Dİvan edebİyatinin genel Özellİklerİ

Konu 'Türk Edebiyatı Ders Notları' bölümünde ∂єνιℓѕ α∂νσ¢αтє tarafından paylaşıldı.

  1. ∂єνιℓѕ α∂νσ¢αтє

    ∂єνιℓѕ α∂νσ¢αтє Özel Üye Özel Üye

    Katılım:
    1 Mart 2010
    Mesajlar:
    768
    Beğenileri:
    331
    Ödül Puanları:
    0

    DİVAN EDEBİYATININ GENEL ÖZELLİKLERİ
    • Nazım birimi genellikle beyittir ve cümle beyitte tamamlanır. Beyit, cümleye egemendir.
    • Nazım ölçüsü “aruz”dur.
    • Dili Arapça, Farsça, Türkçe karışımı olan Osmanlıca’dır.
    • Şiirlerde tam ve zengin uyak kullanılmıştır.
    • Şiirlerin konuyu içeren başlıkları olmadığı için nazım biçimlerine göre adlandırılmışlardır.
    • Klişe bir edebiyattır. Duygu ve düşünceler değişmez sözlerle (Mazmun) anlatılır.
    • Anlatılan şey değil, anlatış biçimi ön plandadır.
    • Soyut bir edebiyattır. İnsan ve doğa gerçekte olduğundan farklı ele alınmıştır.
    • Aydın zümrenin edebiyatıdır. Medrese kültürü hakimdir. Genellikle saraya ve çevresine seslenir.
    • Sanatlara bolca yer verilmiş, sanat yapmak amaç durumuna gelmiştir.
    • Ulusal bir edebiyat olmayıp dinin etkisiyle şekillenmiştir. Arap ve İran edebiyatının etkisi çok fazladır.
    • Şiirde daha çok aşk, sevgili, içki, din ve kadercilik gibi konular işlenmiştir.
    • Nazım ön planda tutulmuş, nesre pek az yer verilmiştir.
    • Nesir alanında tezkireler (edebiyat tarihi görevini gören biyografik eser), münşeatlar (mektuplar), tarihler, dini metinler ve nasihatnamelere de rastlanmaktadır. Bunlarda da sanat yapma amacı ön plandadır.
    • 13.yüzyılda gelişmeye başlamış 16. ve 17. yüzyıllarda en olgun dönemini yaşamış, 19.yüzyılın sonlarına kadar sürmüştür.
    !!emine!! bunu beğendi.

Sayfayı Paylaş