ingilizce ceviri

Konu 'İngilizce 10. Sınıf' bölümünde xxxngxxx tarafından paylaşıldı.

  1. xxxngxxx

    xxxngxxx Üye

    9 Mart 2009
    Ödül Puanları:

    Jim. Brad and I are American. vve all vvent to the same university in New York City. Two days ago, vve all arrived in İstanbul to do our master’s degrees.
    Coming here was Jim’s idea, of course. vve both wanted to study Anatolian civilizations. Jim said: ‘‘if vve want to do that, the best place is İstanbul.’’
    I didn’t like the idea at first. ‘‘Firstly, vve’ve never been there and vve don’t know what it’s like,’’ I said:‘’Secondly, where are vve going to live? İs it easy to find an apartment? vve just don’t know. And thirdly, vve don’t speak Turkish’’
    But Jim thought differently. He talked to our professor in New York and this professor at İstanbul University. ‘‘I think it’ll be OK’’he said. İt was. Brad’s subject at university was the history of architecture. He wanted to come with us because he wanted to study Seljuk architecture in İstanbul. So that was easy - vve all had a good reason to be there. After that, everything happened very quickly. İn a few vveeks- I found myself in İstanbul - a stranger in a foreign city.
    This place makes me nervous. I have a bad feeling about it - something tells me things aren’t going to go vvell form e here.
    My İndian grandmother always told me: ‘‘You have a Wisdom Bird. İt’s blue. Always look for it and it will heIp you.’’
    Before vve came here, I didn’t see my Wisdom Bird for a long time. Then, this morning, I looked out the window… and there it was. But its colours vveren’t the same as before - it wasn’t so blue.
    Jim isn’t worried. Nothing ever worries him, anyway. Being in a strange country is exciting for him. He loves seeing new heaven!
    And Brad - vvell, he’s worried, but not as worried as I am.
    Anyway, vve have one friend here - mary. She’s my friend Eric’s cousin and she lives in İstanbul. She’s been here for a year now. vve’re staying in her apartment for the moment – until vve find our own place to live. Mary is a nice, friendly person and she will be our guide in İstanbul.
    On our first day here, vve vvent to the university. Mary shovved us around. İt took us a long time to find our department in the Faculty of Archaeology. Long corridors, wide staircases, more long corridors… but in the end vve found it, and Brad met his professor in the Faculty of Architecture.
    The university is always full of people, but I like the place. And vve aren’t the only fereigners here: there are quite a lot of students from other countries.
    Jim never takes anything seriously. He’s always laughing and joking, so he makes friends easily. At the university, vve met two American guys called Mike and Tony. They’ve been here for two years and they speak very good Turkish. They invited us to visit them. ‘‘Come and meet some of your fellow students’’ they said. When vve left the university that day, vve all ate some strange things called ‘lahmacun’. They looked a little like pizzas. With them vve drank a drink
    made from youghurt mixed with water and salt. They called it ‘ayran’.
    Today was our second day in İstanbul. Mary took us to the local markets and then to the Grand Bazaar. İt was tiring walking round all those narrow, crowded streets, but it was fun. People shouted out to us in english, German, Russian,
    Spanish, French – those guys spoke a lot of languages! Brad didn’t look ay any of the shops, hovvever: he was only interested in the girls. I may be wrong, but I think he likes Mary.
    This evening, when vve got back to the apartment, Jim cooked a meal for everyone. He turned the kitchen upside down – vve spent hours cleaning up after him. There vvere pans, plates, cartons, bits of food and rubbish everywhere. ‘‘For heaven’s sake, Jim’’ I said. ‘‘ Can’t you do anything without making a mess?’’ He didn’t take any notice, of course. ‘‘Don’t worry’’ said Mary. ‘‘Leave him alone. vve’ll clean up later.’’ But she doesn’t know him – he’s hopeless. One day Jim will drive her crazy!
    One day in our apartment in New York, Jim lost his socks. vve all looked for them. As always, he turned the whole place upside down. vve looked for them for hours but vve didn’t find them.
    Another time, he lost a book. İn the end vve found it in one of the kitchen cupboards. I stil don’t know how it got There.
