Göz yaşlarım tükendi, hasret gecelerinde ağlamaktan

Konu 'Dini Hikayeler' bölümünde Persephone tarafından paylaşıldı.

  1. Persephone

    Persephone Özel Üye Özel Üye

    Katılım:
    25 Kasım 2008
    Mesajlar:
    1.543
    Beğenileri:
    492
    Ödül Puanları:
    83

    Göz yaşlarım tükendi, hasret gecelerinde ağlamaktan

    Kara bulutların ardından umutlarla beraber doğan, güneş gibisin…
    Sen herkes yok iken en yakınımda hissettiğim, hayat veren nefes gibisin…
    Yüreğime düşen göz yaşlarımın sebebisin…
    Bir fırtına misali dalgalarla boğuşurken hayat denizinde; Sen ellerimden tutup yaşama geri döndüren can gibisin

    Ey Resul! Sen; gönül diyarında sevdalıların en nadide gülüsün

    Koklamaya utanırım, dokunmaya cesaretim yok!
    Hangi halime güvenip geleyim Sana!
    Ümmetin olduğumu nasıl ispatlayayım!
    Ben garipler diyarının en gafil garibi, nasıl geleyim Sana
    Sen ki emanet ettiklerinle en güvenilir rehber…
    Sen uyarıcı Peygamber Sana lâyık değildir ki bu sözler…
    Gece yarılarında bozuk lehçemle Sen’i sorarım, Sen’i bulanlara…

    Yol gösterirler sonu Sana ulaşan… Yürümeye halim yok, Sana gelecek kadar güçlü değilim…
    Ey gözümün nuru Sultanım!
    Ne zaman Sen’i duysam dillerden Önce bir gül gelir gözlerimin önüne ve hayallerimdeki Sen…!
    Damarımda akan kan kadar gereklisin düşüncelerimde, ruhu çekilmiş ceset gibiyim ayaklarının önünde
    Ne olur! Bir kez! O rahmet deryası gözlerinle bakıver Ey Nebi… Kalbim erisin…

    Göz yaşlarım tükendi, hasret gecelerinde ağlamaktan!

    Mekke’deki hasret, Medine’deki vuslat
    Yüz binlerce salât ve selâm olsun Sana
    Yüreğimden kopup gelen bir sedâyla sesleniyorum Sana

    Es-selâtu vesselâmu Aleyke Ya Rasulalah…!


    Alıntı
  2. --su--

    --su-- Üye

    Katılım:
    25 Ekim 2008
    Mesajlar:
    606
    Beğenileri:
    40
    Ödül Puanları:
    0
    Çok güzeL....

Sayfayı Paylaş