüreğimi hemen
    Yemişe durmadan çarpar seni karayel
    Beni karasevda
    Hemde bilerek kandırıldığımızı
    Kaçıncı kez bağlanmışız bir olmaza
    Ko desinler bize şaşkın
    Sonu gelmesede hiç bir aşkın
    Açalım yinede çiçeklerimizi
    Senden yanayım arkadaşım
    Havanı bulunca aç çiçeklerini
    Nasıl açıyorsam yüreğimi
    Belki bu kez kış olmaz
    Bakarsın sevdan düş olmaz
    Nasıl vermişsem kendimi son sevdama
    Vur kendini sende bu güzel havaya

    ACININ DUVARI ASILINCA


    Kendisi çatlamadan
    Toprağı çatlatamaz tohum
    Asmışım sinirini mutsuzluğun
    Ayrımsayamıyorum bile öyle mutsuzum
    Acısını artık duyamıyorum
    Ki kendim öyle bir acı olmuşum
    Nasıl görmezse göz kendini
    Kendimi arıyor bulamıyorum.

    SUSARAK

    Güneş altında
    söylenmedik söz yokmuş..
    Bu yüzden
    geceleri söylüyorum sevdiğimi..
    Ne gece ne gündüz
    yokmuş söylenmemiş söz..
    Bende söylenmişleri söylüyorum
    yeni biçimde..
    Hiç bir biçim kalmamış
    dünyada denenmedik...
    Bende susuyorum
    sevgimi saklayıp içimde....
    Duyuyorsun değilmi
    suskunluğumu nasıl haykırıyor.
    Susarak sevgisini ilan eden
    çok var sevgilim ...
    Ama bir başka seven yok
    benim sustuğum biçimde .....

    YOK


    Kitabımı sana adamak istedim
    Gözlerine baktım
    Gözlerin yok
    Öpmek istedim
    Yüzüne baktım
    Yüzün yok
    Tutmak istedim elini
    Elin yok
    Isıt sözlerimi
    Yüreğe işleyen kulakların yok
    Anlat bana bişey anlat
    Dilin yok
    Haydi yanyana yanın yok
    Kitabımı sana adamak istedim
    Adın yok
    Güvercin getirdi şiirimi geriye
    Bu dünyada anlattığın kadın yok..

    YUVA

    Yanyana geldikçe daha uzak
    Birlikteyken daha kimsesiz
    Bir ağrı sızım sızım yeri belirsiz
    O da yalnız
    Ben de yalnız
    Acılar tütüyor bacamızdan
    Görünmeyen taş duvarlar örmüşüz
    Duvar olduk kendimize kendimiz
    Ne yana dönsek
    Kendimize çarparız

    SON İSTEK

    Bitki olacaksam
    Çayır çimen olayım
    Aman baldıran değil

    Yol altında kalacaksam
    Gelin arabaları geçsin üstümden
    Çelik paletler değil

    Üstümde çocuklar koşuşsun
    Ne kaçan ne kovalayan
    Askerler değil

    Ker*** yapacaksanız beni
    Okullarda kullanın
    Cezaevlerinde değil

    Soluğum tükenmez de kalırsa
    Islık öttürsünler
    Aman ha düdük değil

    Kalem yapın beni kalem
    Şiirler yazan sevi üstüne
    Ölüm kararı değil

    Ölünce yaşamalıyım
    Defne yapraklarında
    Sakın ola ki
    Silahlarla değil

    YAŞIYORUM DEMEK

    Çok merak ediyorum kendimi
    Başıma birşey mi geldi
    Öldüm mü kaldım mı
    Hiçbir haber yok kendimden
    Bu sabah kapımı çaldım
    Kapıyı açan kendim
    Bir süre kendime baktım
    Bu güleç yüz bendim
    Oh ne güzel bir sabah
    Bugün de yaşıyorum demek
    Benden başka yok kimsem
    Beni merak edecek

    ÇOĞALMAK

    Kalabalıkta kalabalıkça yalnızlık
    Yalnızladıkça birbirimizi
    Haydi çoğalalım
    Çoğaltarak kendimizi

    Bir canım çoğal da bin can ol
    Isıt yaşlıların yalnızlıklarını
    Ilınsın üşümüşlüğü bırakılmışların

    Çoğalın dudaklarım çoğalın sonsuz
    Öpün bütün ağlayan çocukları kimsesiz
    Çoğal gözlerim çoğal
    Gör bütün görmeyenlerde yapayalnız
    Ellerime tutunun ellerime çoğalın
    Okşayın sevecenlikle çocukları
    Hıçkırırlarken uykularında bile

