Berker PANDIR dan şiirler

Konu 'Alıntı Şiirler' bölümünde sumeyra tarafından paylaşıldı.

  1. sumeyra

    sumeyra Üye

    Katılım:
    3 Mart 2009
    Mesajlar:
    1.561
    Beğenileri:
    790
    Ödül Puanları:
    0

    Sen?
    Hani o…
    Bir zamanlar sevdiğim,
    Pamuktan gülücüklere bulanmış peri misin?
    Seni dünde bırakmışken,
    Adın gene geliverdi buğulu gözlerimin önüne.
    Acıyor yine senin hayalinle harcadığım her uyku molası sevginle.
    Annemden sakladığım şeyler gibi dolabıma attığım aşk,
    Yine fırlar gibi oldu kalbimdeki yerinden.

    Sen…
    Sana bir soru versem,
    Bana sevginle cevap verebilecek o güzel misin hala?
    Bir tutam hatıra sunsam sana,
    Bir gülücüğünü bağışlar mısın bana?

    Sen…
    Yoksa yine bir hayal misin bugünümde?
    Hiç değişmedin belki de.
    Bakışlarında sevgisi tükenen o küçük kadınsındır belki hala,
    Aylarımı yürüdüğü yokuşun yoluna taş yapıp dizdiğim,
    O umursamaz kadın.

    Berker PANDIR


    Uyanmak İstiyorum
    Gözünü aç küçük adam.
    Uyku vaktini çoktan çaldılar önünden sessizce.

    Devir uyanmanın koynunda,
    Başkalarını uyutmama devri.

    Ne dediğimi anlarsan küçük adam,
    Üstümü ört ve uyut beni çocukluğumdaki gibi ninnilerle.

    Ben uyumak istiyorum,
    Ama sen uyanık ol hep.

    Berker PANDIR



    Hani Biri Vardı
    Nerede o?
    Hani biri vardı,
    Nerede olduğu bilinmezdi hiç.
    İnsanın karşısına ansızın çıkıp,
    Kendi masalını yaratırdı usulca.

    Gelse ya yakında.
    Ona daha önce bu kadar ****cesine,
    Aşık olmamıştım hiç.

    Ya da biri bana söylese,
    Onun hiç yaşamadığını.
    Umutla uyuyan yarına aşık bugünlerim,
    Sürgünden dönse.

    Berker PANDIR



    Gün Gelir

    Gün gelir,
    Tüm ayrılıklarınla kavuşmak için yeniden çıkarsın yola.
    Sanki hiç ayrılmamış,
    Hiç arkanı dönüp gitmemiş,
    Hiç gidenin arkasından bakakalmamış gibi.
    O anın garip hazzına tutsakçasına,
    Bir kez daha uzaklara dalıp son sözlerine söylersin sevgiliye.
    O gider,
    Tüm keşkelerin ve hayallerin kalır elinde.
    Hep bir gün yeniden kavuşmayı umarsın,
    Ve her seferinde bir daha ayrılırsın yarınlarından.
    Oysa sana şiirler yazdıracak o mükemmel kadın sadece içindedir.
    Beyhude dolanırsın çivisi çıkmış dünyanın parfüm kokan,
    Taklidi seven,
    Yalancı baharların adıyla şenlenen sokaklarında.

    Gün gelir,
    Her ayrılığın bir son, her gidişin dönüşsüz olur.
    Ve o gün kavuşursun,
    İçinde yaşadığını sandığın o ulaşılmaz hayalin,
    Gözlerinin önündeki gerçekliğine.

    Berker PANDIR


    Yorgan

    Soğuk aşklarımın gözlerime yağdırdığı karları yorganımın altına attım bir gece vakti.
    Beni ısıttığı gibi aşklarımı da ısıtsın istedim.
    Oysa ölüm soğukluğunu aşkları uyutarak yenemiyor insan.
    Üşüdüğüyle kalıyor sahip olduğun o küçücük kalp.
    Ve küçüklüğünden beri yorganının altına döktüğün o gözyaşları hiç kurumuyor.

    Berker PANDIR


    Son Günümüz
    Son günümüzde bana sunduğun hüzün,
    Yerini amansız bir nefrete bıraktı şimdilerde.
    Bir çakmakla alevlendi gözlerim,
    Ve üstü çizili adını,
    Yerini bile hatırlamadığım bir çöp tenekesine gömdüm usulca,
    Üzerime temiz bir kağıt parçası örttüm,
    Kimseler bu son utancını görmesin diye.
    Sana ve anlamsız haline son kez güldüm sonra.
    Yaptığın sevgisizlik serenadına karşılık verdim kendimce,
    Yüzü sana dönük ekşimtırak öfkemle.

    Affedemeyeceğin masum bir sevgi,
    Görmeyeceğin bir ihanetten daha tehlikeliydi serüveninde.
    Benimdi o sevgi, ben sevmiştim seni.
    Sesinde huzuru bulmuştum sanki.
    Ama sevilmek senden çok uzakta bir yerde kalmış,
    Sen anladığındaysa adının olduğu yerde kendini bulacaksın belki de.

    Bense bu son iyiliği kendime yaptım.
    Uzağımda kaldığın her gün,
    Bu iyilik benimle yaşayacak bütün temizliğiyle.
    Senin sesini duymadan da yaşarım elbet,
    Yeter ki sevgim hep temiz,
    Hayallerim hep baki kalsın.
    Sensiz ve sonsuz olan hayallerim...

    Berker PANDIR


    *****lık
    Sonunu bildiği bir yola giren insan için,
    Üzülmek sadece *****lık olur.
    Ona ancak keşkelerle taçlanan boğucu hayaller yaraşır.
    Sonuna kadar hak eder her bir ağlama seansında yüzüne vuran anıları.
    Yaklaşan o fırtınanın içindeki kara bulutlar kadar da savunmasızdır.
    Hep kaybeder bu yüzden sonunu bildiği bu yolda.
    Kendisine bakmaz karşısındakine bakmaktan, göremez her aşikar gerçeği,
    Yüzüne vuran her kırışıklıktan ebediyen bihaber.

    Berker PANDIR

Sayfayı Paylaş