Ölümün Adı Yok

Konu 'Alıntı Şiirler' bölümünde P!NqUeEn <3 <3 tarafından paylaşıldı.

  1. P!NqUeEn <3 <3

    P!NqUeEn <3 <3 Üye

    Katılım:
    29 Mart 2010
    Mesajlar:
    747
    Beğenileri:
    168
    Ödül Puanları:
    0

    ÖLÜMÜN ADI YOK

    Güneş, Ay ve yıldızlar söndü, zifiri karanlık her yer
    Sustu ölümümde bu koca şehir
    Yağmur mu, anamın gözyaşımı tabutuma damlayan
    Senin şen kahkahalarını duydum derinden
    Ve bir sen kaldın hiç ağlamayan
    Gözün aydın KARASEVDAM, öldüm ben

    Sen benden gittin, ben öldüm
    Bu akıttığın, sımsıcak kan benim
    Upuzun uzanmış yanıma gençliğim
    Gözün aydın NARÇİÇEĞİM öldüm ben

    Evimin her köşesinde resimlerin gülümser
    Kerem’e aldığım oyuncaklar suskun
    Çiçekler ise kuru ve küskün
    Gözün aydın CEYLANIM öldüm ben

    Sen gül eğlen, artık hayat senin
    Savur Katran karası saçlarını dört bir yana
    Ölüm benim, yaşamak senin
    Gözünaydın BALIM öldüm ben.

    Seni özlemeyi en çok ben bilirdim.
    Bir daha doğsam yine seni severdim
    Böyle öldürmene gerek yoktu
    İstesen bir gülüşünede ölürdüm
    Gözünaydın AŞKIM öldüm ben.

    Saf saf dizilmiş şimdi insanlar
    Musalla taşında, bir tabut
    Ve tabutta bir yazı
    “Sevilmeden sevmek, ne ağır yükmüş anladım
    Koskoca bir yalana ömrümü adadım”

    GÖZÜNAYDIN KADINIM ÖLDÜM BEN
    Hasan Duru

Sayfayı Paylaş