hikaya,manzum hikaye,mesnevi,destan,masal,ha lk hikayesi özellikleri

Konu 'Edebiyat 9.Sınıf' bölümünde cebecı tarafından paylaşıldı.

  1. cebecı

    cebecı Üye

    Katılım:
    6 Aralık 2010
    Mesajlar:
    2
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0

    hikaye,manzum hikaye,mesnevi,destan,masal,halkhşkayesi özellikleri cumaya kadar olursa sevinirim:)
  2. etutcu_kız

    etutcu_kız Üye

    Katılım:
    10 Ekim 2009
    Mesajlar:
    962
    Beğenileri:
    452
    Ödül Puanları:
    0

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    hikaye,manzum hikaye,mesnevi,destan,masal,halkhşkayesi özellikleri cumaya kadar olursa sevinirim:)
    Genişletmek için tıkla...
    Hikaye (Öykü)

    Yaşanmış veya yaşanması mümkün olan olayların okuyucuya haz verecek şekilde anlatıldığı kısa edebi yazılara “hikâye (öykü)” denir.
    Hikâye, insan yaşamının bir bölümünü, yer ve zaman kavr***** bağlayarak ele alır.
    Hikâyede olay ya da durum söz konusudur. Olay ya da durum kişilere bağlanır; olay ya da durumun ortaya konduğu yer ve zaman belirtilir; bunlar sürükleyici ve etkileyici anlatımla ortaya konur.
    Hikâyelerde düşündürmekten çok, duygulandırmak ve heyecanlandırmak esastır.
    Hikâyeler, gerçek ya da düş ürünü bir olayı kısa şekilde anlatır.
    Kısa oluşu, yalın bir olay örgüsüne sahip olması, genellikle önemli bir olay ya da sahne aracılığıyla tek ve yoğun bir etki uyandırması ve az sayıda karaktere yer vermesiyle roman ve diğer anlatı türlerinden ayrılır.
    Hikâye, olay eksenli bir yazı türüdür. Hikâyede temelde bir olay vardır ve olaylar genellikle yüzeyseldir.
    Hikâyeler genellikle kişilerin anılarını anlatması şeklinde oluşur.
    Hikâye kısa bir edebiyat türü olduğu için bu eserlerde fazla ayrıntıya girilmez. Olayın ya da durumun öncesi, sonrası okura sezdirilir. Okur, bazı sözcüklerden yararlanarak ve düş gücünü kullanarak kişiler hakkında ya da olaylar ve durumlarla ilgili yargılara ulaşabilir.
    Hikâyeler Batı’da romanla aşağı yukarı aynı dönemde oluşmaya başlamıştır. Özelikle Realizm döneminde hikâye türü başlı başına bir tür olarak yetkinlik kazanmıştır.



    Manzum hikaye :

    Nazım şeklinde yazılan hikâyelere manzum hikâye denir. Manzum hikâyelerin öykülerden tek farkı şiir biçiminde yazılmış olmalarıdır. Bu tür hikâyelerde didaktik şiir özelliği görülür.
    Hikayede bulunan bütün özellikler (olay,yer,zaman,kişiler) manzum hikâyede de bulunur.
    Eski edebiyatımızda uzun hikâyeler mesnevi türü ile yazılırdı. Tanzimat’tan itibaren ortaya çıkan manzum hikâye türü kafiyeli ve redifli, şiir biçiminde hikâye yazmak amacını güder.
    Manzum hikâyelerde şairler ya bir olayı anlatırlar, ya da öğüt vermek gayesini güderler.
    Bu tür için ilk adımları Recaizade Mahmud Ekrem ile Muallim Naci atmıştır.
    Bu tür Servet-i Fünun döneminde en etkili hale gelmeye başlamıştır.
    En büyük iki temsilcisi Tevfik Fikret ve Mehmet Akif Ersoy’dur.
    Tevfik Fikret’in Balıkçılar ve Hasta Çocuk gibi önemli manzum hikâyeleri vardır.
    Mehmet Akif Ersoy’un ise Küfe, Seyfi Baba, Mahalle Kahvesi, Hasta gibi önemli manzum hikâyeleri bulunmaktadır.
    Ersoy ve Fikret dışında Beş Hececiler’de manzum hikâye denemeleri yapmışlardır. Bunun dışında Türk şiirinin babası sayılan Yahya Kemal de manzum hikâyeler yazmıştır. Onun Nazar şiiri en güzel manzum hikâyelerden bir tanesidir.
    Manzum hikâyeler genellikle bir çevre tasviriyle başlar, o çevrenin kişileri tanıtılır. Sonra olay anlatılır. Amaç okura bu bölümde ders vermektir. Bir hikâye gibi sonlandırılır. Manzum hikâyeler düşündürücüdür, eğiticidir.
    Manzum hikâyede her olay işlenebilir. Sıradan olaylar, sosyal olaylar vs.
  • etutcu_kız

    etutcu_kız Üye

    Katılım:
    10 Ekim 2009
    Mesajlar:
    962
    Beğenileri:
    452
    Ödül Puanları:
    0
    Destan

    Milletleri derinden etkileyen tarihî ve sosyal olayları anlatan çoğunlukla manzum şekilde olan edebî eserlere “destan” denir.

