Nasıl olmuş arkadaşlar yorumlarınızı yazarmısınız?

Konu 'Sizin Yazınız' bölümünde ay_ışığı tarafından paylaşıldı.

  1. ay_ışığı

    ay_ışığı Üye

    Katılım:
    27 Ekim 2008
    Mesajlar:
    24
    Beğenileri:
    3
    Ödül Puanları:
    0

    Sezsizlik gemisiyle, sensizlik adasına yol alıyorum.Nerdesin, ne haldesin bilmiyorum.Arkama dönüp bakmıyorum bile.Sen ya geç kaldın bana ya da ben çok erken kaybettim seni...Bilemiyorum şimdi doğru olan hangisi...Kuşlar görüyorum bana üzgün üzgün bakan,etrafımda gözyaşlarıyla uçan...Yukarı bakıyorum bulutlar var mor yada siyah belkide renkleri yok hatırlamıyorum, seni düşünüyorum.Ama yağdırıyorlar üzerime tüm gözyaşlarını korkup saklanıyorum bir köşeye.Sonra vazgeçiyorum korkmaktan çıkıp ölesiye ıslanıyorum gözyaşlarında bulutların.Anlıyorlar sanırsam kararlı halimi vazgeçiyorlar benimle uğraşmaktan gidiyorlar başka bir sessizlik gemisine...

    İki çift göz görüyorum mavi mavi sularda.Bakıp bakıp ağlıyorlar halime.Onları görünce korkuyorum sensizlik adasına gitmekten ürküyorum neden bilmem...Sonunda her şeye rağmen yaklaştım o ürkütücü adaya inip ayak basıyorum en keskin taşlardan yapılmış sahile.Birden üşüyor bedenim, soğuk öyle soğuk...Zorla ilerliyorum adanın içinde ağaçlar bile yol vermiyorlar. Sanki dallarıyla beni geri itikliyorlar.İnadına ve bile bile gidiyorum adanın derinliklerine.Daha da soğuyor etraf,kararıyor her yan, en yırtıcı kuşlar dolaşmaya başlıyor etrafta.Hepsi dön, vazgeç diyor sanki..Ama dönmüyor ayaklarım geri.İlerledikçe buzdan simsiyah bir şato görüyorum.Yavaşça ona doğru ilerliyorum.Bahçesinde çok çeşitli çiçekler var ancak hepsi buz tutmuş,yaşamıyorlar.Ne kadar korkarsam korkayım gidemiyorum geri içimde senin yokluğunun kırgınlığı ile giriyorum içeri, her şey buz kesilmiş.Ama tüm soğuğa rağmen yanan bir ateş var içerde yaklaşıyorum ona doğru bakıyorum yananlara.İçlerinde bir kaç eski hatıra ve kanlar içinde son demlerinde atan bir kalp var.Yavaş yavaş yanıyorlar,kül olana kadar onları acı ile izliyorum.
    Ve sonunda küle dönüyorlar.O an bedenimin buza döndüğünü hissediyorum.Elimi kalbimin üstüne koyuyorum bir boşluk ve kırmızı buz parçacıklarını görüyorum.O an anlıyorum o bedenden sökülüp yanan kalp benimmiş.İşte o an öldüğümü anlıyorum.Aslında beni sensizliğin öldürdüğünü o an farkediyorum... Ama hala Seni Seviyorum...
  2. Papatya_qüzéLi

    Papatya_qüzéLi Üye

    Katılım:
    30 Ekim 2010
    Mesajlar:
    35
    Beğenileri:
    20
    Ödül Puanları:
    0
    Çok güzel ellerine sağlık.Son paragrafa bayıldım diyebilirim :)
    ay_ışığı bunu beğendi.

Sayfayı Paylaş