Siyah Yıldız.

Konu 'Alıntı Şiirler' bölümünde MatmazeLLa tarafından paylaşıldı.

  1. MatmazeLLa

    MatmazeLLa Üye

    Katılım:
    11 Kasım 2009
    Mesajlar:
    6
    Beğenileri:
    2
    Ödül Puanları:
    0

    Siyah bir yıldızım gökyüzünde
    İlk bakışta görülmem arayınca da bulamaz kimse beni.
    Siyahlığım o kadar koyu o kadar güçlü ki ;
    Yaklaşanlar yavaş yavaş matlaşır yaklaştıkçada sönerler.
    Aslında ben geceleri üstünüze çöken karanlığın kendisiyim.
    Bazen yetinmem;
    Ay olur kapatırım güneşinizi beş on dakikalığına da olsa.
    Hiç uyumam
    Aydınlık sandığınızda bile varım ben.
    Güneş doğduğunda;
    Kendi menfaatinden başka bir şey düşünmeyen
    Yobazlığa dibine kadar batmış
    Ya da kibir denilen hasta duyguyla boyanmış
    Sahtekar yüzlerini birtek aynada kendilerine gösteren
    Ahlak muhakemesini sadece ağızlarıyla yapan
    Ve en zevklisi
    Düşündüğünü sanıp kendini kandıran
    Örümcek kafalarda sürdürürüm karanlığımı.
    Gerçekte
    Güneş sadece pencereye doğar.
    Yani bu zavallılar izin vermezler en büyük düşmanıma
    Kafataslarından girip düşüncelerine doğsun diye.
    Dünya yokken de vardım dünya kalmadığında da olacağım.
    Tek değişen benim karanlığımın güçlenmesidir günden güne.
    Ve öyle bir gün gelecek ki
    Doğacak güneş bile içinde beni hissedecek önce.
    Sonra bir anda kararıp kurtaracak
    insanların düzgün kalanlarını umud etmekten...
    Ve çocukları;
    yatmadan önce "bana güneşi anlatsana"
    diyecek babalarına.
    Şairler; "bana güneşin resmini çizebilir misin?
    Anlatabilir misin dünyaya aydınlığı?" diye seslenecek
    Işığın rengini hatırlamaya çalışan çaresiz ressamlara...


    Alıntıdır.:eek:

Sayfayı Paylaş