    Jim, Brad and I lived in the same apartment all the time vve vvere at university – four long years! İt seemed more like forty. How are vve going to live with Jim in İstanbul for two years, I wonder? Will I go crazy?
    vve’ll see…
    ‘‘Good morning, getlemen! İt’s nine o’clock. Time to get up!’’
    ‘‘Oh, it’s you, Mary. Good morning.’’
    ‘‘Breakfast is ready. İt’s waiting for you.’’
    ‘‘Thanks, Mary. vve won’t be long.’’ Mary left the room.
    ‘‘Can’t vve have a little more sleep?’’ said Jim. ‘‘Just another half hour.’’
    ‘‘Stop complaining and get up!’’I said.
    ‘‘Just another ten minutes, then.’’
    ‘‘No way!’’
    ‘‘Skyhawk’s right’’ said Brad. ‘‘Stop complaining.’’
    ‘‘ This is like army – why does she wake us up so early?’’
    A few minutes later vve vvere all in the kitchen having breakfast. Everyone was in a good mood: Jim made us laugh. After breakfast, Mary said: ‘‘All right, you guys. Are vve going to look for an apartment Today, or do you want to Leave that till tomorrow?’’ ‘‘Let’s not do it today’’ said Jim. ‘‘Let’s spend today having a look round the city.’’ Brad didn’t agree. ‘‘No, let’s go and look for a place now. There’ll be time to explore later’’ he said. ‘‘OK’’ said Mary. ‘‘I know a realtor near here. He’s got some nice ready to go. Outside the door, I saw the blue bird again. ‘‘İt doesn’t want us to go’’ I thought.

    I didn’t say anything about it to the others, but I stil felt nervous.
    ‘‘What’s wrong with you today, Skyhawk?’’ asked Mary.
    ‘‘There’s no need to be scared. This is taksim, not Texas. No – one’s going to shoot you.’’
    I tried to lough, of course, but I stil had an uneasy feeling in my stomach…
    vve walked along the street where Mary’s apartment was. Then vve turned a corner and vve vvere in the street behind it.
    ‘‘Wow! Look at that!’’ said Brad. At the end of this street, there Was a strange old building.
    ‘‘İt’s falling down’’ said Mary. ‘‘They say it’s been empty for years.’’
    ‘‘That looks like British architecture’’ Brad vvent on. ‘‘İn fact, it looks like a Scottish castle.’’
    ‘‘Shall vve go in and have a look?’’ said Jim.
    ‘‘Not now’’ said Brad. ‘‘İt’ll take too long.’’
    ‘‘Look at that door – it’s broken’’ I said. ‘‘vve can go in and have a look any time vve like.’’
    ‘‘Do you know anything about this place, Mary?’’ Brad asked.
    ‘‘No, not really’’ Mary replied. ‘‘I’ve always wanted to go in, but I just haven’t had time. And it’s a bit scary, isn’t it? I don’t want to go in on my own.’’
    ‘‘Oh, I see’’ said Brad. ‘‘You’re in a foreign city, right?’’
    ‘‘Yes, but this place feels like New York now.’’
    ‘‘Really? vvell, it’s certainly as crowded as New York, anyway!’’
    When vve got to the realtor’s Office, vve found that he spoke some English – not very good English, perhaps, but at least vve understood him. He said he didn’t have any apartments for us – vve wanted a really big place. Then he phoned a few people. They didn’t have anything for us, either. Just as vve vvere going, he said: ‘‘Oh – wait a minute. I’ve thought of something. There’s a new realtor’s near here – ı think they have an apartment or two. I’ll send someone over there with you.’’
    He said something to the young man who worked with him. This young man’s name was Serdar came to the other realtor’s with us and translated everything.
    This second realtor said he had just the place for us – a nice, big, fully – furnished apartment with a television, a fridge and begs. The rent was cheap, too. But when vve vvent to see the place, vve had another unpleasant sarprise. İt was in terrible shape and there was nothing in it except three beds, a TV and a broken stove.
    ‘‘İf you don’t like this one’’ said the realtor. ‘‘You’ll love it – it has a beautiful view of the Bosphorus.’’
    So vve vvent to see it. İt was a basement. At the front it was
    nearly two floors below ground level because the building
    was on a slope.
