Hüzündü Adın Gizli Yüzündü...

Konu 'Alıntı Şiirler' bölümünde P!NqUeEn <3 <3 tarafından paylaşıldı.

  1. P!NqUeEn <3 <3

    P!NqUeEn <3 <3 Üye

    Katılım:
    29 Mart 2010
    Mesajlar:
    747
    Beğenileri:
    168
    Ödül Puanları:
    0

    Seni ne zaman pencerende görsem
    Mavi gözlerinden bulutlar geçerdi
    Bakışlarından geçmişe uzanan sisli anılar
    O mavilerde bir görünür bir kaybolurdu...

    Gölgenin düştüğü pencerene sarı sonbahar yağardı
    Üşürdü yüreğim sokağınızdan geçerken
    ürperirdi tüm hayallerim
    Seni pencerende görmezsem...

    Kaldırımlarda bir taş olurdu yüreğim
    Ürkek adımlarıma dolanan
    Perdenin ardından süzülen gölgenle
    Teselli bulurdum...

    Hüzünlü gözlerinin hayaliyle avunup
    Pencerene konan kanatsız bir kuş olurdum
    Dağılırdı geceye aciz titremelerim
    içimde sana dair suskun kelimelerim...

    Hergün kapına tek bir gül koyardım gizlice
    Şaşkın ifaden nazik beyaz ellerinle
    Yüreğimi alırdın içeri
    Bilmezdin o yüreğin çaresizliğini...

    Karanlık gölgelere saklanarak
    için için sessizce ağlardım
    Uykusuz kanlı gözlerimle
    umutsuzluklarda umut araRdım...

    Oysa tek isteğim bahar geirmekti penCerene
    Pervazına beyaz papatyalar
    Bir sen olmalıydın gülen gözlerle
    Birde rengarenk baharlar...

    Ama hüzündü adın gizli yüzündü
    İçimdeki boynu bükük sevdan yüreğimin örtüsüydü...

    P.HÜLYA BASKIN

Sayfayı Paylaş