evrensel ahlak yasasının varlığını reddedenler

Konu 'Felsefe' bölümünde bizans tarafından paylaşıldı.

Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.
  1. bizans

    bizans Üye

    Katılım:
    25 Ekim 2009
    Mesajlar:
    2
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0

    *** arkadaşlar bana çok acil lazım dönem ödevidir benim
    evrensel ahlak yasasının varlığını reddedenler
    10 sayfa falan
    hoca felsefe tarihi kitabından,felsefe kitabı,bütün felsefe kitaplarından yararlanılacak
    sitelerde aradım bulamadım yardım edin lütfen:eek:
  2. Moderatör Gül

    Moderatör Gül Özel Üye Özel Üye

    Katılım:
    3 Kasım 2009
    Mesajlar:
    2.216
    Beğenileri:
    973
    Ödül Puanları:
    0
    1.HEDONİZM (HAZ AHLAKI) Kurucusu Aristippos’tur. O’na göre haz veren şey “iyi”,haz vermeyen “kötü”dür. İnsan sadece kendi yaşadığı hazzı bilebilir. Başkalarının hazzını bilemez. Bu nedenle evrensel ahlak yasası yoktur. Onun için önemli olan anlık hazlardır. hazlar aralarında nitelik olarak değil, şiddet dereceleri bakımından ayrılırlar. Maddi (duyusal ) hazlar manevi hazlardan daha üstündür. Çünkü doğrudan doğruyadır. Ayrıca manevi hazlar bir anlık değildir, süreklilik vardır.
    Epikuros; Ona göre iyi haz kötü acı verendir. Her hazzın özü ve amacı bir acısızlıkta acıdan kurtulmadadır. O yapay hazları doğal bulmakla birlikte hayatta zorunlu olmayan hazları mahkûm eder. Bedensel hazlar kısa sürer yalnızca ruh hazları gelip geçici olmayan hazlardır.
    2.FAYDA AHLAKI: Bireye yarar sağlayan davranış “iyi”,sağlamayan “kötü”dür. Yararlı olan kişiden kişiye değiştiği için evrensel ahlak yasası yoktur.
    3.EGOİZM (BENCİLLİK) Bencillik, başkalarını dikkate almadan sadece kendi çıkarını düşünme anl***** gelir. İnsanın yalnızca kendi “ben”ine uygun olanı “iyi”nin ölçütü sayan düşüncesidir. Kendini sevme, kendini koruma içgüdüsüne insanı benci, kendine düşkün ve yalnızlaşmış bir varlık olarak gören Hobbes, ahlaki olanı da barış içinde yaşama amacına yönelik bir araç olarak değerlendirir. Onda ahlaklılık insanın kendisini sevmesinin biçimlenmesidir. Bu sevgi herkeste değişik olacağından evrensel ahlak yasası yoktur.
    3.ANARŞİZM Başta devlet olmak üzere tüm baskıcı kurumların ortadan kalkması gerektiğini öne süren öğretidir. Temsilcisi Max Stiner ve Proudhon ‘dur. Evrensel ahlak yasasını reddeder. O tüm ahlaki değerlerin bir takım soyutlamalardan ibaret olduğunu düşünür.
    4. NİHİLİZM(HİÇCİLİK)-FRIEDRICH NIETZSCHE O’na göre yapılması gereken; insanlığı ahlaktan kurtarmaktır. İnsan doğasına yaraşan, güçlü, korkusuz, acımasız olmaktır. Oysa tüm ahlaklar insanın güdülerini köreltir, onu pasifliğe yöneltir. Nietzsche’ye göre; toplumda iki tür insan ve bunların oluşturduğu iki tür sosyal sınıf vardır. Birincisi Halk Sınıfı; sürü durumundadır Din ve ahlak kuralları bu sınıf için yeterlidir. İkincisi Seçkin Sınıf; Seçkin sınıfa yakışan ahlak, insanın doğasına uygun olan, bireyci, bencil, acımasız ahlaktır. Amaç, ”üstün insan”a ulaşmaktır. Üstün insan; sıradan, korkak, zayıflığı öğütleyen vicdan ahlakından kurtulup “iktidara doğru giden güç ahlakına ulaşmakla oluşur. O’na göre “güç” en yüce iyi; yenilgi, kaybetmek, zayıflık ise kötüdür. İnsan için gerekli olan güçlü olmaktır.


    5. EXISTANSIYALIZM(VAROLUŞÇULUK)-JEAN PAUL SARTRE
    İnsanın kendi var oluşunu ancak özgürce davranarak gerçekleştirebileceğini savunur. Ancak bu özgürlük sınırsız değil, sorumlulukla belirlenmiştir.Sartre’a göre insan insanlığını kendisi yapar,değerlerini kendisi yaratır,yolunu kendisi seçer.Bu nedenle seçiminde tek başınadır ve sorumluluklar da kendisinindir.
  3. Cixx

    Cixx Üye

    Katılım:
    16 Kasım 2009
    Mesajlar:
    1.026
    Beğenileri:
    314
    Ödül Puanları:
    0
Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.

Sayfayı Paylaş