    This second apartment wasn’t much beter than the first. İt was a little cleaner, hovvever and there was a wardrobe in it.
    ‘‘So where’s the view?’’ I asked. Serdar translated my question to the realtor. He took us into the bathroom and shovved us a small, high window. ‘‘Here it is’’ he said. vve all looked at each other. Serdar was very embarrassed. ‘‘I’m really sorry about that’’he said. ‘‘I’d no idea it was so bad. Let’s leave. Then vve can start looking for somewhere beter.’’ Serdar took us back to the realtor’s
    where he worked, and his boss said‘‘I’m sorry’’ about fifteen times.
    ‘‘I’ll ring some other places for you’’ he said. ‘‘Have a rest and a cup of tea. Don’t worry – vve’ll soon solve the problem.’’
    After ringing a few places, he said: ‘‘I think vve’ve found an apartment for you. Serdar will go with you.’’
    This place was bigger than the other two. İt was a nice apartment – fully furnished and not too expensive. İt had three bedrooms and a living room.
    ‘‘OK, Skyhawk’’ said Jim. ‘‘I’m having that room at the back – the one with the view of the sea. Sorry, but you must keep away from water.’’ He laughed.
    ‘‘Very funny, Jim. Bur OK, if that’s what you want. vve’ve found a place to live. I’m not complaining.’’
    So vve vvent to the realtor’s Office and gave him some Money. Then vve vvent back with Serdar to his boss’s office. His boss was pleased to hear vve liked the new place. ‘‘Moving in today, are you?’’ he asked. ‘‘Yes, vve are’’ said Brad. ‘‘Serdar will heIp you’’ he said. ‘‘Tell him not to bother. vve’ll do everything ourselves.’’ ‘‘It’s no trouble’’ said Serdar. ‘‘That’s nice of you’’ said Brad. ‘‘All right, let’s go back to Mary’s and get our stuff.’’
    vve vvent back to Mary’s and took our stuff round to the new place. Of course, Jim made the place look like a battlefield, but this time i didn’t mind at all – I just laughed. Serdar took us to the local market to buy some food and some other things for the kitchen. Then he vvent back to his Office. vve vvere all tired when vve got home. vve put our things in cupboards and Brad started cooking our evening meal. Then vve rang Serdar to invite him to diner.
    But in the end vve didn’t just have one guest for diner: vve had three. One was Serdar, another was Mary and the third was Ebru ‘‘Which university are you at?’’ asked Ebru. ‘‘İstanbul’’ I replied. ‘‘Oh, really?’’ said Ebru. ‘‘I’m studying Journalism there, actually.’’ ‘‘Oh, are you? That’s an interesting coincidence, then’’ I said. ‘‘Let me know if you have ant problems’’said Ebru. ‘‘Thanks, I will’’ I replied. She seems a nice girl. That evening vve all had a really good time together. I think – or I hope, anyway – that Serdar and Ebru will be good friends. And Brad – vvell, he kept looking at Mary the whole evening. I’m sure Brad likes Mary a lot!

    So here vve are in our new apartment in İstanbul. İn the end vve’ve found a nice place to live and I’m very glad about that. I think Jim and Brad like it too, thought they aren’t saying much. This evening before I vvent to bed, I vvent onto the balcony to look at the view – and there was my blue bird again. This time it didn’t look so worried but its colours stil vveren’t very bright. Or maybe I couldn’t see it very vvell because it was dark. So what will our life be like in this strange city, I wonder?
    Then I vvent into Brad’s room. He was on his bed, looking up at the ceiling.
    ‘‘Hi, Brad. Tell me what you’re thinking.’’
    ‘‘İt’s Mary you’re thinking about, isn’t it?’’ I said.
    He looked at me, surprised. ‘‘Mary? What’s she got to do with it?’’
    ‘‘*vvell, you vvere looking at her all evening. İn fact, you didn’t take your eyes off her.’’
    ‘‘No, that’s not true.’’
    ‘‘Come on, Brad. Admit it. You like her, don’t you?’’
    ‘‘vvell… she’s a nice girl, I suppose.’’
    ‘‘A nice girl. İs that all?’’
