Sarnıç...

Konu 'Sizin Yazınız' bölümünde _AdReNaLiN_ tarafından paylaşıldı.

  1. _AdReNaLiN_

    _AdReNaLiN_ Üye

    Katılım:
    20 Şubat 2010
    Mesajlar:
    14
    Beğenileri:
    4
    Ödül Puanları:
    0

    Senin fırtınalarında sürüklendi aşkımız...Korkularının,yaralı geçmişinin,savruk benliğinin dalgalarında, beni, kaybedip kaybedip sonra yeniden buldun.Seni hep uzaklara çağıran o yanlızlık rüzgarının alabora ettiği parçalanmış düşlerimi yeniden topladım sensiz sürgünlerimde...Kanayan sevdamı vurgunu olduğum yüzündeki o ışıkla sardım.Sığındığım bu huzurun be****ni, hayatımla ödedim her zaman...Yani, bilmediğim yollardan geçtim, kendimi kanatarak...

    Ve şimdi sorular cevaplarını buldu...Güvenin verdiği huzurla büyüyor artık aşkım.Şimdi biliyorsun ki, sevgimin inadı hiç kırılmayacak...Yüzümde gördüğün, o bu dünyaya ait olmayan, en zor anlarımda ortaya çıkan gülümseyiş bir kez olsun sönmeyecek...Meleğim...Affet ama, be**** sensizlik olsada, sana hayattan daha kötü davranmayacağım...Günlerdir sana yazıyorum...Çünkü seninle geçirdiğim bu zaman diliminde hayatı öğrendim...Ve artık öğrendiğim hayatı seninle yaşamak istiyorum...

    Şimdi sana neyi anlatiyim? Her sarnıcın bir yağmurla küflenip yine aynı yağmurlarla temizlendiğini mi? Yoksa her sevdanın acı bir ayrılık yaşadığını mı?.. Seni Seviyorum...


    **** gibi sevmiştim birini...Tam bu yazıyı ona verecekken öğrendim ki yanında olan ben değilde bir başkasıymış...Ben onu severken o başkasını sevmiş...eee ne demiş şair..."Ben seni sevdim,sen beni sevmesende olur...Zaten aşk budur..."

Sayfayı Paylaş