Kahraman Tazeoğlu - Ben aşk dedim

Konu 'Alıntı Şiirler' bölümünde kitapkurdu tarafından paylaşıldı.

  1. kitapkurdu

    kitapkurdu İnsanlar kıyıcıydılar, kitaplara kaçtım. Özel Üye

    Katılım:
    30 Ekim 2008
    Mesajlar:
    4.283
    Beğenileri:
    1.586
    Ödül Puanları:
    113

    Kendimi gördüm bi'an
    yanımdan geçip gittim usulca
    değişmişim
    saç, sakal birbirine karışmış
    ne yalan söyleyim, yalanda olsa özlemişim kendimi
    bi'hayli zaman olmuş benden gideli
    bu kez nereye gittim bilmiyorum
    yine nerede seviyorum seni kim bilir..
    Sonramı, bende bilmiyorum
    senden sonram olmadı hiç
    hala varmışsın gibi yaşıyorum seni, yok pahasına
    öyle alıştım ki yalnızlığa
    canımın sıkkınlığı bile sıkmıyor artık canımı
    iki elim yakanda ama sen yoksun içinde
    İstanbul gibi, iki yakasını bir araya getiremedim
    senin bir güne sığdırdığın ayrılığı, ben bir ömre sığdıramadım
    sana anlatamadıklarımla kaldım
    anlattıklarım, bende kaldı
    ben, sende kaldım
    sen, nerde kaldın kimbilir..
    Çok şey mi istedim
    bir'azda olsa sevseydin, bire de razıydım
    azla yetinmeyi bilirdim

    hiç'in yetmedi
    geçinemedim kendimle anlayacağın
    bir nevi saklambaç oynuyorum
    nereye saklanmışsam artık
    ebede sensin bu oyunda, sobe de
    ve bir oyunda iki can'baz oynamaz biliyorum
    can çıkmayınca huyda çıkmaz
    hala ana avrat seviyorum seni..
    Nereye gitsem, bende bi parça sen
    benimle gelmek zorunda mısın
    yeter aklıma geldiğin
    yüreğimden gitmişken üstelik
    ne gereği vardı ki hayatıma girdin
    ben sen den öncede yalnızdım zaten
    ne değişti
    başın göğe mi erdi, beni yerle bir ederken
    şah/mat edip bitirseydin madem, şahbaz edip bıraktın
    bak, yokluğuna da alıştım
    Allah'ın işi işte, acıyı bile güzel çektiriyor araya sen'i katarak
    seni özlemeyi bile özlüyorum
    buna da şükür..
    Ben seni İzmir bildim, güzel kalasın diye hatırımda
    olduğun kadarıyla yetindim hep
    o yüzden bu eksikliğim
    kaş yapayım derken, aşk olmuştu
    ömrümü çıkarmıştın benden, önüne geçemedim
    harflerin acizliğiydi işte
    yirmi altısını reddettim, üçü yetti
    ben 'aşk' dedim, sen 'git'..
    Neyse
    ikimizde bildiğimiz en iyi şeyi yaptık neticede
    ben sev'dim, sende git'tin...
    Moderatör Seher bunu beğendi.

Sayfayı Paylaş