Mutluluk

Konu 'Sizin Şiiriniz' bölümünde by_firar tarafından paylaşıldı.

  1. by_firar

    by_firar Üye

    Katılım:
    22 Kasım 2008
    Mesajlar:
    224
    Beğenileri:
    11
    Ödül Puanları:
    19

    Odamın kapısını şimdi kapattım..
    Kalemimle kağıdımla başbaşayım.
    Mutluluk!
    Gelirsen kapımı çal!
    Ama girme içeri!
    Geldiğin gibi gidersin yine..
    Ben hazır olana kadar bekle istersen orada..
    Biraz toparlanmalıyım..
    Saçım, sakalım dağınık..
    Belki üstümü de düzeltmeliyim..
    O yüzden girme, ama bekle orada..


    Şimdi bir kavgadan kalan eldivenlerimi takıp kalbimi dağıtacağım..
    Duvara attığım her hamlede acımı yıkacağım..
    İçime vuran gözyaşımın dalgaları gibi..
    Bir gelip bir gideceğim çaldıklarınla..
    Gözlerim sevdiğimi arayacak o sıra..
    Her ne kadar terk edilmiş gibi olsam da..
    Bir ümit beni saracağını bekliyorum..
    Bir Angut gibi..
    Sahi kapıdaki; sen Angut’un hikayesini bilir misin?
    Bir kuştur O..
    Kuş kadar beyniyle aşka inanan..
    Sevdiği öldüğünde bir deli cesaretiyle onu yemek isteyen aslanlardan korumaya çalışan..
    İşte bu yüzden kendimi Angut gibi hissediyorum..



    Sahi ‘mutluluk’ orda mısın?
    Oysa ne de çok aramıştım seni..
    Yıllarca..
    O kadar arayıp bulamazken..
    Şuan kapımda beklediğini düşünmek bile Angutca..
    Sahi nerdesin?
    Gelecek misin?
    Gelirken O’nu da getirecek misin?
    Bilirim.. Gelmezsin.. Getirmezsin..
    Mutluluk! Mutluluk!
    Sen küçükken kaydığım,
    O kırmızı kaydırakta kalmışsın…

Sayfayı Paylaş