Her deyişte hatırladığımız kelime: Unutmak

Konu 'Bilgi Köşesi' bölümünde ecenaz tarafından paylaşıldı.

  1. ecenaz

    ecenaz Üye

    Katılım:
    25 Ekim 2008
    Mesajlar:
    7
    Beğenileri:
    7
    Ödül Puanları:
    0

    unutmak: bir olguyu, bir zamanı, olayı veya durumu zihnin eleğinden geçirmek.

    unutmak: başka bir şeyi hatırlamak için yapılan eylem.

    unutmak: şu an dışında kalan tüm zamanların hatırlanmayı beklediği yer.

    unutmak: öğrendiğimizde yok olan, hatırlanamayan.

    unutmak: un ufak edip hazmetmek.

    unutmak: yarını bugün olmadan dün etmek…

    unutmak: anıları öldüren şarap

    unutmak: mağruz kalınca, mağdur bırakmanın pişmanlığı.

    unutmak: kişiliğin aynası

    unutmak: ya balık burcunun ya da aklı baska yerde olan birinin yaptıgı eylem

    unutmak: çok isteyince olamayan tek şey.

    unutmak: aslında sadece alışmak.

    unutmak: en iyi intikam.

    unutmak: görmeden dokunmadan sevince başlayan hastalık.



    Ve unutmaya dair sayısız tanım yazılır, kimseninki bir diğerine benzemez… Çünkü hepsi aynıdır, sadece yüzleri farklıdır. Herkesin unuttuğunun kendine olduğu bir düzende yaşamaya devam etmek zorundayız, buna alışmalıyız… Kaldi ki unutmak, bir yerde alışmak değil midir? Her “unuttum” deyişimizden sonraki 3 saniye sadece onu hatırlar, sonsuz anarız.

    Alışmışızdır artık…

    Günlük hayatı dolduran listeler sürekli surette kalemin unutmayışına güvenilerek hazırlandı.
    Fakat hiçbir liste bize hatırlamamız gereken yüzleri, sıcak tutmamız gereken ilişkileri işaret etmedi. “yapılacaklar” asla “sevilecekler”,
    “daima özlenecekler” olmadı… Çünkü insan bu gibi listeleri toparlayacak bilinçte olamadı, kalbinin derinliklerinde en titiz devlet politikalarıyla dosyalıyor ve arşivlere kaldırıyor. Ne var ki hatırlamamızı engelleyen tek şey: kelimeler… Bize onları yok saydırıyor. Kelimeler ve kelimelerin öldürdüğü anılar büyüyüp şarkılara, şiirlere konu oluyorlar.. kendi dertleriyle bizi üzmeye çalışan ne varsa, unutmak adına kuruluyor..

    tarkan:”unut beni”

    sezen aksu:”beni unutma”

    sertab erener:”unutursun”

    levent yüksel:”unutulurmuş”

    Baş tacımız ettiğimiz şarkıcılar sizce bize ne anlatmaya çalışıyor? Unutmayı unutturmayanları daima hatırlıyoruz sanırsam. Onları çok seviyoruz. Çünkü onlar birçoğun tek sesi oluyor, tüm farklılıkları bir benzerlikte birleştiriyorlar…

    Kelimeler anıları anılar da duygularımızı bastırıyor. Çünkü kelimeler yargı içeriyor, kesinlik belirtiyor… Duygular bu nizamda yer bulamıyorlar vehimlerine, özgür kalmak isteyen düşüncelerimiz gibi terk ediyor arşivlerdeki getir-götür trafiğini… Kayboluyorlar karanlıkta. Zaman geliyor hatırlamaya çalışıyoruz ama nafile… Anılar artık sözlerimizin keskinliğinden heder, kapılıyor boşluğa. Hatırlamak ne mümkün.

    İşte bu yüzden artık insan hatırlayamıyor, neden herşeyi unuttuğunu… Bu yüzden telefonda sesler aynı, anlatılanlar anlatılmamış, konuşulanlar duyulmamış gibi algılanıyor… Bu yüzden bakıp da göremiyor, duyup da anlayamıyoruz…

    Artık “konsantrasyon eksikliği” bunun adı, eczanelerde hapları bile var. Ne var ki onları almayı hatırlamak için başka bir hap mı almak gerekiyordu?… Orasını unuttum…

Sayfayı Paylaş