Haydar Ergülen Şiirleri

Konu 'Alıntı Şiirler' bölümünde kitapkurdu tarafından paylaşıldı.

  1. kitapkurdu

    kitapkurdu İnsanlar kıyıcıydılar, kitaplara kaçtım. Özel Üye

    Katılım:
    30 Ekim 2008
    Mesajlar:
    4.283
    Beğenileri:
    1.586
    Ödül Puanları:
    113

    KARŞILIĞINI BULAMAMIŞ SORULAR İÇİN

    serin rüzgârlar taşır
    bir dostumun yüzünü yakan mevsim
    incelmiş bir hayatın kederiyle
    sessizce durur anıların yamacında
    renginden su alan resim

    odalara sığmazdık odalar dar
    içinde gizli bir ses ölürken
    dönenip durdu heves
    dağlar dağlar

    saatleri biz sustururduk
    korkusuyla kendi sesimizin
    yokederdik kardeşliğini
    gündüzle gecenin

    karardı baktıkça gözler
    balkon derinliğindeki dağlara
    heves yollara düştü
    tedirginlik korkulara

    yüzün gecikmiş bir mektupta
    anlaşılır dürüst ve ıslak
    yitirilmiş bir anıyla çıkageldi
    güneyin ılık sokaklarından

    -her ses bir renge yakışır
    su kendi bildiğince akar
    hiçbir şeye benzemez içimizdeki uçurum
    ne kadar acemi harcı olsa da
    ölümle karşılanmalı bazı sorular.


    1979
  2. kitapkurdu

    kitapkurdu İnsanlar kıyıcıydılar, kitaplara kaçtım. Özel Üye

    Katılım:
    30 Ekim 2008
    Mesajlar:
    4.283
    Beğenileri:
    1.586
    Ödül Puanları:
    113
    İKİNCİ BİR EMRE KADAR

    özellikle yaz günleri
    güneşi bir çiçek gibi
    yakalara iliştirmek yasaklanmıştır.
  3. kitapkurdu

    kitapkurdu İnsanlar kıyıcıydılar, kitaplara kaçtım. Özel Üye

    Katılım:
    30 Ekim 2008
    Mesajlar:
    4.283
    Beğenileri:
    1.586
    Ödül Puanları:
    113
    MIRILDANDIĞIM ŞEYLERSİN

    Senin Harflerin İçin

    1.
    Mırıldandığın her şeysin, sesinden öpüyorum
    sessizliğine de eğiliyorum fakat neredesin
    kapanınca harflerinin kapısı: Adın
    şiirim!
    Heceler gibi öpüyorum işte iki hecesin
    adından başlıyorum öpmeye kırlara çıkmış
    harflerinin arasından öpüyorum: Ağzın
    cennetim!
    Dilin hâlâ çocukluğun suyuyla terli
    ve haylaz suyundan öpsem küskün
    bir çeşmenin harflerin susuz. Dilin
    cehennemim

    2.
    Mırıldan dur bana, senin üstüne harf
    getirmem daha, ağız ağıza duruyor
    harflerin: Sevmenin birinci hâli gibi
    telaşlı duruyor da ben utanıyorum
    üçü bakarken birini öpmeye senin!

    3.
    Harflerin aralanmış
    sesliler sevişiyor
    sessizlere bu cümlede
    sıra gelmeyecek gibi

    Harflerin yatışınca
    belki duyarsın içinde
    sessizlerin uykusuz
    kaldığı o cümleyi

    Aşkı seslendirirken
    unuttuğun mırıltı
    bizi sessizliğimizden
    doğru bağışlar belki

    4.
    Bir ses sesini öpse
    harflerin uykusuz kalır

    5.
    Dün sabah önünden geçtim
    kağıt gibiydi harflerinin yüzü
    araları açılmış olmalı
    bütün gece sevişmekten

    6.
    Mırıldandığımız şeyler
    kalmayınca aramızda
    ağızda söz, gövdede ter,
    bir aşk bunlarla biter

    7.
    Harflerin gülüştüğünü senin adında gördüm!
  4. kitapkurdu

    kitapkurdu İnsanlar kıyıcıydılar, kitaplara kaçtım. Özel Üye

    Katılım:
    30 Ekim 2008
    Mesajlar:
    4.283
    Beğenileri:
    1.586
    Ödül Puanları:
    113
    PERİLER AŞKA UÇAR

    ne güzel çarşaflar sererdin aşka
    üstünde serin kanatların yelken açardı
    bir gün kim bağırdıysa uyandık birbirimizden
    -deniz bitti, boğuluyorum, camı açsana!

    denizin üstünde uyku yasaklandığından beri
    karadayım, boğulsam da kırpmıyorum gözlerimi
    her zaman benim gözlerim değil uykusuz
    görüyorum beni okşayan gözlerindeki geceyi

    yakılacak öyle çok sır var ki bu ormanda
    yine sen tutuştur, yine bir avuç suyun
    uslandırsın deli çiçekleri ezen kötü sözleri
    derim ki: - aşk varmış o perinin çırptığı her kanatta!
  5. kitapkurdu

    kitapkurdu İnsanlar kıyıcıydılar, kitaplara kaçtım. Özel Üye

    Katılım:
    30 Ekim 2008
    Mesajlar:
    4.283
    Beğenileri:
    1.586
    Ödül Puanları:
    113
    ÖLÜLER