    ‘‘vvell, all right. I won’t lie to you. Yes, I like her.’’
    ‘‘Thanks, Brad. vvell, now vve know. Anyway, what did you think about that old house you know, the one vve saw in the street behind Mary’s apartment?’’
    ‘‘Hmm, yes. Wasn’t it amazing? I must say I’ve never seen anything like it. I haven’t seen anything like that in any of my architecture
    b0ks, either’’ Brad replied. ‘‘I’d really like to explore it. I wonder what it’s like inside. İt must be really beautiful.’’
    ‘‘All right, then, shall vve go and have a look at it tomorrow?’’ I suggested.
    ‘‘But don’t vve have to go to the university?’’
    ‘‘Yes, I suppose you’re right. Another day, perhaps. Er… by the way, Brad, I’ve just seen my blue bird again.’’
    ‘‘Oh yeah? And where was it this time?’’
    ‘‘On the balcony. İt didn’t look very worried. But its colours vveren’t as bright as they vvere before. İt makes me uneasy.’’
    ‘‘Don’t start that again, Skyhawk, for heaven’s sake! You and your blue bird! Ok, I admit I believe in all this much. Tell me, why has no – one else ever seen it? I’m sorry, but I think it’s all nonsense it’s just in your imagination.’’
    ‘‘All right, so you stil don’t believe me. Just wait. One day you’ll see it, too.’’
    ‘‘OK, that’s fine with me. But let’s agree not to talk about it any more ıntil I have seen it. Anyway, it’s bedtime. Go and get some sleep without your blue bied. Goodnight, Skyhawk.’’
    ‘‘Goodnight, then.’’
    So I vvent to my new bedroom to sleep in it for the first time. Lying in bed, I thought about the events of the day. I thought about the realtor’s office, meeting Serdar, seeing that strange old building, going to those first two apartments, then finding this one. I remembered going to the market, the diner party in the evening and Serdar’s girlfriend, Ebru. Finally, I thought about Brad and Mary. Them my blue bird came and took me to the land of dreams.
    Son düzenleyen: Moderatör: 10 Mart 2009
  2. S. Moderatör Uğur

    S. Moderatör Uğur Özel Üye Özel Üye

    4 Şubat 2008
    Ödül Puanları:
    Jim. Brad ve ben Amerikan bulunmaktadır. Hepimiz in New York City aynı üniversiteye gittim. İki gün önce, tüm İstanbul bizim master derece yapmak için geldi.
    Buraya gelmek tabii ki Jim fikri oldu. Her iki Anadolu uygarlıklarının çalışma istedim. Jim söyledi:''Eğer biz, en iyi yer İstanbul ise yapmak istiyoruz.''
    I didn't fikri ilk gibi. ''Öncelikle, oraya hiç ettik ve bunun gibi nedir bilmiyorum,''dedim:''İkinci olarak, nerede yaşamak için gidiyoruz? Kolay bir daire bulmak için? Sadece bilmiyorum. Ve üçüncü olarak, ** don't speak''Türk
    Ama Jim farklı düşünmüştüm. New York'ta bizim profesör ve İstanbul Üniversitesi'nde profesör bu konuştum. ''Ben OK''he olacağını düşündüğümüzde söyledi. Öyleydi. Üniversitesi'nde mimarlık tarihinin olduğunu Brad konu. O çünkü İstanbul'da Selçuklu mimarisi çalışma istedim bizimle gelmek istedi. Yani bu kolay oldu - hepimiz orada olmak için iyi bir neden vardı. Bundan sonra herşey çok hızlı oldu. Bir kaç hafta-kendimi İstanbul'da buldum - Yabancı bir şehirde yabancı.
    Burası beni tedirgin ediyor. Ben kötü bir his var - bir şey yaz şeyler söyler de buraya E formu gideceğim değildir.
    Benim Hint Büyükannem hep dediği gibi:''Bir Kuş hikmeti vardır. Bu kadar mavi. Her zaman arayın ve size yardımcı olacaktır.''
    Önce buraya geldi, ben uzun bir süre için Hikmet Kuş görmedik. Daha sonra, bu sabah, pencere ... ve orada olduğunu sanıyordum. Ama renkler önce aynı değildi - bu kadar mavi değildi.
