gerçek bir hikayedir.. okumanız için ısrar ediyorum

Konu 'Sizin Yazınız' bölümünde Kazanova tarafından paylaşıldı.

  1. Kazanova

    Kazanova Üye

    Katılım:
    18 Nisan 2009
    Mesajlar:
    161
    Beğenileri:
    92
    Ödül Puanları:
    29

    13 yaşında ki bir arkadaşımızı doktor hatası yüzünden toprağa verdik...



    Öfke'nin, eskilerden beri beğendiği "Acı" adlı bir kız varmış. Acı ; küçük boylu,siyah saçlı ve çekik gözlüydü. Öfke; ondan biraz daha uzun, saçları sarı ve kırmızı-pembe yanakları olan biriydi. Günlerden bir gün arkadaşları Öfke'yi kendi gruplarına çağırdı. Hem oyunlar oynanıyor hemde arkadaş edinmek kolaylaşıyordu bu grupta. Gruba katılmak istemeyen öfke,bir kere şans eseride olsa oyun oynadıkları sırada içeri girmek zorunda kaldı.Annesi ile tatile gidiyorlardı ve en sevdiği montunu abisi giymişti. Montunu almak için içeri girdiğinde "Mutluluk" adında bir kız daha tanıdı.Mutluluk; sarı saçlı, yeşil gözlü ve iyi niyeti gözlerinden okunan biriydi.Öfke,kendine bir hayat arkadaşı arıyordu.Arkadaşları başta Mutluluk ile iyi bir eş olacağını düşünmüşlerdi Öfke'nin. Ama sonra Acı'nın daha uygun olucağını düşünmüşlerdi. Öfke'ninde kısmetine "Acı" çıkmıştı..

    Kısa bir süre sonra ilişkiye başlayan Acı ile Öfke, daha kısa bir sürede ayrılmışlardı. Çünkü Acı'nın unutamadığı biri vardı. Öfkeyi her görüşünde başkasına aşık olduğunu anlamak,bir ilişkide yapılacak en büyük hata olurdu. Acı'da bunu anlamıştı ve başlamadan bitirmeyi tercih etti. Hem böylelikle Öfkeyide üzmeyecekti. Öfke herşeye rağmen üzülmüştü. Ve artık mutlulukta ona bakmazdı. O "Acıyı" seçmişti, hemde Mutluluğu bir kıyıya itip..

    İşte olaylar bu tarihten sonra başladı. Öfke ile Acı bazı gösterilerde birbirlerine denk gelselerde aralarında hiçbir duygu kıvılcımı belirmedi. Lakin Acı hasta yatağına düşüne kadar.. O zamanda aşk duygusu Olmadı. Tek bir duygu vardı. Dostluk!

    Öfke, hayatına mutlu mesut devam ederken aldığı bu haberle yıkıldı. Acı çok hastaydı. Doktorlar yaşama umudunun olmadığını söylüyorlardı. Öfke buna inanmak istemiyordu. 1 hafta önce gördüğü arkadaşı şimdi hayat mücadelesi veriyordu. Yine de inanmadı. Lakin abisi " son defa ziyarete gi****m. Belki bir daha göremeyiz" deyince durumun ciddiyetini anladı.Oda gitmek istiyordu, ama utanıyordu.Çünkü, kısada olsa bir aşk vardı ortada. Şimdi ise bir arkadaş gibi geçmiş olsun demek zordu. O kadar çok istemesine rağmen gidemedi. Yenemedi gururunu. Abisi geldiğinde ise durumunun kötü olduğunu söyledi. Doktorlarında ümit vermediğini, herşeyin artık Allah'a kaldığını "acı"da olsa söylemişti. Öfke'nin artık paçaları tutuşmuş, gitmeyi kafasına koymuştu. Yanına bir türlü arkadaş bulamıyordu. En sonunda arkadaş ona kendi gelmişti.Hemde adı "Mutluluk"tu bu arkadaşın. Evet duydukları doğruydu. Mutluluk; yanında bir arkadaşı ile bir gece Acının yanında kalacaktı. Öfkeyide çağırdılar. İyicene düşünen Öfkenin hastahaneye gitmesi tam bir sorundu. Yeteri kadar para bulması zor, haddinden fazla olan o gururunuda bırakması zordu. Ama herşeye rağmen yola koyuldu. Aklında Acı'yı ziyaretten çok o kızlarla bir gece hastahanede beraber olmak vardı. Hiç uyumadan bir gece... Güzel bir macera olucağından hiç süphe yoktu. Hastahaneye vardığında Mutluluk ve arkadaşı onu kapıda bekliyordu. Öfkeyi alıp Acı'nın yanına çıkardılar. Odasına girmek yasaktı. O yüzden sadece kapıdan bakabildiler. Önce kapı açıldı. Sonra yatağının perdesi. Acı, herkesin tek tek gözünün içine bakıyordu. Hafif bir tebessüm, büyük bir yorgunluk ve ümitsizlik hakimdi yüzündü. Gözleri sonunda Öfkeninkine denk gelmişti. Ama bakışları çok boştu. Belli ki hastalığı ilerlemişti Acının.

