Korsan Gemici

Konu 'Sizin Şiiriniz' bölümünde Payanda tarafından paylaşıldı.

  1. Payanda

    Payanda Üye

    Katılım:
    20 Eylül 2010
    Mesajlar:
    59
    Beğenileri:
    34
    Ödül Puanları:
    0

    Korsan Gemici



    Ağacın kavuğunu ovar gibi
    içindeki kalbin odasına mayın döşüyorum aciz gözlerimle açarak
    Acınacak bakışlarımda tanrısız kalmış bir peygamber var!
    Uyanıyor âyetlerin her biri keskin yırtılan bıçak kâğıtlarıyla
    Korsanlardan kaçırdığım gemiyi demir atıyorum rıhtımına.
    Sarılmak istiyorum; olum yok, çengelim batabilir alyuvarlarına
    Koşmak istiyorum; yaklarım savaşta kaçtı bedenimden
    ürkebilir protez hayatın ayaklarına çarpıp beni yere,
    yine ihbarsız düşürürken!
    Gökyüzünde seni gören herkesi aşağı itip
    yalnız ben görmek istiyorum gözlerindeki balıkların
    boğulduğu o masal denizini.
    Kahramanların birer birer çürütülüğ sayfalarla yüzünün kapatıldığı
    Gözlerim yok, gözlerim meleklerle misket oynarken
    çocukluğumda çıkartıp yere yuvarladığım gece kayboldu
    Oynarken gözlerimi vursaydım gözlerine
    Kazanacaktım, gelmeyecektim buralara!



    Felçli umutların hareketsiz ifadelerinde bilinçsiz ölen
    cesetlerin adlarına girer gibi, imlâsız sev beni bu akşam,
    Belki ölüme koşan bir mermiyim
    sıyırsam seni içim acıyacak
    Belki hayata son nefesini ellerinde veren kelebeğim
    öpüp nefesini ağzıma dayasan sonsuzluk iksirini bulup yürüyeceğim
    kanatlarımı kopartıp sevinçle!
    Sonbahar hangi şehrin mühürünü bırakıyor rıhtımına çarparken?
    Yağmur, hâlâ çocuk mu benim gibi,
    Beni terk ettiğin gece, evet o kıyâmet koptuğunu sandığım gece;
    Senin adın neydi ?!



    //Payanda

Sayfayı Paylaş