    Jim endişeli değil. Hiçbir şey, yine de onu merak etmeyin. Garip bir ülke olmak onun için heyecan verici. O yeni cenneti görmek seviyor!
    Ve Brad - Evet, ama korkuyorum's olarak ben olarak endişeli değilim.
    Her neyse, burada bir arkadaşım var - Mary. O benim arkadaşım Eric's kuzen ve de İstanbul'da yaşıyor. She's burada bir yıl şimdilik oldu. Onu evinde an için kalıyorum - bu kadar yaşamak için kendi yeri bulmak. Meryem bir güzel, dost kişi ve o İstanbul kılavuzumuza olacaktır.
    İlk gün ise, üniversiteye gittim. Meryem etrafında bize gösterdi. Bize Arkeoloji Fakültesi olarak departmanı bulmak için uzun bir zaman aldı. Uzun koridorlar, merdiven geniş, daha uzun koridorların ... ama Brad bunu buldum sonunda ve Mimarlık Fakültesi yılında profesör bir araya geldi.
    Üniversite, her zaman insan dolu, ama yeri gibi. Ve biz sadece fereigners burada değildir: bu oldukça diğer ülkelerden öğrencilerin bir vardır.
    Jim ciddiye alır bir şey değildir. O her zaman gülen ve şaka yapıyorum, bu yüzden de kolayca arkadaş yapar. Üniversite olarak, Mike ve Tony adlandırılan iki Amerikalı çocuklar bir araya geldi. Burada iki yıldan beri ettik ve konuşmak çok Türk iyi. Onları ziyaret etmek için bizi davet etti. ''Gel ve bazı dediler arkadaş öğrenciler''uygun. Bir üniversite o gün, hepimizin bazı garip şeyler 'denir yedim sol Lahmacun'. Bunlar küçük bir pizza gibi baktım. Onları beraber içki içti
    youghurt su ve tuz karıştırılarak yapılmış. Onlar denilen 'Ayran'.
    Bugün İstanbul'da ikinci gündü. Meryem, yerel pazarlara ve sonra Kapalı Çarşı bizi aldı. Tüm bu dar, kalabalık sokaklarında tur yürüme yorucu ama eğlenceliydi. İnsanlar bizim için İngilizce, Almanca, Rusça, dışarı bağırdı
    İspanyolca, Fransızca - bu çocuklar birçok dille konuştu! Brad hafta herhangi dükkanı Ancak göz didn't: sadece kızlar de ilgilendi. Ben yanlış olabilir, ama o Mary sever düşünüyorum.
    Bu akşam, zaman geri apartment, Jim herkes için bir yemek pişmiş var. O ters mutfağa döndü - onu sonra temizleme saat geçirdim. İşte tava, tabak, kartonları, gıda ve çöp bit her yerde vardı. ''Allah aşkına, Jim''dedim. ''Edebilir bir karmaşa yapmadan bir şey yapabilir?'', Tabii ki herhangi bir bildirim almaz O yaptı. ''''Merak etmeyin Meryem söyledi. ''Onu rahat bırak. Sonradan kadar temiz olacak.''Ama onu bilmiyor - o umutsuz's. Bir gün Jim onun **** alacak!
    New York'ta bizim apartmanda Jim onun çorap kaybetti Bir gün. Bunların hepsi için baktım. Her zaman olduğu gibi, o ters tüm yere döndü. Biz onlar için saat baktım ama onları bulamadık.
    Başka bir zaman, bir kitap kaybetti. Olarak biz bir mutfak cupboards in buldum sonunda. Ben hala nasıl var var bilmiyorum.
    Jim, Brad ve ben aynı daire her zaman biz üniversite bulundu - dört uzun yıl yaşadı! Bu kırk gibi görünüyordu. Nasıl Jim ile İstanbul'da iki yıl yaşamak için gidiyoruz, ben merak ediyorum? Ben ****rmek mi?
    Biz göreceksiniz ...
    ''Günaydın, getlemen! It's nine o'clock. Saat kalkmak için!''
    ''Oh, sen, Mary's. Günaydın.''