    Destanlar henüz aklın ve bilimin toplum hayatına tam anlamıyla hâkim olmadığı ilk çağlarda ortaya çıkmış sözlü edebiyat ürünleridir.

    Destanlar ve destansı öyküler, ilkçağlardan beri, dünyanın her yerinde, gelenekleri sonraki kuşaklara aktarmak için kolektif olarak yaratılmış edebî biçimlerdir.

    Destanlar, efsanelerden sonra bilinen en eski edebiyat türlerinden biridir. Yunanca “espos” sözcüğünden gelmektedir. Destanlar; mitoloji, efsane, folklor ve tarihî öğeleri içerir. Destanlar zaman ve mekân içinde iradesini elinde tutan kahraman-bilge kişiliklerin efsanevî ve gerçek hayat hikâyeleri etrafında oluşmuş uzun, didaktik (bilgi verici) hikâyelerden oluşur.

    Destanlar, tarihsel olaylara bağlı olmakla beraber, tarih sayılmayan, Türk edebiyatında ozanların “kopuz” denen saz eşliğinde söyledikleri, toplumun ortak hayat görüşünü yansıtan, edebî eserlerdir. Deprem, bulaşıcı hastalık, kuraklık, kıtlık, yangın gibi tabiî afetlerin; göçler, savaşlar ve istilâlar gibi önemli olayların toplum vicdanında derin yankılar uyandırması, destanların oluşumunda etkili olmuştur.


    Destanların Genel Özellikleri

    Destanlar anonimdir, halkın ortak belleğinin ürünüdür, belli bir ulusun özelliklerini yansıtır.
    Genellikle manzum, yani şiir şeklindedir. Az olmakla beraber nazım-nesir karışık olan destanlar da vardır. Ancak bazı destanlar, manzum şekilleri unutularak günümüze nesir halinde ulaşmıştır.
    Destanlarda olağan ve olağanüstü olaylar iç içedir. Bu olaylar toplumun hafızasında iz bırakmış önemli olaylardır.
    Destan kahramanları olağanüstü özelliklere sahiptir. Destanların büyük çoğunluğunda yarı tanrısal nitelikler taşıyan bir ya da daha fazla kahramandan söz edilir. Kişiler, olaylar, doğal varlıklar hep gerçek yaşamdaki boyutlarından daha büyük, daha zengindir. Destan, bu kahramanın eylemleri üzerine kurulmuştur.
    Destanlar, tarihî ve sosyal olaylardan doğar, beslenir. Bu eserlerde genellikle, yiğitlik, aşk, dostluk, ölüm ve yurt sevgisi gibi temalar işlenir.
    Genellikle birkaç bölümden oluşan destanlarda kahramanların olağanüstü eylemleri coşkulu, törensel bir üslupla anlatılır.
    Hemen bütün destanlarda uzun yolculuklar anlatılır. Özellikle sözlü destanlarda uzun anlatı, betimleme ve konuşma bölümleri bulunur.
    Destanlarda olay içinde olaya yer verilir.
    Törensel söyleyişler ve kamusal duyarlılık hâkimdir.
  • etutcu_kız

    etutcu_kız Üye

    Katılım:
    10 Ekim 2009
    Mesajlar:
    962
    Beğenileri:
    452
    Ödül Puanları:
    0
    Masalın özellikleri
    1. Olağanüstü konular vardır.
    2. Kahramanlar gerçeküstü özelliklere sahip olabilir.
    3. Yer ve zaman belirsizdir.
    4. Her masaldan bir öğüt, bir ders çıkarılabilir.
    5. Masallar kalıplaşmış bir tekerleme ile başlar.
    6. Masallarda olağanüstü varlıklar (cin, peri, melek) bulunabilir.
    7. Masallar kalıplaşmış tekerlemelerle biter.
    8. Masallar hep mutlu sonla biter.
    9. Niteliği ne olursa olsun her şeyiyle hayal ürünüdürler.
    10. Olaya dayalı sanatsal kurmaca metinlerdir.
    11. Yazılı ve sözlü edebiyat ürünüdür.
    12.Her zaman iyiler kazanır.
  • tekses

    tekses Üye

    Katılım:
    13 Mart 2011
    Mesajlar:
    46
    Beğenileri:
    6
    Ödül Puanları:
    0
    bilgi için çok teşekkürler
  • Sayfayı Paylaş