kal diyemedim

Konu 'Şiir Köşesi' bölümünde samet_fen tarafından paylaşıldı.

  1. samet_fen

    samet_fen Üye

    Katılım:
    1 Aralık 2007
    Mesajlar:
    367
    Beğenileri:
    5
    Ödül Puanları:
    16

    KAL DİYEMEDİM

    Bir sevda dudağında tutsak kaldı sözlerim
    gitme kal diyemedim
    uzun kara trenler alıp götürdü seni
    hasret boyu uzayan raylarda kaldı gözlerim
    bütün insanlar ağladı sen giderken.
    bütün istasyonlar göz yaşlarına boğuldu
    ince bir duman gibi kaybolup gittin
    öldüm, kahroldum
    yine de ağlamadım inanki
    kahrolası gururum, kahrolası dilim
    gitme kal diyemedim

    oysa seni sevdiğimi söylememiştim daha
    sensiz yaşayamayacağımı
    sana aşkımı anlatmamıştım
    arkanı dönüp giderken
    hıçkırıklar düğümlendi boğazıma
    kızdım ,bağırdım , haykırdım
    isyan ettim
    kilit vurdum ağzıma
    yine de seni sevdiğimi söylemedim
    kahrolası gururum, kahrolası dilim
    kahrolası kalbim
    dur gitme diyemedim
    gittin
    ardında sonbahar rüzgarları esti
    savruldum oradan oraya yaprak yaprak
    yaprak yaprak döküldü hayallerim sokaklara
    yağmurlar yağdı üstüme, kimsesizlikler yağdı
    bir çocuk üşüdü elleri cebinde
    bir gelincik titredi dalında
    bir dağ yandı, bir ırmak ağladı
    gittin
    ardından bakakaldım öylece
    rüyalarım sende kaldı, umutlarım sende
    kızdım ,bağırdım , haykırdım
    isyan ettim
    yine de söylemedim seni sevdiğimi
    kahrolası gururum, kahrolası dilim
    gitme kal diyemedim
  2. **hilal**

    **hilal** Üye

    Katılım:
    30 Ocak 2008
    Mesajlar:
    187
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    16
    süper bu şiirler samet
    sen mi yazıyorsun?

Sayfayı Paylaş