İsimsiz Şiir

Konu 'Sizin Şiiriniz' bölümünde Payanda tarafından paylaşıldı.

  1. Payanda

    Payanda Üye

    Katılım:
    20 Eylül 2010
    Mesajlar:
    59
    Beğenileri:
    34
    Ödül Puanları:
    0

    İsimsiz Şiir



    Saçları zaman kokan takvim yaprakları ortasında
    Suyun busesi yarıyor derinliği
    Ruhum, ruhuna bıraktığım son gemi.
    Tanrının kılıcını çıkartıp bileğimi öptüm
    Dudaklarıma buzul çarptı yokluğun adasında
    Kanadı, kırıldı martılığımın sonbaharında
    Ölüme sakladığım hayatsın!
    Şakağımın üstünde yalnızlık alfâbesiyle gizlediğim


    Tutuşturalımbu gece pastel boyalı ellerimizi
    Ay'ın göğsünde uyurken gençliğimiz
    Öpüştükçe savrulan, öpüştükçe kuruyan bedenimiz
    Darağacında sallanan ellerimiz
    Karanlığın gözlüğü kadar boş çerçeve duruyor
    Boş mevsimlerin örtüsünde kanlı tebessüm
    Yenik düşen ilk masal kahramanı
    Kokuyor son gecemin esâreti!
    Kilitli parmaklarımla odada sayıkladığım eski liste
    İntihara zorluyorum kendimi
    Zar atıyorum noktasız masanın gövdesine
    Yıldızlar düşmüş gözlerine kirli coğrafyalarda
    Ağzını kapadıkça gökyüzünün
    Kulakları çarpıyor çığlığımın zarfına
    Kâğıta koyduğum mektupsun!
    Vals yapan kelebeklerin mısralarıma koza ördüğünde astığım


    İklimler adını unuturken şarkılar söylüyor kış
    Sıfatına yakışıyor kar taneli bakışların
    Suratımda eski bir ceket duruyor
    Lütfen bu akşam geçmişimden çık!
    Seni büyüteyim ağıt dolu aşklarımla
    Boynu yana çevrilmiş sokak lambasında
    İçi boş silahtır; hayat,
    Aynada kendimize doğrultup korktuğumuz!
    İçi dolu tüfektir; aşk,
    Bile bile, saçıla saçıla birbirimize vurulduğumuz!
    Kalbimde sakladığım mermi izisin!
    Kanım kanına karışıp geçmeyi dileyen damarlarda ayrılığa yazdığım...




    //Payanda
  2. hilalgkb

    hilalgkb Üye

    Katılım:
    4 Eylül 2010
    Mesajlar:
    99
    Beğenileri:
    28
    Ödül Puanları:
    0
    İçi dolu tüfektir; aşk,

    ne desem :)

Sayfayı Paylaş