    ENGÜZEL

    Bu müze var ya bu müze
    Seninle gezerken güzel

    Kimseler yoksa salonda
    Seni öpmek en güzel

    Bu rakı var ya bu rakı
    Seninle içerken güzel

    Kimler olursa olsun varsın
    Rakılı ağzından öpmek en güzel

    İşte bu dünya var ya bu dünya
    Seninle yaşarken güzel

    Sen varsın ya sen
    Ancak benimleysen güzel

    Aslında Bu Denli Güzel Kokmaz

    Aslında bu denli güzel kokmaz hiç bir karanfil,
    Onda seni kokladığımdan bunca güzel.
    Aslında bu denli güzel olmaz hiç bir Sarıyer,
    Orda seni öptüğümden bunca güzel.
    Aslında bunca güzel olmaz hiç bir dünya,
    Seni sevdiğim için dünya da böyle güzel.
    Aslında bu denli deli değildim sor kime istersen,
    Sevince seni delilik bile bak ne güzel.
    Aslında sen dünya güzeli değilsin,
    Sevdiğim için dünyada tek güzelsin...

    SESLER


    Gecenin bir zamanı evine gelince
    Kilitte duyuyorsan anahtarın sesini
    Anla ki yalnızsın

    Elektrik düğmesini çevirince
    Çıt diye bir ses duyuyorsan
    Anla ki yalnızsın

    Yatağına yatınca
    Yüreğinin sesinden uyuyamıyorsan
    Anla ki yalnızsın

    Odanda kâğıtlarını kitaplarını
    Duyuyorsan zamanın kemirdiğini
    Anla ki yalnızsın

    Bir ses geçmişlerden
    Çağırıyorsa eski günlere
    Anla ki yalnızsın

    Değerini bilmeden yalnızlığının
    Kurtulmak istiyorsan
    Kurtulsan da yapayalnızsın

    Çocuklarıma

    Diyelim ıslık çalacaksın ıslık
    Sen ıslık çalınca
    Ne ıslık çalıyor diye şaşacak herkes
    Kimse çalamamalı senin gibi güzel

    Örneğin kıyıya çarpan dalgaları sayacaksın
    Senden önce kimse saymamış olmalı
    Senin saydığın gibi doğru ve güzel
    Hem dalgaları hem saymasını severek

    De ki sinek avlıyorsun sinek
    En usta sinek avcısı olmalısın
    Dünya sinek avcıları örgütünde yerin başta
    Örgüt yoksa seninle başlamalı

    Say ki hiçbir işin yok da düşünüyorsun
    Düşün düşünebildiğince üç boyutlu
    Amma da düşünüyor diye şaşsın dünya
    Sanki senden önce düşünen hiç olmamış

    Dalga mı geçiyorsun düşler mi kuruyorsun
    Öyle sonsuz sınırsız düşler kur ki çocuğum
    Düşlerini som somut görüp şaşsınlar
    Böyle bir dalgacı daha dünyaya gelmedi desinler

    Dünyada yapılmamış işler çoktur çocuğum
    Derlerse ki bu işler bişeye yaramaz
    De ki bütün işe yarayanlar
    İşe yaramaz sanılanlardan çıkar

    Daha Ne

    Verebileceğinin hepsini verdi
    Yaşattı sana yaşanmamışlarını
    Ama sen sonsuz sınırsız doyumsuz
    Hiçbir sevi sür-git değil
    Cennet bir tadımlık
    Mutluluk bir şimşek parıltısınca
    Zaman nasıl donmuşsa bir resimde
    Donmuşluğudur zamanın mutluluk
    Ölümsüz olan bir anmalık
    Yaşattı seni yaşayamadıklarında
    Hem de ölesiye
    Daha ne
    Dar Dünya

    Yüreğim gövdeme sığmıyor
    Gövdem odama
    Odam evime sığmıyor
    Evim dünyaya
    Dünyam evrene sığmıyor
    Patlayacağım

    Acımın acısından susmuşum
    Ki suskunluğum göklere sığmıyor
    Böyle bir acıyı kimlere nasıl anlatacağım
    Gönül dar geliyor sevgime
    Kafam beynime
    Ah şakaklarım
    Çatlayacağım
    Anladım artık anladım
    Kimselere anlatamayacağım