    ''Kahvaltı hazırdır. Bu sizin için bekliyor.''
    ''Teşekkürler Mary. Biz uzun olmayacaktır.''Meryem oda ayrıldı.
    Değil biraz daha uyumak''miyim?''Jim söyledi. ''Sadece bir yarım saat.''
    ''Dur şikayet ve kalk!''Dedim.
    ''Sadece bir on dakika sonra.''
    ''Skyhawk hakkını''Brad söyledi. ''Dur şikayetçi.''
    ''Bu ordu gibi - yüzden bize uyan bu kadar erken?''
    Birkaç dakika sonra hepimiz mutfakta kahvaltı sahip olmuştur. Herkes iyi bir ruh hali vardı: Jim bize gülerler yaptı. Kahvaltı sonra Meryem dedi ki:''Tamam, çocuklar. Bir daire Bugün aramaya devam et, ya da o kadar Yarın?''''Hadi bugün yapmak değil bırakmak ister yapmak''Jim söyledi. '''s Bugün kentin bir tur olan harcama e****m.''Brad kabul etmedi. ''Hayır, şimdi git ve bir yer için şimdi bakalım. Burada daha sonra''dedi keşfetmek için zaman olacak. ''Tamam''Meryem söyledi. ''Buraya yakın bir emlak biliyorum. O bazı güzel gitmeye hazır's got. Kapının dışında, tekrar mavi kuş gördüm. ''Bize''Ben gitmek istiyorum değildir.

    Ben diğer hakkında, ama hala sinir hissedilir bir şey söylemedi.
    ''Ne bugünkü, Skyhawk?''Meryem istedi.
    ''Burada korkmak için gereken sadece bu. Bu değil, Texas Taksim olduğunu. Hayır - Tek çekim olacak.''
    Ben, tabii ki gülmek için denedim, ama hala midem rahatsız bir duygu vardı ...
    Bu cadde boyunca nereye Mary's appartment oldu yürüdük. Sonra bir köşe döndü ve sokakta arkasında vardı.
    ''Vay be! Bu!''Brad söyledi bak. Bu caddenin sonunda, garip bir eski bina oldu.
    ''Bu''aşağı düşen's Mary söyledi. ''Bunu yıllardır boş diyelim.''
    ''Bu İngiliz mimari gibi''Brad gitti görünüyor. Bir İskoç kalesi gibi görünüyor''aslında.''
    ''Biz devam e****m ve bir göz var mı?''Jim söyledi.
    ''Şimdi''Brad söyledi. ''İt'll uzun sürecektir.''
    ''Kapıyı bak - bu''dedim kırık's. ''Biz de gidebiliriz ve bizim gibi her zaman göz.''
    ''Bu yer hakkında bir şey biliyor musunuz, Mary?''Brad istedi.
    ''Hayır, gerçekten''Meryem yazdı. ''Ben hep gitmek istedi ama ben henüz zaman vardı. Ve biraz ürkütücü, değil mi? Ben tek başıma gitmek istemiyorum.''
    ''Ben''görmek Brad söyledi. ''Bir yabancı şehirde, değil mi?''
    ''Evet, ama burası New York gibi şimdi hissediyor.''
    ''Gerçekten mi? Evet, kesinlikle olarak New York gibi, yine kalabalık!''
    Bir emlak Ofisi var, o da, ancak bazı İngilizce - çok iyi İngilizce, belki de konuştum en azından onu anladım buldum. O da bizim için herhangi bir apartments söyledi - Biz gerçekten çok büyük bir yer istedi. Sonra birkaç kişi telefonla. Onlar da bizim için bir şey yoktu. Gibi gidiyoruz olduğunu söyledi:''Oh - Bir dakika bekleyin. Bir şey düşündüm ettik. Herkes yeni emlak's burada yakınlarında - i bir veya iki daire var. Orada size birini göndereceğiz.''
    Dedi ki onu çalıştı genç adam bir şey. Diğer emlak's bize ve tercüme ile her şeyi geldi Bu genç adamın adı Serdar oldu.
