Ödevim Var Verdiğim Çümleyi Basitmi,sıralımı,Bağlımı Olduğunu Bul Çümleye Göre Şimdiden Çok Saolun

Konu 'Dil ve Anlatım 9. Sınıf' bölümünde hllkrkmz1 tarafından paylaşıldı.

  1. hllkrkmz1

    hllkrkmz1 Üye

    Katılım:
    8 Aralık 2010
    Mesajlar:
    5
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0

    Balıkhanede hiç tutmayan, fiyat bile verilmeyen on, on beş dülger balığı, kayığın küpeştesinde hâlâ canlı, ince zar gibi kanatlarıyla titreşiyordu. Biraz sonra işlerini bitirmiş olacaklar, hepsi orta parmaklarına birer dülger balığı takarak çekip gideceklerdi. Umduğum gibi dülger balığı çorbası çok ev­lerde tütecekti.
    Kayığı temizleyenler sekiz kişi idi. Yedisi bizim adadandı. Sekizincisini, zayıf, sarı, hastalıklı ada­mı hiç görmemiştim. Ne kadar dostça, ne kadar içten bir sevgi ile çalışıyordu.
    Balığın bol çıkmaya başladığı duyulduğu zaman dışarıdan da insanlar gelirdi. Dışarıdan ırıba katılanlar almazlardı, gemi tayfası ile reis, gönüllerinden ne koparsa o kadar balık verirdi kendilerine.
    O adam da bir dülger alabilmek, bu balığı hak etmek için elinden geleni yapıyordu. Nihayet İş bitti. İki büyük dülger balığını reis kıç altına attı. Tayfalardan birine:
    - Bunu bize götür sonra dedi, ötekileri de pay yap.
    Üçer tane alanlar oldu. Dışarıdan gelen bir tane versinler diye bekledi. Yüzünde tatlı bir gülümseme ve çalışmaktan doğabilmiş hafif bir kırmızılık vardı. Bu kırmızılık pay dağıtan adamın elinde bir tek balık kalıncaya kadar adamın yanağında durdu. Sonra birdenbire uçtu. Yüzündeki gülümseme önce tehlikeli bir hâlde dondu. Sandım ki böyle, bütün ömrünce böyle donuk bir tebessümle kalıverecek adam. Etrafına bakındı. Kendine bakan birini gördü. Gülümseme, yüzünde birdenbire bir meyve gibi çürüyüverdi. Gözleri hayretle büyüdü. Son balığı kayıktaki adam, rıhtıma fırlatmıştı. Adamın yüz ifadeleri nerede ise yine eski temiz, memnun hâlini, taze meyve hâlini alıverecekti. İki adım attı. Elini balığa doğru uzatmak üzere eğildi. Ama ötekilerden, baş parmağına irisinden bir dülger balığı takmış birisi, kocaman çizmeli ayağını dülger balığının sırtına bastı:
    - Ne o? dedi; hemşerim. Dur bakalım. Dağdan gelip bağdakini kovmayalım.
    Adam elini çekti. Bir şey söylemedi. Söyleyemezdi. Söyleyecek hâlde değildi. Rıhtım kahvesine doğru yürüdü.
    Dışarıdan kahvenin önündeki seyircilerden bir seslendi:
    - Bırak yahu! O adam da çalıştı. Veriver bir tane, ne olur? Kalkmış, nerelerden gelmiş işte.

    - Ne yapalım, gelmesinler. Kırmızı mumla davet mi ettik biz onları? O balığın bir iki buçukluğu var. Balık çıkmadığı zaman yanaşmıyorlar ağı temizlemeğe hiç. Yağma yok hemşerim.

    Kayıktakilerden hiçbiri kalkıp da:
    - Ayıptır yahu, ver adama demedi.
    Bir ikisi, en umduklarım konuşacak gibi oldular. Bekliyordum. Şimdi, umduklarımdan birisi payı­na düşen balıktan birini, en küçüğünü adama doğru fırlatacak diye bekledim. Reis kahvenin önünde kahvesini öttürüyor, kayığın asıl tayfasına keyifle bakıyordu.
    Hadiseye karışan adam:
    - Ayıptır yahu dedi, ayıp.
    Bu sefer konuşacaklarını, hatta paylarına düşenden en küçüğünü fırlatacaklarını sandıklarım­dan biri:
    - Sen karışma bakalım babalık! Fazla söylenmeye başladın. Ayıp ne demek?
    - Babanızın malı mı deniz, sizin?
    - Onun babasının malı mı?
    - Değil ama gelmiş kayığınıza çalışmış bir kere.
    - Kim gel çalış demiş ona? Gelmeseydi...
    Balık verilmemiş adam, kahvenin bir iskemlesine çökmüştü. Kahveci başına dikilmişti. Kahveci­ye:
    - Kalkacağız, kalkacağız, dedi.
    Ayağa kalktı. Kendisi için lâf işitmiş adama:
    - Zararı yok, hemşerim dedi, zararı yok. Vermesinler. İstemez.
    Gözüken vapura doğru yürüdü. Küçük adımlarla bir Şarlo gibi seğirterek uzaklaştı.
    Söz vermiştim kendi kendime: Yazı bile yazmayacaktım. Yazı yazmak da bir hırstan başka ne idi? Burada namuslu insanlar arasında sakin ölümü bekleyecektim; hırs, hiddet neme gerekti? Yapamadım Koştum tütüncüye, Kalem, kağıt aldım. Oturdum. Adanın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım. Kalemi yonttum. Yonttuk­tan sonra tuttum öptüm. Yazmasam deli olacaktım."
    Sait Faik Abasıyanık
  2. Rüzgar

    Rüzgar Moderatör Yönetici Moderatör

    Katılım:
    31 Ekim 2008
    Mesajlar:
    2.028
    Beğenileri:
    875
    Ödül Puanları:
    113
    Konu uygun bölüme taşındı.
  3. hllkrkmz1

    hllkrkmz1 Üye

    Katılım:
    8 Aralık 2010
    Mesajlar:
    5
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Lütfennnnnn Yardımmmmm!!!!!!!!!!!

Sayfayı Paylaş