Ben Koynuma Astım Yoklugunda Kendimi...

Konu 'Alıntı Şiirler' bölümünde P!NqUeEn <3 <3 tarafından paylaşıldı.

  1. P!NqUeEn <3 <3

    P!NqUeEn <3 <3 Üye

    Katılım:
    29 Mart 2010
    Mesajlar:
    747
    Beğenileri:
    168
    Ödül Puanları:
    0

    Mabedim bildiğim teninde
    ibadetimdi tüm sevişmelerim
    Anlamadın…
    Tüm günah cümlelerin öznesine beni yükleyip
    taşırdığın her gözyaşında
    yüreğinden bu aşkı afaroz ederken sen,
    ben sensizliğe tövbe ediyordum.
    Görmedin…
    Masum değildim!
    Hatalı gidişlerim birer büyük günahtı!
    O kadar çok sevmiştin ki;
    bir ihanet gibi geldi belki.
    Kabul ettim…
    Ama kalbinden atılası değildim!
    Affedilesi sevdim!
    Affet/medin.
    Ömrüme kapıyı çarpıp gittiğinde bile sevgilim
    her meşru dokunuşu günah bildim!
    İnandıramadım…
    Artık ödeştik.
    Aşk’ın yerde kalmadı.
    Ben koynuna astım yokluğunda kendimi..

Sayfayı Paylaş