Sevdayla Kal

Konu 'Alıntı Yazılar' bölümünde Gamze-o7 tarafından paylaşıldı.

  1. Gamze-o7

    Gamze-o7 Forumdan Uzaklaştırıldı

    Katılım:
    30 Ekim 2009
    Mesajlar:
    460
    Beğenileri:
    212
    Ödül Puanları:
    0

    Kalıbımı basarım dediklerinin kendisini kalıbından çıkardığını fark eder bir gün insan. Art arda yanlışlar yapar ve bir yanlışın tek başına üç doğruyu götürdüğüne şahit olur. Çizdiği doğrular eğilmeye, bulduğu çözümler şaşmaya başlar.

    İşte O da g-itmekle it olmadığını, g-elmekle el olmaktan çıkmadığını fark etmişti bir gün. Geliş ve gidişlerde değildi keramet, her gidişe bir geliş şansı verip vermemekti asıl mesele. Duygularının esiri olmamayı öğrendiğinde Allahtan iş işten geçmemişti. Yitik bir aşkı diriltmenin yoktan var etmekle eş değer olduğunu anladığında, boyundan büyük işlere kalkıştığını da anlamıştı. Görmüştü ki eksik bir geçmişle tamamlamaya çalışmıştı bugününü.

    Kesirleri toplamış ve onlarca kusur bulmuştu tam bildiği yaşamında. Kalanları biriktirmemeyi zafer bellemişti artık, bir sapakta bölünsünler diye yollar yaratıyordu her defasında. Sonra eyvallah deyip devam etmeyi deniyordu yoluna. Hiç iç çekmeden, pişmanlık duymadan hep yeniler sayıklıyordu rüyasında. Eski püskü bir pardösüden çıkan vücudunu hayran gözlerle çıplaklaştırıyordu.

    Önce kırbacıyla korkularını kovaladı, unutma korkusuyla baş etti. Ne varsa içinde seyyar ve değişkendi artık. Aşkta hâkimiyeti boş vermişti, kalender bir kalbin derinliğinde çırpınarak yaşamayı öğrenmeliydi. Sevda sevgiliyle yarışırdı, ne yapsa yarışırdı,ona ise sevdayla kalmak yaraşırdı. Sevdayla kal sevgilim diyordu son sözünde bu yüzden, sevdayla kal…
  2. beni_bırakma

    beni_bırakma Üye

    Katılım:
    29 Nisan 2009
    Mesajlar:
    902
    Beğenileri:
    248
    Ödül Puanları:
    0
    güzeldi sağol

Sayfayı Paylaş