Model - Yalnızlık Senfonisi

Konu 'Şarkı Sözleri' bölümünde Moderatör Yasemin tarafından paylaşıldı.

  1. Moderatör Yasemin

    Moderatör Yasemin Özel Üye Özel Üye

    Katılım:
    20 Kasım 2010
    Mesajlar:
    1.833
    Beğenileri:
    1.341
    Ödül Puanları:
    113

    Anladım, sonu yok yalnızlığın.
    Her gün çoğalacak.
    Her zaman böyle miydi? Bilmiyorum...
    Sanki dokunulmazdı çocukken ağlamak.

    Alışır her insan alışır zamanla,
    Kırılıp incinmeye.
    Çünkü olağan yıkılıp yıkılıp,
    Yeniden ayağa kalkmak.

    Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte.
    Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette.
    Bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum...
    Hadi gelin üstüme korkmuyorum!

    Bulutlar yüklü.
    Ha yağdı ha yağacak üstümüze.
    Hasret...
    Yokluğunla ben baş başayız.
    Nihayet...

Sayfayı Paylaş