    En Uzun Maraton

    Yüz metrede beni herkes geçer
    Dörtyüz metrede pekçoklari
    Geçer çogu sekizyüz metrede
    Ama ben birakmam yarisi

    Beni bin metrede geçersin
    Ben yine koşarim
    Onbin metrede öndesin
    Koşarim ben yine
    Yirmi kilometrede geçersin
    Hep koşmaktayim

    Otuz kilometrede
    Kirk kilometrede de geçersin
    Ben koşuyorum hâlâ
    Ama ellinci
    Ya da altmişinci kilometrede
    Solugun tükenip bir yerde
    Dayanamaz düşersin

    Bak koşuyorum hâlâ
    Çünkü ben bir yaşam maratoncusuyum
    Bu yüzden yaşamin en yalniziyim
    Bu sonsuz yarişin sonunda
    Beni geçemezsin
    Ölümün en büyük ödül oldugunu bilemezsin
    Yine ben olurum ilk gögüsleyen ölümü


    Kendime Öğüt

    Uslanma hiç hep deli kal
    Büyüme sakın çocuk kal
    Es deli deli böyle kal
    Son harmanında sevdanın
    Tüken toz toz savrula kal
    Suçüstü bulmalı ölüm
    Ölürken de sevdalı kal...

    Konser

    Şimdiden duyuyorum
    Herşey birdenbire olacak
    Şuramda bir kilcal damar
    Ya da beynimde bir sinir ucu

    O anda bi yerlere atilmiş eski bir kemanin
    Yalnizliktan gerilmiş bir teli kopacak
    Ya da terkedilmiş bozuk bir piyanodan
    Tek notalik si minörden bir ses çikacak

    Karanlikta ve yalnizken dinlemeli
    Bu konser modasi geçmiş adamin
    Yaşami boyunca sunmak isteyip de
    Veremedigi ilk ve son konser olacak

    Okul

    Mapus damı bana çok şey öğretti
    Ama en çok sabretmeyi
    Yalnızken kalabalık olmayı
    Kalabalıktayken de kendimle kalmayı
    Ve sürekli kavga edip
    Durmadan kendimle barışmayı
    Hiç gocunup yüksünmeden
    İhanetlere katlanmayı
    Beş metrede beşbin metreyi yürümeyi
    Ve duvarların darlığında
    Dünyaları dolaşmayı
    Ve hepsinden de çok
    Bütün yuvarlakları yüreğimde bileyip sivriltmeyi
    İnsan olmayı insan olmayı


    Şiire Tutunmak

    Yok başka hiçbir umarin
    En granit kayanin en ortasinda
    Balta girmemiş karanliklarinda kipirtisiz
    Ya ölmektir kurtuluşun
    Ya da şiire tutunmak

    O en gergin tele şöyle bir dokun
    Son tiniyla tel kopsun
    Ayak sesleri duyulsun ölümün
    Her yanin her yönün çikmaz
    Nereye baksan yok
    Hiç bile herşey sayilir o bulundugun yerde
    Kurtarirsa kurtarir ancak
    Yine şiire tutunmak.

    Yuva

    Yanyana geldikçe daha uzak
    Birlikteyken daha kimsesiz
    Bir ağrı sızım sızım yeri belirsiz
    O da yalnız
    Ben de yalnız
    Acılar tütüyor bacamızdan
    Görünmeyen taş duvarlar örmüşüz
    Duvar olduk kendimize kendimiz
    Ne yana dönsek
    Kendimize çarparız

    Zorla

    Kendiliğimden şiir yazmadım
    Şiir yazdırttı kendini
    Hiçbir seviyi ben bırakmadım
    Seviler bıraktırttı kendini

    Kaçmadığıma bakmayın siz
    Döğüştümse namus deyip
    Hiçbir kavgayı ben çıkarmadım
    Kavgaya zorladılar beni

    Bu amansız yarışa kendim girmedim
    Soluk soluğa yarışta buldum kendimi
    Gönüllü katılmadım hiçbirine
    İstesem de istemesem de yarışa kattılar beni

    Biliyorum ki yazılan artık yaşanmaz
    Ben yazmak istemedim
    Yaşamak istedim sevgimi
    Kendileri yazdırttılar kendilerini
  2. celda

    celda Üye

    Katılım:
    11 Mart 2012
    Mesajlar:
    29
    Beğenileri:
    9
    Ödül Puanları:
    0
    acaba bu şiirler kime gidiyor kesin şanslı biri yalnız sende şiir iyi seçiyosun haaaaaaaaaa

Sayfayı Paylaş