Hatalar Kadar Hataların Verdiği Pişmanlıkta......

Konu 'Alıntı Şiirler' bölümünde Moderatör Gül tarafından paylaşıldı.

  1. Moderatör Gül

    Moderatör Gül Özel Üye Özel Üye

    Katılım:
    3 Kasım 2009
    Mesajlar:
    2.216
    Beğenileri:
    973
    Ödül Puanları:
    0

    Hatalar Kadar Hataların Verdiği Pişmanlıkta Engelmiş Yolunda!


    Hatalar Kadar Hataların Verdiği Pişmanlıkta Engelmiş Yolunda!

    Yazamıyordum çünkü çizgimin dışına çıkmıştım çizgisinin dışına çıkmış bir insan nasıl halen çizgisindeymiş gibi yazabilir ki! Kalemi her elime aldığımda hatalarım film şeridi gibi gözlerimin önüne geliyor çizgimin dışına çıkmış olmak, verdiğim sözlerin arkasında duramıyor olmak içimi kanatıyordu. Ama bunu kendime bile itiraf edemiyordum. “Bugün ilham gelmiyor” diye kaçamak bir bahanenin ardına sığınıp kendimi kandırmak daha kolay geliyordu.
    Hata yaptığımda kendimi affetmem başkalarını affetmekten hep daha zor gelmiştir. Belki de kendi kendimle yüzleşmemim kolay olmadığından…
    “Ben bu hataları yaptım artık yürüdüğüm çizginin gereklerini hararetle savunmaya hakkım yok” mantığı ile bakıp değerlerinden kaçmak da yanlışmış. Bu kez iyice uzaklaşıyorsun çizginden taviz tavizi doğuruyor. İnsan üzerinde konuştukça gündemde tuttukça daha da kuvvetli bir bağ oluşuyor sanki değerleri ile…
    Hatasız yaratılmadık hatalarımız olacak elbette hatalarımızdan dolayı kendimizi affetmeyi de öğrenmemiz gerekiyormuş. Aksi halde büsbütün yabancılaşıyor insan kendine… Sezai Karakoç’un ‘Diriliş Muştusu’ adlı eserindeki ‘Dirilişi Muştulamak’ kavramını şimdi daha iyi anlıyorum. Herşeye rağmen çizgini korumak yüreğinde hep bir ateş olacak, onu daima canlı ve taze tutacaksın… Aslında hatalar kadar hataların verdiği pişmanlıkta yolunda bir engelmiş, pişmanlık içinde boğulup kayboluyorsan eğer… Kendini affetmeyi ve kaldığı yerden devam etmeyi de bilmeliymiş insan...

Sayfayı Paylaş