    Öfke " Geçmiş olsun canım" dedi. O boş bakışlar devam ediyordu. Belli ki Öfkeyi tanımamıştı. Öfke allak bulluk olmuştu. Napacağını bilmiyordu. İşte tam da bu sırada Acı, Öfke'ye büyük bir mutluluk yaşattı.

    Acı, o bitkin ve yorgun haliyle, çok sevinmiş bir şekilde, sanki çığlık atarmış gibi..

    ---- Aaaa.. Öfkeeee Gelmişşş. Dedi.

    Başta Öfke olmak üzere oradaki herkes bu 3 kelimeden sonra mutluluktan havalara uçtu. Öfke bu kelimelerin ileride onu paramparça edeceğini bilmiyordu. O sadece bu mutlu anın tadını çıkarıyordu, çok "acı" olsada..

    O gece hep hastahaneyi dolaştılar. Ara sıra Acı'nın yanına gidip kapıyı dinlemeyide ihmal etmiyorlardı. Ama inleme sesleri arasında " hadi uyu anneciğim" kelimeleri onları paramparça ediyordu. O gece kısa bir süre onlarda uyudu. Kalktıklarında sabah yeni yeni kendini gösteriyordu.Kahvaltıdan önce Acıyı görmeye gittiler. Hemşire; gece biraz ağrısının olduğunu ama şimdi mışıl mışıl uyuduğunu söyledi onlara. Onlarda böyle iyi bir haberden sonra kahvaltıya indiler. İştahları kapalı,canları herşeye rağmen sıkkındı.Çünkü gelecek umutsuz görünüyordu. Bişeyler atıştırıp tekrar Acı'nın yanına çıktılar. Neyse ki Acı uyanmıştı. Hemşire kapıdan kısa bir süre görebileceklerini söyledi. Onlarda bu fırsatı geri tepmedi. Perde tekrar yavaş yavaş açıldı. Acı; Çok yorgundu. Herşeye rağmen onu görmeye gelenlere pes etmediğini gösterebiliyor , her defasında diyebildiği kadar iyiyim demeyi unutmuyordu. Kafasını sağa çevirip yine hepsiyle göz göze gelmişti. Öfke'nin dili yine tutulmuştu. Acı, onlara bişeyler söylemek istiyor ama beceremiyordu. Çünkü ağzında bantlardan bir sur vardı sanki. İşte böyle zor bir zamanda Mutluluk ortamı rahatlatacak sözleri arkadaşlarına bahşetmişti.

    ----- Acı! bak biz sabaha kadar uyumadık hep seni bekledik. Bak Öfkede uyumadı oda bekledi bizimle.

    Mutluluk bunları söylerken Acı'nın gözleri Öfkeye çevrildi. Öfke tutulmuştu. Söyleyecek bir kelime,bir söz bulamıyor, boş boş Acıya bakıyordu. İşte tam bu sırada Acı kafasını bi an diğer tarafa çevirdi ve annesinden şu ses yükseldi. " Ama yapma kızım sana hiç yakışıyor mu.?" Acı ağlamaya başlamıştı.Zor gelmişti ona birşeyler. Belkide ayağa kalkamamak.. yürüyememek.. arkadaşlarına dokunamak.. Annesi Acının ağlamasına dayanamayıp arkadaşlarını " bu kadar yeter deyip" yolcu etti. O hastahane turları böylelikle yine başlamış oldu.


    24 saate yakın bir zamandır hastahanedeydiler. Artık burada bir işlerinin olmadığını, kaldıkları her dakikanın Acıya üzüntü verdiğini anlamaya başlıyorlardı.Artık yapacak birşeyleri kalmamıştı. Tek iş son defa Acı'yı görmekti.Yavaş yavaş Acı'nın odasına doğru çıkıyorlar, her adımda bir bağırma sesi, bir haykırış daha dolgun şekilde duyuluyordu. Bir bir odaya ilerlerken bu haykırışların Acı'dan geldiğini anladılar.Belli ki pansuman saati gelmişti. Kapı önünde pansumanın bitmesini bekleselerde nafile. Bir süre sonra pansumanın ve bu sonsuz haykırışların tükenmeyeceğini anlayan öfke, dayanamayıp oradan ayrıldı. Arkadaşlarıda dayanamayıp Öfke'nin arkasından gitti. Dışarıda oturup artık gitmek için hazırlanıyorlardı. Mutluluk Acı'yı son defa görmek istiyordu. En azından son defa şansını denemek.. Tekrar yukarı çıkmaya başladı. Ama bu sefer sesler duyulmuyor gibiydi. Veya onlar öle sanmak istiyordu. Arkadaşının acı çekmesine dayanamıyorlardı. Biraz yakınlaşınca seslerin devam ettiğini ama çok azaldığını duydular. Hepsinin yüzünde bir tebessüm belirdi. Kırık bir tebessüm.. Yine odanın kapısında beklemeye koyuldular. İçeride bir hareketlenme oluyordu. Umutla doktorların çıkmasını ve son defa arkadaşın gül yüzünü görmek için can atıyorlardı. **e oldu. Doktorlar ve öğrenciler tek tek çıktı. Annesi "sonra görürsünüz pansumandan çıktı" demesine rağmen, gidiyor olmalarından dolayı son bi şans verdi. Üstünü giydirip o perdeyi tekrar açtı. Acı çok güzel olmuştu. Sarı bir t-shirt onu melek gibi yapmıştı. Belki de oda anlamıştı artık buradaki görevinin sona erdiğini. Mutluluk, Acı'ya " Acı biz gidiyoruz. Tekrar geleceğiz merak etme.Hadi bize bir öpücük at" dedi. Acı, elini zorla kaldırdı. Çok yavaş bir şekilde elini dudağına koyup dudağı ile de bir öpücük atabildi arkadaşlarına. Bir şey söylerken ise gözleri hafif hafif kapanır, yorgunluğunu saklayamaz oldu. Öfke " artık gi****m biz, Acı'yı da yorduk dinlensin biraz dedi. Arkadaşları da annesi ile vedalaşıp oradan ayrıldılar.

