Baba ile kızın dialogları...

Konu 'Bilgi Köşesi' bölümünde ecenaz tarafından paylaşıldı.

  1. ecenaz

    ecenaz Üye

    Katılım:
    25 Ekim 2008
    Mesajlar:
    7
    Beğenileri:
    7
    Ödül Puanları:
    0

    0 yaşında

    Baba :
    Ne kadar da güzel. Şimdi bu küçücük şey benim kızım mı...¿
    Gözleri de bana ne kadar çok benziyor...

    Kızı :
    Bu gözlerini benden hiç ayirmayan adam babam olsa gerek...

    5 yaşında

    Baba :
    Prensesim benim, güzel kızım...
    Söyle bakalım baban sana ne alsın...¿

    Kızı :
    En çok babamı seviyorum...
    Babam, niye annemle uyuyor...¿
    Hep benimle uyusun, başkasını sevmesin...

    10 yaşında

    Baba :
    Gittikçe yaramaz oluyor, kime çekti bu kız...¿

    Kızı :
    Ben babama aşığım...
    Büyüyünce babam gibi erkekle evlenecegim...
    Babam bu ay harçlığımı arttırır mı...¿

    15 yaşında

    Baba :
    Ne kadar da çabuk büyüdü...
    Eve de gittikçe geç kalmaya basladı, bu gidişle başına kötü bir şey gelecek... Sanırım daha sert konuşmalıyım...

    Kızı :
    Babam yüzünden arkadaşlarımla istediğim kadar vakit geçiremiyorum...
    Bana baskı uygulamasından nefret ediyorum...
    Ne zaman özgür olacağım...¿

    20 yaşında

    Baba :
    Artık sözümü dinlemiyor, benden giderek uzaklaşıyor...
    Kendi parasını da kazanmaya basladı ya, bana ihtiyacı kalmadı tabii.
    Uzun zamandır tatlı bir-iki laf geçmedi aramızda zaten...
    Evi de sürekli erkekler arıyor. Galiba kızım elden gidiyor...

    Kızı :
    Her dediğime alınıyor, beni bir türlü anlamıyor...
    Hele geçen gün giydiğim mini eteğe karışmasına ne demeli...¿
    Evden ayrılıp, kendi hayatımı kurmalıyım...
    Çocuk muamelesi görmekten bıktım artık!...

    25 yaşında

    Baba :
    Bir gün bunun olacağını biliyordum...
    İşte evleniyor...
    Zaten aramız eskisi gibi değildi...
    Şimdi bir de kocası var...
    Prensesim beni terkediyor...

    Kızı :
    Böyle bir günde bile o mutsuz ifadeyi takınmasının ne lüzumu var ki...¿
    Biliyorum, onu bir türlü içine sindiremedi. Bu yüzden yapıyor...
    Kendi hayalindeki damat degil ya!...
    Sanki birlikte yaşayacak olan o...

    30 yaşında

    Baba :
    Çok az görüşüyoruz. Daha sık biraraya gelsek ne iyi olur...
    Hem torunlarımı da özlüyorum...
    Kendi arkadaş çevrelerinden fırsat bulup da bize gelemiyorlar ki...

    Kızı :
    Babamları da çok ihmal ediyorum galiba...
    Yine telefonda çok üzgün geldi sesi...
    Haftasonu onlara süpriz yapmak en iyisi...

    40 yaşında

    Baba :
    Kızım, benim entellektüel düzeyimi yeterli bulmuyor...
    Ona göre çağın gerisinde düşünüyormuşum...
    Oysa küçükken derslerine hep ben yardım ederdim...
    Anlayamadığı bütün problemleri bana sorardı...
    Şimdi beni beğenmiyor...
    Bir daha onunla asla politik tartışmalara girmeyecegim...

    Kızı :
    Babam giderek daha da çocuk gibi davranıyor...
    Sürekli bir şeylerden yakınıyor...
    Gerçi son zamanlarda sağlığı da iyi değil ama...
    Ya ona bir şey olursa...¿
    Zaten hiçbir zaman dilediği gibi bir evlat da olamadım...