    Bu ikinci emlak Bizim için sadece yeri - güzel, büyük, tam - mobilyalı daire bir televizyon, bir buzdolabı ve begs ile söyledi. Kira, çok ucuz oldu. Ama biz yer görmek için, başka bir sıkıntı sarprise vardı gitti. Bu korkunç bir şekilde ve orada hiçbir şey bu üç yatak, bir TV ve kırık soba dışında oldu.
    ''Bu bir''olan emlak söyledi sevmiyorum. ''Bunu seveceksiniz - bu Boğaz'ın güzel bir görünümü vardır.''
    Yani onu görmeye gittim. Bir bodrum oldu. O at the front
    zemin seviyesi altında yaklaşık iki katı, çünkü bina
    bir yamaç üzerinde duruldu.
    Bu ikinci daire ilk daha çok iyi oldu. Biraz temiz ise ve orada bir gardırop oldu.
    ''Peki nerede görmek nedir?''Diye sordum. Serdar ve emlak için soru tercüme. O banyo içine bizi alıp bize küçük, yüksek pencere gösterdi. ''Burada''olduğunu söyledi. Herkes birbirini baktı. Serdar çok utandım oldu. ''Gerçekten that''he hakkında üzgünüm söyledi. ''Ben bu kadar kötü bir fikir olur. 's Bırakalım. Sonra bir yerde iyi aramaya başlayabilirsiniz.''Serdar için emlak bize geri aldı
    burada, ve patron said''I'm''onbeş kere için üzgünüm çalıştı.
    ''Senin için başka yerlerde halka edeceğiz''dedi. ''Bir dinlenme ve çay var. Endişelenmeyin - yakında sorunu çözmek olacaktır.''
    Birkaç yerde zil sonra söyledi:''Ben sizin için bir daire bulduk düşünüyorum. Serdar ile devam edecek.''
    Burası diğer iki daha büyük oldu. Güzel bir daire olduğunu - tamamen mobilyalı ve çok pahalı. Üç yatak odası ve bir oturma odası vardı.
    ''Tamam, Skyhawk''Jim söyledi. ''Ben tekrar bu oda sorun yaşıyorum - deniz görünümü olan. Özür dileriz, sudan uzak tutmak gerekir.''O güldü.
    ''Çok Jim komik. Eğer's Bur Tamam, ne isterseniz. Biz canlı bir yer bulduk. Ben şikayetçi değilim.''
    Biz de emlak Ofisi gittim ve ona para verdim. Sonra geri Serdar ile patron ofisi gittik. Onun patron biz yeni yerinde sevdim duymaktan memnun oldu. ''Bugün, Hareketli mi?''De istedi. ''Evet,''Brad olduğunu söyledi. ''Serdar yardımcı olacağız''dedi. ''Rahatsız onu söyler. Biz kendimizi her şeyi yapacağız.''''Bu hiçbir sorun'''s Serdar söyledi. ''Size''Brad söyledi güzel. ''Tamam, arka için Mary's ve eşyalarını al gi****m.''
    Geri Meryem ve yeni yeri olan şeyler turu aldı gitti. Tabii ki, Jim, bir savaş gibi yere bakın yapılan bu sefer ben hiç akılda didn't - Sadece güldü. Serdar yerel pazar için bazı gıda ve mutfak için başka şeyler satın almak için bizi aldı. Sonra tekrar onun ofisine gittim. Hepimiz zaman ev var yorgun edildi. Biz ve Brad cupboards bizim şeyler koymak bizim akşam yemeği yemek başladı. Sonra restorana onu davet Serdar rang.
    Ama sonunda biz sadece restoran için bir konuk yoktu: üç vardı. Bir Serdar, başka bir Mary ve üçüncü oldu Ebru''Hangi üniversitede mi?''Ebru istendi. ''İstanbul''Ben yazdı. ''Gerçekten mi?''Ebru söyledi. ''Ben aslında Gazetecilik eğitim yaşıyorum.''''Ah, are you? Bu ilginç bir tesadüf, daha sonra''dedim's. Eğer problems''said Ebru karınca var''bana bildirin. ''Teşekkürler, ben''Ben cevap olacaktır. O güzel bir kız gibi görünüyor. Biz hep birlikte çok iyi vakit geçirdik bu akşam. Bence - veya Umarım, yine de - ki Serdar ve Ebru iyi arkadaş olacaktır. Ve Brad - Evet, Meryem bakarak bütün akşam tutulur. Ben Brad Mary çok seviyor eminim!