    I.
    cesetleri toplamak bana düştü
    ölülerimin ardından iyi konuşacağım



    II.
    karanlık gecede beş ölü
    biraz çocuk biraz delikanlı tümü
    umutla umutsuzluk arasında yaşarken
    ölümleriyle iyiden koyulaştı acının rengi
    kırıldı da düşlerinin en güzel yeri
    şarkılarını bıraktılar giderken belki bir anı




    III.
    anımsıyorum
    düğüne giden çocuklar da böyle gülerdi.
  6. kitapkurdu

    kitapkurdu İnsanlar kıyıcıydılar, kitaplara kaçtım. Özel Üye

    Katılım:
    30 Ekim 2008
    Mesajlar:
    4.283
    Beğenileri:
    1.586
    Ödül Puanları:
    113
    SİS


    İki şehri var gecenin, biri gözümde
    tütüyor, birinin dumanı üstünde yağmur
    gibi çöken siste, bana bu uykusuz
    şehri niye bıraktın, göze alamadığım
    bir şehrin yerine bütün şehirlerdesin,
    gece değil istediğin hayli karanlık
    bakışlı bir şehrin gözleriyle çarpışmak
    hevesindesin! Gözlerini anlıyorum henüz
    bağışlayabileceği gözleriyle çarpışmadı kimsenin;
    gözlerimizi uzaklıklar değil ki yalnız
    göze alamadığımız yakınlıklar da acıtır,
    ve gözleri ancak gözler bağışlayabilir,
    öyle acıyor ki gözlerim kim bağışlayacak,
    sis değil, uykusuzluk değil, iki uzak
    şehir gibi ayrılıktan kavuşmuyor gözlerim :
    Biri hepimizle gözgöze gibi hala uykusuz,
    biri sis içinde kirpiklerine kadar açık,
    bu sessizliği kim bıraktıysa, göremiyorum
    konuşkan gözlerinde tek sözcük bile,
    gözlerimiz birbirine değmiyor gecenin iki şehrinde


    Kimsenin kimseye gözü değmiyorsa, şiir niye ?
  7. kitapkurdu

    kitapkurdu İnsanlar kıyıcıydılar, kitaplara kaçtım. Özel Üye

    Katılım:
    30 Ekim 2008
    Mesajlar:
    4.283
    Beğenileri:
    1.586
    Ödül Puanları:
    113
    UNUTULMUŞ BİR YAZ İÇİN

    anımsa bizim unutulmuş bir yazımız vardı
    kıyısından çocukların dokunarak geçtiği
    yaz kirli denizlerin körfezine çekildi
    biten o yaz mıydı düşün istersen
    bir taşra melankolisine kaptır kendini
    -şimdi anımsanması gereken birşeyler vardır
    bir çığlık kadar sessizlik de anımsanır
    hoyrat sevinçlerle sularında yüzülen
    olağan duygularla yüreği örten
    bir aştan geriye suskunluk kalır-

    yazdan ne kaldı sana yazdan ne kaldı
    birkaç dize ölü ozanların gezindiği
    kimsesiz romanlara sığınan yürek ağrısı
    denizle aranızda ortak dil gibi
    usulca çoğalan yaz kederleri
    -her zaman paylaşılan duygular vardır
    yeri gelince ölümler de paylaşılır
    bölüşmek bir ölümü dostluğu ve şiiri
    benzemez beyaz evlerden mavi sulara
    aynı pencereden iki yabancı gibi bakmaya-

    yaz bitti mi diye sorma yaz çoktan bitti
    yedeğinde karartılmış sevgiler taşıyarak
    nasıl özlendiğine tutkunlar gibi şaşarak
    korkarak geldiği yollardan geri dönmeye
    sıradan geçen bir yazın yanına gitti
    -bir aşkta sıradan yazlara da yer vardır
    sıradan bir aşkın sözlüğü gittikçe daralır
    artık ne fısıltı gibi ilk ürpertiler
    ne geceyarısının büyülü güzelliği
    ayrılıklar gelir kapımıza dayanır-

    incelik gibi bu şiiri bıraktı yaz giderayak
    bir ozan olsam bana sorulmaz derdim
    sorulsa da o yazdan inceliğin hesabı
    yazık ödenmemiş bir borç gibi karşımda
    uçucu bir yazdan kalanların toplamı
    -de ki o umutsuz duruşunun ardında
    kendinden bile sakladığı yaraları
    gün gelir onulmaz özlemler gibi
    ıslıkla söylenen bir aşk türküsü olur
    unutulmuş yazın kırgın yolcusu
    sevdalı yüreğini kıyıya vurur.

    1980
  8. kitapkurdu

    kitapkurdu İnsanlar kıyıcıydılar, kitaplara kaçtım. Özel Üye

    Katılım:
    30 Ekim 2008
    Mesajlar:
    4.283
    Beğenileri:
    1.586
    Ödül Puanları:
    113
    YALNIZIZ CEMAL ABİ

    Bu rakıyı diyorum Cemal abi
    bu rakıyı içmek seninle
    Kars'a gitmek gibiydi

    Senin şiirinde diyorum Cemal abi
    rakı uzun içilirdi
    Kars'a uzun gidilirdi

    Senden sonra diyorum Cemal abi
    Kars'a şiir gitmiyor
    Kars kısa, rakı tatsız
    senden sonra şiirde
    her şey dibe çöküyor
    anla, öyle yalnızız

Sayfayı Paylaş