    Öfke bu durumdan çok etkilendi. Ve evine vardığında şu 4'lüğü yazdı.

    Sen Rahat Yat Sakın Uyuma.
    Gözlerin Yorulsada Bizi Unutma.
    Bir Dua Sebep Olur Şifaya.
    Gönlün Pek Olsun, Bin Dua Var Arkanda..


    Öfke, adı gibi çok öfkelenmişti. Oda kabullenemiyordu birşeyleri. Mutluluk, geçen o sürede bir kere bile mutlu olamamıştı. Acı, onca çektiği acıya rağmen gelenlerine iyiyim diyebiliyordu.


    Bu ziyaretten kısa bir süre sonra Acı, Öfke'nin yazdığı şiiri okuyamadı. Öfke'yi kırıp derin bir uykuya koyuldu. Öfke, buna derinden üzülenlerdendi. Mutluluk, artık bu şekilde mutlu olmayı deneyecekti. Acı insanların hayatından çıkmış gibi görünüyordu, Ama artık herkesin içinde daha büyük bir "ACI" vardı....




    OKUDUĞUNUZ İÇİN TEŞEKKÜRLER...
    Son düzenleyen: Moderatör: 5 Ağustos 2009
  2. sumeyra

    sumeyra Üye

    Katılım:
    3 Mart 2009
    Mesajlar:
    1.561
    Beğenileri:
    790
    Ödül Puanları:
    0
    hımm çok güzel bir hikayeymiş..

    bizlerle paylaştığın için sağol canım..:)
  3. `☆мiśśiśєℓℓά☆`

    `☆мiśśiśєℓℓά☆` Özel Üye Özel Üye

    Katılım:
    12 Eylül 2008
    Mesajlar:
    826
    Beğenileri:
    489
    Ödül Puanları:
    16
    güzelmişte bunu senmi yazdın :eek::eek:
  4. Moderatör Elif

    Moderatör Elif Moderatör Yönetici Moderatör

    Katılım:
    13 Kasım 2008
    Mesajlar:
    751
    Beğenileri:
    493
    Ödül Puanları:
    0
    yani güzelde anlamadım ben pek fazla kusura bakma :S
  5. 'prenses'

    'prenses' Üye

    Katılım:
    3 Haziran 2009
    Mesajlar:
    1
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    çok güzelmiş çok güzel yazmışsın.. eline sağlık canım
  6. Kazanova

    Kazanova Üye

    Katılım:
    18 Nisan 2009
    Mesajlar:
    161
    Beğenileri:
    92
    Ödül Puanları:
    29
    hayır canım ben yazmadım arkadaşım yazdı
  • zorhayat

    zorhayat Üye

    Katılım:
    17 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    13
    Beğenileri:
    5
    Ödül Puanları:
    0
    Çok güzel bir hikaye. Bizimle paylaştığın için teşekkür ederim. Eline sağlık
  • (¯` ¤♥N!$@♥¤ ´¯)

    (¯` ¤♥N!$@♥¤ ´¯) Özel Üye Özel Üye

    Katılım:
    10 Ocak 2009
    Mesajlar:
    738
    Beğenileri:
    404
    Ödül Puanları:
    0
  • arzu_asi

    arzu_asi Özel Üye Özel Üye

    Katılım:
    29 Eylül 2008
    Mesajlar:
    1.141
    Beğenileri:
    254
    Ödül Puanları:
    36
    evet güzelmiş
  • ümitt

    ümitt Üye

    Katılım:
    11 Kasım 2009
    Mesajlar:
    96
    Beğenileri:
    108
    Ödül Puanları:
    0
    Süper canım paylaşım için sağol
  • Sayfayı Paylaş