hayallerim ve ben başlıklı komposizyan

Konu 'Türkçe 8. Sınıf' bölümünde elifcix tarafından paylaşıldı.

Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.
  1. elifcix

    elifcix Üye

    Katılım:
    25 Eylül 2008
    Mesajlar:
    16
    Beğenileri:
    2
    Ödül Puanları:
    1

    komposizyon yazarmısınızz
  2. ahmet_773

    ahmet_773 Üye

    Katılım:
    22 Nisan 2010
    Mesajlar:
    36
    Beğenileri:
    14
    Ödül Puanları:
    0
    bu aralar neden bu durgunluğum bilmiyorum ufak tefekte olsa bahanelerim var ama gerçek cevaplar değil
    yeni telefon alacam onunla resim çekecem gibi
    misafirim var gibi
    vakit bulamıyorum ki gibi
    ama bunlar tam bir gerekçe değilki

    herkesin hayalleri vardır eminimki ama benim öyle fazla hayallerim yoktur hatta hayal kurmam ben
    olsalarla dolsaları ekmişlerde hiç bitmiş...............
    ama tabiki istekler var borcum bitsin kendi evimde oturayım arabam olsun hadi dahada abartayım yatım olsun katım olsun:))))))))))))
    çok abarttım dimi
    böyle istekler var elbette ama bence bunlartam anlamıyla bir hayal değil
    peki nedir benim gerçek anlamdaki hayalim
    küçüklüğümden beri nedense hep bir sallanan sandalyem olsun istemişimdir
    imkansız değil tabiki bir sallanan sandalyeyi almak ama
    hep hayal ettiğim şeydir
    camın kenarında sallanan sandalyede oturup dışarıya öylesine boş boş bakmak
    sanki hafif hafif sallanırken ben hiçbir şey düşünmeden öylece dışarıya bakmaya devam edecekmişim gibi
    farklı bir huzur gelecekmiş gibi
    herşeyden ve herkesten soyutlanacakmışım gibi sandalyemde
    belki sandalyem olunca bu duygular kaybolacak
    hiçbirşey düşündüğüm yada hayal ettiğim gibi olmayacak ama zaten beni mutlu eden bu düşünceler hayaller
    karmakarışığım bir an çok mutluyum sonrasındada asık suratlı huysuz bir ihtiyar nine gibiyim
    zaten nedense hep sallanan sandalyede oturan bir nine ve ayaklarına öttüğü yün battaniye şekillenir kafalarda
    sanki nineyle sallanan sandalye bütünleşmiştir
    belkide ruhum kendini o kadar yaşlı hissediyorki bende kendimi nine gibi görmeye başlıyorum
    babaannemi gördükçe kendimden utanıyorum bazen
    onun azmi istekleri
    o içinde hiç söndürmediği gençlik ateşi
    bence tam tersi daha büyümeden içi geçmeye başlamış bir meyve gibiyim..........

    bir sallanan sandalyeden nerelere geldim
    ama salanan sandalyeme kavuşacağım elbet bir gün
    çok istiyorum ama bakalım ne zamana kısmet olacak
    ona oturduğumda o ağaç kokusunu koklamak
    ağaca hayat veren sandalyeye döndüren elleri düşüneceğim her dokunuşta
    hissedeceğim o verilmiş emekleri
    bu sandalyeyi yaparken neler düşünmüştür acaba diye bende düşüneceğim sanki o anı yaşayabilecekmişim gibi hissedeceğim
    olacak hepsi bir gün olacak
    ama ben şimdilik o günün gelmesini bekliyor olacağım

    Alıntıdır.
    reis_57 bunu beğendi.
Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.

Sayfayı Paylaş