Câsus

Konu 'Sizin Şiiriniz' bölümünde Payanda tarafından paylaşıldı.

  1. Payanda

    Payanda Üye

    Katılım:
    20 Eylül 2010
    Mesajlar:
    59
    Beğenileri:
    34
    Ödül Puanları:
    0

    Câsus


    Gözlerimi casus yaptım, bu gece
    gözlerimin izini sürüyorum gözlerinde

    İçimde titriyor rüzgârlar yüzüne çarparken uçurtmanın
    iplerini kesmeye kalkışan ellerine vurulan şimşekle
    sustuğun gecelerde teller üstünde adını ıslak söylerken
    düştüğüm bulutların tersinde beni yokluğuna bağlayan;
    Bu büyüyü bozsun cadılar!
    Tanrının son emridir
    Saçlarından bir tutam rehin alınırken
    dudaklarına takılan, dudaklarına sığınan
    gemilerimde çocukluğumu boğuyorum bilinçsizce!
    Yağmur dinsin cesedime bizzat intihar edeceğim
    mumları üfleyip geleceği söndürerek
    kutladığım sensiz ölüm günlerimle!
    Martılar durulsun bizzat ben ağlayacağım
    vurgun yerken derinlerinde ağır ağır
    evin içinde hayâletin oturup beklerken
    çiseleyen yaşlarım deniz olacak!
    Kaç! sırtüstü yattığın bütün yataklardan
    seni çocukluğumda unutamadığım kâbus görüp
    boğacağım anneme sarılma temennisiyle!
    Tanrıya dolanacağım, sarılacağım,
    kalbindeki ritmi dinlerken
    melekler örecek saçlarımı
    Belli etmeden kimseye, kimliğime
    beni umursamadığın o parmak izlerinde başka bedenlere
    çaresizlik imzası ile ölümümü
    ispat edeceğim renksiz dalgaların soğuk esintisine
    karışan, yarışan, savaşan ellerim
    ellerimi ayın çekmecesinden çıkarttım
    sana ait fotoğrafları, olay yeri incelemesi
    her şeyiyle kanıtlamak adına
    gözlerimi yuvalarından çıkartıp atacağım; yıldızlar düşmezse
    ve kayarken hızla aşağı
    dilek tutacağım; seni içeren!
    Parmaklarımla seni gösteren, duvarlara illegalce seni çizen
    gözlerimi gösterip sana dileneceğim
    avuçlarımdaki haritada şehir olabilmen için!
    Kutsallığın için, içine sığmayan bir peygamber gibi yorgun
    biliyorum ama
    ayaklarınla sudan yukarı kaldırdığın balıktan
    farkım yok aslında!
    Ayaklaraltında, gerçekten uzakta
    sevgiden yoksun, ölü kuşların mide mezarında
    kedilerin o kanlı rûyasında
    nefes almak ile sana bakmak arasında kalmışlık boşluğunda
    iki câsuslukla da öleceğimi bilen
    iki savaşsız donan askerim hecesiz konuşmalarında!


    Yağmuru bu gece casus yaptım
    parkta unutulan çocuklar; aramızdaki
    kavgayı, ağlama yarışını
    gözlerim olmasa bile saymakta!
    Ruh yere damlarken;
    umut boğulur,
    ceset üstte durur
    Hak bundan üstün değildir ölümle sevişen doğrularla
    Sana hayat demiştim anlasana!




    //Payanda

Sayfayı Paylaş