    45 yaşında

    Baba :
    Kızımın mutlu bir yuvası olması ne güzel...
    Gözüm arkada gitmeyecegim. Her şeyi kendi başardı...
    Onunla gurur duyuyorum...

    Kızı :
    Babam için çok endişeleniyorum. Onu kaybetmeye hazır değilim...
    İlaçlarını da hep ihmal ediyor zaten...
    Allah'ım onu benden alma!

    50 yaşında

    Baba :
    Dünyada mutlu kal kızım !...

    Kızı :
    Seni çok özleyecegim ve arayacağım babacığım...
    Şimdi ben kime danışacağım, kim yardım edecek bana...¿
    Ne olur gittiğin yerde çok mutlu ol...
    Ve hep yanımda olduğunu hissettir,
    Ne bileyim ben, arada sırada işaretler yolla mesela...
    Ah babacığım! Sensiz nasıl yaşayacağım...¿

    55 yaşında

    Kadın :
    Sen gi****, seni daha iyi anlıyorum babacığım...
    Keşke seni hiç üzmeseydim demeyeceğim,
    Çünkü "keşke"lerin hiçbir şeyi değiştiremeyeceğini biliyorum....
    Yine de beni duyuyorsan, lütfen seni
    üzdüğüm her gün için çok ama çok pişman olduğumu bil olur mu...¿

    böyle değilmidir gerçektede kaybettiğimizde anlamaz mıyız yokluklarını..
    gamze xd ve Gamze** bunu beğendi.
  2. cancan1024

    cancan1024 Üye

    Katılım:
    25 Ekim 2008
    Mesajlar:
    56
    Beğenileri:
    3
    Ödül Puanları:
    9
    Süper bir şey sağol
  3. Moderatör Güleda

    Moderatör Güleda Özel Üye Özel Üye

    Katılım:
    10 Ocak 2009
    Mesajlar:
    7.623
    Beğenileri:
    4.563
    Ödül Puanları:
    113
    Güzel paylaşım ...
  4. mehmet58

    mehmet58 Üye

    Katılım:
    14 Mart 2009
    Mesajlar:
    19
    Beğenileri:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    evet çok güzel ve gerçek yaşamdan alıntı gibi tşk
  5. Persephone

    Persephone Özel Üye Özel Üye

    Katılım:
    25 Kasım 2008
    Mesajlar:
    1.543
    Beğenileri:
    492
    Ödül Puanları:
    83
    fevkaladenin fevkinde:):)
  6. komik_6

    komik_6 Üye

    Katılım:
    17 Mart 2009
    Mesajlar:
    6
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0
  7. Lusadris

    Lusadris Üye

    Katılım:
    24 Kasım 2008
    Mesajlar:
    82
    Beğenileri:
    6
    Ödül Puanları:
    0
    valla duygulandım, forumdaki kızları çağırın buraya :)
  8. kırlangıç

    kırlangıç Üye

    Katılım:
    10 Kasım 2008
    Mesajlar:
    41
    Beğenileri:
    19
    Ödül Puanları:
    0
    ay ben böyle olmak istemiyorum ben annemide babamıda çok seviyorum:):):)
  9. 2o12

    2o12 Moderatör Yönetici Moderatör

    Katılım:
    30 Ocak 2010
    Mesajlar:
    675
    Beğenileri:
    200
    Ödül Puanları:
    43
    Ben böyle olmayı istemiyorum inşallah da olmayacağım.

    Sevdiklerimizin degerini onlar hayattayken anlayalım :)

    Emegine saglık.
  10. foto

    foto Üye

    Katılım:
    3 Mart 2010
    Mesajlar:
    7
    Beğenileri:
    2
    Ödül Puanları:
    0
    güzel bi paylaşım..

Sayfayı Paylaş