Hüzün Şiiri

Konu 'Alıntı Şiirler' bölümünde Cixx tarafından paylaşıldı.

  1. Cixx

    Cixx Üye

    Katılım:
    16 Kasım 2009
    Mesajlar:
    1.023
    Beğenileri:
    314
    Ödül Puanları:
    0

    Hüzün Şiiri
    Hafiften bir yağmur yağıyordu
    Ipıslak uzanan raylar hüzün veriyordu bana
    **** bir rüzgâr musallat olmuştu
    Uzaklara uçuşan saçlarına


    Sonra bir düdük öttü hain
    Mahzun bakışlar kaldı karanlıkta
    Birden yalnızlık doluverdi
    Senden boşalan avuçlarıma


    Bak sevdiğimiz şarkılar da susmuş
    Yitirmiş sevincini yıldızlar bile
    Artık bu şehrin sokakları da bomboş
    En cömert vaktindeki bahar bile nafile
    Yollar götürdü sevincimi yollar
    Simdi tatsız bir akış halinde zaman
    Girgin dünyamda yalnız
    Yaşıyor pırıl pırıl hatıran

    Sana gönül koydum Haziran ayı
    Böyle melûl-mahzun bıraktın beni
    Dağlar yalnızlığınca yücedir ama
    Hoyrat yine de yalnızlığın elleri


    Alıştığımız zamanlar vardı hülyalı rahat
    Gittin tükendi ömrümdeki aydınlık
    Kalbimde bir burkulma bir garipseme
    Mevsimler manasını kaybetti artık


    Birden uzaklaşıverdi bahçemden son kuş
    Vakitsiz boynunu büktü sardunyam
    Yıldızlar isteksiz rüzgârlar hırçın
    Şimdi yalnız hatırandan ibaret dünyam


    Bulutlar geliyor uzaklardan
    Bulutlar getirsin aydınlığını bana
    Silinsin içimdeki bu vakitsiz karanlık
    Yeniden hükme****m zamana


    Gün bir daha doğmadı pencereme
    Bir acı şarkıya başladı rüzgâr
    Masmavi akışı durdu zamanın
    Benden koparırcasına'aldı seni ufuklar


    Böyle öksüz kaldı artık bu şehir
    Göklerinde mahzun bakışlı kuşlar
    Bir el sildi ufkumdan renkleri bir bir
    Hep aynı hasretle söndü yıldızlar


    Ama hatıran var içimde sıcak
    Bir baca gibi hep tüten hâtıran
    Bulutlar öyle yalnız geçmeyin üzerimden
    Bir tanem el ediyor uzaklardan


    Birden susuverdi serçecik
    Temmuz bahçelerinde çiçekler mahzun
    Rüyalarım bile senindir çocuk
    Dolaş gecelerimde uzun uzun


    Ne rüzgârda bir teselli var
    Ne yıldızlarda merhamet kaldı
    Kapkara kanadını gerdi yalnızlık
    Dünyam ufaldıkça ufaldı

    İlhan Geçer

Sayfayı Paylaş