Bu Yalnızlığı Nerde Görsem Tanırım !

Konu 'Alıntı Yazılar' bölümünde Hera. tarafından paylaşıldı.

  1. Hera.

    Hera. Kuşlara takılıp gidiyor aklım. Yönetici Moderatör

    Katılım:
    11 Kasım 2008
    Mesajlar:
    6.610
    Beğenileri:
    806
    Ödül Puanları:
    113
    Yer:
    Eskişehir.

    Bu yalnızlığı,nerde görsem tanırım;

    Saçı başı dağılmış bir adam
    ve kırıtarak yürüyen kadının şehvetli uzaklaşması!
    Susturulmuş tanrı
    Bağrına basmış çocuk;
    Düşlerine aldığı yaraları!



    Bu yalnızlığı,nerde görsem tanırım;

    Palyaço makyajlı;travesti hüzünlü halim,
    Becerilmişim matmazel tarafından
    Ama çıplak elle dolaşma kadınım !
    Ama sessiz sessiz ilişme hücreme




    Bu yalnızlığı,nerde görsem tanırım;

    Suratında kanlı fırça darbeleri
    Kalbi bükülmüş caddelere,
    Benim gibi sevimli dilencinin biri işte !
    Aşk dilenilir mi ?
    Kalbim-yalnızlığım birbirine karışmış sensizliğin suratında,
    Sen ne ara geldin aşka ?
    Üç kuruş atma önüme !
    Miktarı olmaz ki aşkın...




    Bu yalnızlığı,nerde görsem tanırım;

    Kıçı havada bir madamın,bitmek tükenmez sigarası,
    Cafcaflı şemsiyesine sinen yağmur kokusu
    Bulutlar sönmüş,yağmurlar çakışıyor melekler yüzünden bir adamın silüetinde,
    Sesli sesli bir nota düşüne bastırıyorken kelimelerimi;
    Bir kadın gidiyor kendine,kendine gülerek sanki !
    Ne de olsa körün duası bu
    Olur mu olur...




    Bu yalnızlığı,nerde görsem tanırım;

    Avuçiçlerine küçük bir not serpilmiş,
    Mora basılmış gözleri,sözcükleri şeytana rakip payı bırakmadan,
    "Ben aslında farklı aşkların kucağındayım,
    Farklı hayatların insanıyız !"
    Cümlelerine emanet edilmiş katilliği tüm gecenin.
    Öl hadi...
    Öl !




    Bu yalnızlığı,nerde görsem tanırım;

    Papatya falına inanılmış,
    "Ölüyorum!
    O ölmüyor...
    Ölüyorum !
    Ölmüyor..." Sesleri sokakları kapsamış,
    Yanmış bakireliği aşkın,kızılı sönmüş
    Işıklar kararıyorken kalbine kalbine;
    Son veda nefesleri tıkatmış kabrini
    Sen de gülmüşsün,
    Gülmüş.




    Bu yalnızlığı,nerde görsem tanırım;
    Ben de sevmiştim çünkü,
    Ölmüş !





    Şafak Şengün 'Payanda'

Sayfayı Paylaş