Ölümle Geldim Ya Rab

Konu 'Dini Bilgiler' bölümünde P!NqUeEn <3 <3 tarafından paylaşıldı.

  1. P!NqUeEn <3 <3

    P!NqUeEn <3 <3 Üye

    Katılım:
    29 Mart 2010
    Mesajlar:
    747
    Beğenileri:
    168
    Ödül Puanları:
    0

    Ölümle Geldim
    Ya Rab!

    Kapına geldim ölümle geldim… Eli boş kalbi kara yüzü kara geldim.

    ...Dünya avuttu beni oyaladı eğlendirdi. Türlü ziynetiyle kendine çekti. Ben de daldım ona unuttum seni unuttum kendimi unuttum öleceğimi

    Ama bak şimdi ölüm geldi buldu beni…

    Kimse etmedi bana kendimin ettiğini… Ben kimseyi değil ancak kendimi kandırdım. Şeytana uydum nefsime kandım. “Ebedî yaşayacaksın! ” diye kendimi inandırdım. Yarına dâir ne planlar yaptım ne hülyalara daldım.

    Ancak bir akşam güneş kızıl eteklerini daha toplamamıştı ki çalındı kapım…

    Oysa daha yapacak ne çok işim vardı tadacak ne kadar lezzet gezecek ne çok yer toplayacak ne kadar güzellik vardı.

    Elimde neler vardı neler… Ama hiçbiri yetmezdi. Gözüm hep başkalarınınkine kayar dururdu.

    Lâkin gözüm şimdi kendi yaptıklarına sâbitlendi.

    Meğer ne kadar az iyilik yapmışım ne kadar da az başkalarını düşünmüşüm. Hayatımı ne kadar da gafletle geçirmişim. Gençliğimi zindeliğimi gücümü kuvvetimi aklımı zekâmı ne kadar da boş yere heder etmişim.

    Artık nâfile… Geçen geçiyor giden dönmüyor.

    Pişman olasım geliyor ama artık o da nâfile… Ölüm geldi hayat bitti. Son perde indi ve gerçek hayat başladı. Benim yazdığım kurgusunu yaptığım sahneye koyduğum ve şimdi izleyeceğim hayat!
    “Keşke”si olmayan gizlisi olmayan dönüşü olmayan müsveddesi olmayan hayat!

    Kapına geldim ölümle geldim… Öldüm de geldim. Eli boş kalbi kara yüzü kara geldim.

    Afvına geldim lütfuna geldim sana geldim;

    Yâ Rab!

Sayfayı Paylaş