Her Hayat Bir Hikayedir

Konu 'Sizin Yazınız' bölümünde Moderatör Gül tarafından paylaşıldı.

  1. Moderatör Gül

    Moderatör Gül Özel Üye Özel Üye

    Katılım:
    3 Kasım 2009
    Mesajlar:
    2.216
    Beğenileri:
    973
    Ödül Puanları:
    0






    BU HİKAYE ANNESİ 'NEYİN VAR KIZIM' DEDİĞİNDE 'İYİYİM ANNE' DİYE YALAN SÖYLEYEN KÜÇÜK KIZ ÇOCUGUNUN HİKAYESİDİR.

    Küçücük bir kız çocuğu idi polyanna.
    Dizaltı yeşil elbisesi,siyah terlikleri,sarı kıvırcık saçları ile hayata tutunuyordu.Annesi'nin çalışmaya gittiği günlerde kendinden önce 'kardeşim ne yiyecek' diye düşünrdü küçücük bedeni ve kalbi ile.
    Gözleri yagmurdan ıslanmış camlara dikilir,kulakları hep kapıda olurdu.Olurda annesi bugün erken gelir,yemek yapar umudu ile.
    Umut dolu idi polyanna.Ağladığında bir çikolata yeterdi belki de.Ama bilmez di ki o , çikolata nedir,şeker nedir,oyuncak nedir.
    Kaldırıma doğru yuvarlanan topları bir kere eline almak için iç geçirirdi hep.Öyle büyük hayalleride yoktu.
    Vitrin camında görüp,hiç bir zaman alamayacağını bildiği o pembe elbiseyi hayal etmezdi mesela.Ya da komşu kızında gördügü o güzelimsi oyuncaklar..
    Tek hayali bir gün babası ile el ele sokaklara çıkıp 'bakın,benimde bir babam var' demekti.Ya da dalga geçen çocuklara,bir resim gösterip ağızlarının payını vermek idi.
    Yapamıyordu.Bunu bildiği halde umutluydu polyanna.Annesi vardı mesela.Hayatının kadını idi o.Gözlerine bakınca içini gördüğü,kendisini gördüğü bir kadındı o.Elleri temizlik yapmaktan yıpranmış,gözlerinin altı torba torba idi.Yine de dünya güzeli idi o.
    Babası yoktu polyannanın.Ama yüregi kocaman bir kardeşi vardı.Hayatının erkeği idi o.Biri ağlattıgında onu,arkasında bir erkek vardı,bilirdi.Korkmazdı onunlayken.Hayatının aşkı idi belki..belki tek güvencesi.O giderse ölürdü polyanna..
    Büyüyordu.Genç kız oluyordu.Kalbi de büyüyordu bedeni ile birlikte.Kimilerini alıyordu içeri,kimisini dışarı.Gitmeler bitmiyordu onda.Her giden bir damla gözyaşı oluyordu.Büyüdükçe büyümek istemiyordu.Yine oyuncakları olmasın,yine elbiseler giyemesin.kabuldü.
    Herşey degişiyordu,tek bir şey degişmiyordu onda.BABASIZLIK.
    Kaç babalar günü geçirdi,bilmiyordu.
    Onun diğer çocuklar gibi babasına hediye verecek elleri yoktuu belki.Ama babasızlığa ağlayacak kocaman gözleri vardı.
    Onsuzlığu barındırğı ama küçük ama büyük..Bir yüreği vardı polyanna'nın.
    Yine bir köşeye siner,yakar sigarasını,oturur ağlardı.senelerdir bunu yapmıyor mu zaten?
    Başa çıkabilirdi.Güçlüydü polyanna.Akşamları yorgun argın eve geldiginde kapısı açılıyordu,ve sanki kocası gelmiş gibi sevinen bir kadını vardı onun.
    Ailesine bir başına bakmasaydı umudu,huzuru.Akşam aynı sofraydı paylaşmaktı mutluluğu.Bir yanı eksiktii belki.Ama,'olsun' diyordu,'Büyümeyen bir yüreğim var benim' diyordu hep.Hala o küçük kız çoçuğuydu.Umut dolu,neşe dolu idi.Asabiliği,huysuzluğu degişmese de,biliyordu polyanna : HERKES İÇİN İDİ DUASI.

Sayfayı Paylaş