Peygamber Efendimizin Şakaları

Konu 'Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.)' bölümünde Desert Rain.* tarafından paylaşıldı.

  1. Desert Rain.*

    Desert Rain.* Özel Üye Özel Üye

    Katılım:
    6 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    3.421
    Beğenileri:
    2.918
    Ödül Puanları:
    0


    Peygamber Efendimizin Şakaları

    Herkese samimi ve içten davranırdı. Zaman olur, şakalaşır, tatlı ve güzel bir hava oluştururdu. Çünkü başka türlü olsaydı, insanlar Peygamberimiz (sav)’e yanaşamazlar, ona soru bile soramazlardı.
    Zaten insan her zaman ciddi ve ağır meseleleri konuşamaz, bazen ortamın yumuşatılması, insanların rahatlatılması gerekir.
    Herkes gibi Peygamberimiz (sav) de şaka yapar, lâtifeli konuşur, ama hiçbir zaman yalan söylemezdi. Çünkü şaka yollu da olsa, yalan yalandır.
    Bunun yanında, Peygamberimiz (sav) insanlarla alay etmez, hafife almaz, dalga geçmez, küçük düşürmez, mahcup etmez, zor durumda bırakmaz, "işletme" gibi olumsuz tavırları hoş karşılamazdı.
    Peygamberimiz (sav)’in yaptığı şakalar yerli yerinde ve mesaj doluydu. Lüzumsuz ve yersiz değildi. Daha çok gönül alıcı ve sevindirici şakalar yapardı. Çocuklarla, hanımlarıyla, yaşlı ve kimsesiz kişilerle şakalaşması bu türdendi.
    Peygamberimiz (sav)’in bir başka latifesini de Enes bin Mâlik'ten dinleyelim:
    "Çöl halkından Zahir adında bir adam vardı. Zahir Peygamberimiz (sav)’e her gelişinde kendi yetiştirdiği ürünlerden hediyeler getirirdi. Şehirden çöle döneceği zaman da, Peygamber (sav) Efendimiz ihtiyacı olan şeylerle onun heybesini doldururdu. Gelen hediyelere bu şekilde karşılık verdikten sonra da şöyle buyururdu:
    "Zahir bizim çölümüz, biz de onun şehriyiz."
    "Peygamberimiz (sav) Zahir'i çok severdi. Halbuki Zahir hiç de güzel değildi. Fizikî olarak son derece çirkin bir adamdı.
    "Bir gün pazarda çölden getirdiği malları satmaya çalıştığı bir sırada Peygamber (sav) Efendimiz gitti, sessizce yaklaştı, Zahir'i arkasından kucakladı ve elleriyle gözlerini kapadı.
    "Zahir tutanın kim olduğunu göremiyordu. Tutan kimse bıraksın' diye çabalamaya başladı. Bu arada göz ucuyla arkasından tutanın Efendimiz (sav) olduğunu anlayınca sırtını Peygamberimiz (sav)’in göğsüne iyice dayamaya başladı.
    "Zahir'in bu neşeli hareketinden hoşlanan Peygamber (sav) Efendimiz yüksek sesle:
    "Bu köleyi satıyorum, var mı alan?' diye seslenmeye başladı.
    "Zahir boynu bükük, mahzun bir halde:
    "Yâ ResulAllah, benim gibi değersiz bir köleye vAllahi kuruş veren olmaz' deyince Peygamber (sav) Efendimiz: "Hayır, yâ Zahir, sen Allah katında hiç de değersiz değilsin' buyurdu."
    Bir gün yaşlı bir kadın Peygamberimiz (sav)’e gelerek:
    "Yâ ResulAllah! Cennete girmem için bana dua eder misiniz?" dedi.
    Peygamber (sav) Efendimiz:
    "Yaşlı kadınlar Cennete giremez" diye ona takıldı.
    Bunun üzerine kadın ağlayarak oradan ayrıldı.
    Peygamber (sav) Efendimiz, Sahabîlere:
    "Gidin ona söyleyin, 'Sen Cennete yaşlı olarak giremezsin.' Cenab-ı Hak, 'Biz onları yepyeni bir yaratılışla yarattık da, eşlerine sevgi ile düşkün hep aynı yaşta genç kızlar yaptık' buyurmuyor mu?" (Vakıa Sû»resi, 36.)
    Peygamberimiz (sav) kimsesiz, fakir, yoksul, herkesin yüz vermediği, ilgilenmediği insanlarla küçük şakalar yapar, kalplerini kazanırdı.
    Enes bin Mâlik anlatıyor:
    "Bir gün adamın biri Peygamber (sav) Efendimizin huzuruna geldi ve kendisinden bir binek hayvanı istedi.
    "Peygamberimiz (sav) ona, 'Peki, sana bir dişi deve yavrusu vereyim mi?' diye takıldı.
    "Adamcağız, 'Yâ ResulAllah, ben sizden bir binek istiyorum, dişi deve yavrusunu ne yapayım?"
    "Peygamber (sav) Efendimiz gülerek:
    "Bütün develer dişi deve yavrusu değil midir?' buyurdu."
    Peygamberimiz (sav)’in dadısı ve Zeyd bin Hârise'nin hanımı Ümmü Eymen, bir gün Peygamber (sav) Efendimize gelir ve onu evine davet eder:
    "Yâ ResulAllah, beyim sizi davet ediyor."
    "O da kim, hani şu gözlerinde beyazlık olan adam mı?"
    "Beyimin gözlerinde beyazlık yok yâ ResulAllah!"
    "Evet, gözlerinde beyazlık var."
    "VAllahi yok yâ ResulAllah."
    "Hiçbir insan yoktur ki, gözlerinde beyazlık bulunmasın."
    DEVEYİ KESTİRDİLER.
    Sahabîlerin içinde Nuayman adında çok şakacı birisi vardı. Yaptığı şakalar bazen aşırıya kaçardı. Fakat yine de Peygamberimiz (sav) onu anlayışla karşılardı.
    Bir gün çölde yaşayan bedevi Araplardan birisi Peygamberimiz (sav)’i ziyarete gelmişti. Devesini Mescidin avlusuna bağlayıp içeri girmişti.
    Sahabîlerden birisi deveyi görünce Nuayman'a:
    "Şu deveyi kessen de etini yesek, eti çok özledik. Nasıl olsa Peygamberimiz (sav) devenin parasını ödeyecektir."
    Nuayman da itiraz etmedi ve deveyi yere yatırdı, kesti ve başladı yüzmeye.
    Devenin sahibi Peygamberimiz (sav)’in huzurundan çıkınca bir de ne görsün, devesinin derisi yüzülüyor.
    "Eyvah! Devemi kesmişler" diye feryada başladı.
    Peygamber (sav) Efendimiz dışarı çıktı:
    "Bunu kim yaptı?" diye sordu.
    "Nuayman yaptı" dediler.
    Nuayman kaçmıştı. Peygamber (sav) Efendimiz Nuayman'ın peşine düştü, aramaya koyuldu.
    Sonunda Duabaa adında bir kadının evinin bahçesinde buldu. Nuayman evin avlusundaki çukura girmiş, üzerini de hurma ağacı yaprağı ile örtmüştü.
    Peygamberimiz (sav) eve girince birisi bir taraftan yüksek sesle:
    "Biz onu görmedik" diyor, bir taraftan da parmağıyla Nuayman'ın saklandığı çukura işaret ediyordu.
    Peygamberimiz (sav) gitti, onu çukurdan çıkardı. Nuayman'ın yüzü gözü toz toprak içinde kalmıştı. Peygamberimiz (sav) sordu:
    "Niçin böyle yaptın?"
    Nuayman:
    "Yâ ResulAllah, size burada olduğumu söyleyenler yaptırdılar bana..."
    Peygamber (sav) Efendimiz bir yandan Nuayman'ın yüzünü gözünü siliyor, diğer yandan da gülüyordu. Peygamberimiz (sav) daha sonra deve sahibine devesinin parasını ödedi ve işi tatlıya bağladı.
    Kulaklı