    Yani burada İstanbul'da yeni daire bulunmaktadır. In Biz yaşamak ve ben bu konuda çok ilgili çok memnunum güzel bir yer bulduk sonunda. Ben Jim ve Brad bu gibi çok daha söyleyerek değildir düşündüm düşünüyorum. Bu akşam önce yatakta gittik, ben balkon üzerine görüntülemek bakmak için gitti - ve benim mavi kuş tekrar oldu. Bunu ancak renkler hala çok parlak değildi endişeli görünüyor değil mi bu kez. Çünkü karanlıktı Veya belki de çok iyi görmez olabilir. Peki hayatımız da bu şehir gibi olacak, ben merak ediyorum?
    Sonra Brad odasına girdi. O yatakta, tavan en fazla arıyordum.
    ''Merhaba, Brad. Ne düşündüğünüzü bana söyleyin.''
    ''It's Mary sizin düşündüğünüzü ilgili, öyle değil mi?''Dedim.
    Bana baktı, sürpriz baktım. ''Meryem? Ne o ne ilgisi var?''
    ''Evet, onu her akşam arıyoruz. Hatta, onu kapatmak gözlerini almak değildi.''
    ''Hayır, bu doğru değildir.''
    ''Üzerine, Brad gel. Kabul et. Sen, onun gibi değil mi?''
    ''Peki ... she'sa güzel kız, ben varsayalım.''
    ''Güzel bir kız. Bu tüm?''
    ''Tamam, tamam. Sana yalan olmaz. Evet, onu seviyorum.''
    ''Teşekkürler, Brad. Evet, şimdi biliyorum. Neyse, ne biliyorsun eski evi hakkında tek biz Mary's appartment arkasındaki sokakta gördüm düşündün?''
    ''Evet, evet. Bu şaşırtıcı değil mi? Ben böyle bir şey hiç görmedim söyleyebilirim. Herhangi bir mimari benim ***s in de''Brad cevap böyle bir şey görmedim. ''Gerçekten araştırmak istiyorum. Bunun içinde nasıl's merak ediyorum. Gerçekten güzel olması gerekir.''
    ''Tamam o zaman, gi****m eder ve ona bir göz atın derim yarın?''Ben önerdi.
    ''Ama, üniversiteye gitmek zorunda değilsiniz?''
    ''Evet, you're right varsayalım. Başka bir gün, belki. Er ... Bu arada, Brad, Sadece mavi kuş daha gördüm.''
    ''Öyle mi? Ve bu sefer o?''
    ''On the balcony. Çok endişeli görünüyor vermedi. Ama renk olarak onlar önce parlak değildi. Beni rahatsız yapar.''
    ''Tekrar başlatmak musunuz, Skyhawk, Allah aşkına! Siz ve mavi kuş! Tamam, ben bu kadar inanıyorum itiraf. No - başka hiç bahsettiğimiz, söyle neden oldu? Üzgünüm, ama bu tüm saçma's hayal gücünüzü sadece düşünüyorum.''
    ''Tamam, bu nedenle, hala bana da sanmıyorum. Sadece bekle. Bir gün siz de bunu göreceksiniz.''
    ''Tamam, bu sorun yoktu bana. Ama bu konuda ben daha fazla ıntil gördük konuşmak için kabul sağlar. Neyse, bu yatmadan's. Git ve mavi bied olmadan biraz uyu. İyi geceler, Skyhawk.''
    ''İyi o zaman.''
    Ben yeni yatak odası için, ilk defa uyku gitti. Yatakta Lying, ben günün olayları düşündüm. Ben emlak ofisi hakkında, Serdar toplantıda, bu garip yaşlı yapı görüyorum, bu ilk iki daire olacak, daha sonra bu bulgu sanmıştım. Ben pazar giderek hatırladım, akşam restorana parti ve Serdar's kız arkadaşı Ebru. En sonunda, Brad ve Meryem düşündüm. Onları benim mavi kuş gelip rüyalar ülkesine götürdü.

Sayfayı Paylaş