    Enes (ra) anlatır: “Peygamber Efendimiz (asm) beni, ‘Ey iki kulaklı adam!’ diye çağırırdı.”

    Kristalleri Götürüyorsun
    Peygamber Efendimiz (SAV) bir gün hanımlarıyla yolculuk yapıyorlardı.
    Enceşe isimli köle şiirler okuyarak develeri hızlandırınca,
    Resul-i Ekrem (ASM)[​IMG]
    "Enceşe, dikkatli ol! Kristalleri götürüyorsun" diye buyurmuşlardı.
  2. abdulmelik

    abdulmelik Üye

    Katılım:
    6 Aralık 2009
    Mesajlar:
    974
    Beğenileri:
    964
    Ödül Puanları:
    0
    :)

    Sağolasın..:)

    Allah razı olsun..

    Şaka yaparken bile doğruluk payını aşmayan bir peygamber..:)

    Tekrar Allah razı olsun...
  3. !!emine!!

    !!emine!! Üye

    Katılım:
    20 Ağustos 2010
    Mesajlar:
    532
    Beğenileri:
    629
    Ödül Puanları:
    94
    Yer:
    Istanbul
    harika şakalar ya...
    birde bizim zamanımızdakilere bak..
    şakayla birbirini öldüren bile var...
    sağol leyla......
  4. Desert Rain.*

    Desert Rain.* Özel Üye Özel Üye

    Katılım:
    6 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    3.421
    Beğenileri:
    2.918
    Ödül Puanları:
    0
    rica ederim arkadaşlar (=

    hepimizden Allah razı olsun İnşallah ...

Sayfayı Paylaş