Son ´ artık üşümem Kollarında ´ ~

Konu 'Alıntı Şiirler' bölümünde Özlem tarafından paylaşıldı.

  1. Özlem

    Özlem Bu ülke sizi de unuttu(!) - SOMA Özel Üye

    Katılım:
    15 Ekim 2009
    Mesajlar:
    4.040
    Beğenileri:
    3.106
    Ödül Puanları:
    113
    Yer:
    Konya

    Son ´ artık üşümem Kollarında ´ ~






    icedir ellerim ısınmıyor sokağımda Yalnızlığın kaldırım taşları soğuk olur bilirsin

    Şayet günün birinde çıkarsa yolun o geceye; kadınlığını sakla dudaklarımda

    Çünkü senden bana kalan tek kapı aralığı o

    Asıl yolculuk bundan sonra başlıyor

    Sevgimle kal





    Aralıksız batan sözcüklerinin an be an yüzünü ölüme çevirdiği yerden yazıyorum sana Dinleme

    Ne bundan önce söylediklerimi ne de bundan sonra söyleyeceklerimi…

    Bu defa dinleme !



    Attığım her adımda bir parça daha yıkılan duvarların altında kalmaktan ayıramadığın dakikaların geceler boyunca sinirini taşımaktan yoruldu ruhum Ben çabuk yoruldum

    Hiç bir masalın kahramanı olamayacak kadar uykum var

    Sesinden esirgediğin yüreğin gibisin Varlığının bir anlamı olsun derken sen en çok da anlamsızlığa yakıştın nedense

    Oysa bu değildi sana dair başlattığım yolculuğun sonu

    Böyle olmamalıydı



    Şimdi sen kendi acılarında büyütürken öğütürken geceyi;

    ben çoktan bir masalın sonunda gözlerimi sabaha açmış olacağım

    Üzülme demeyi isterdim; ama buna gücüm yok Senin de yeni;

    fakat tanıdık bir duygu travmasına ihtiyacın yok

    İster taşı ister at bir kenara

    Fark eden "sadece" yokluğum olacak senin fark etmeyeceğin




    ~





    Adresimi de sil adımlarından;sanırım bundan böyle evde olmayacağım

    Öfkem sıcak; hala canımı yakıyor umursamazlığın

    Bir yol boyu içimdekileri kustum geride bıraktığım her ağaç dibine

    Tenimde acı bir tat teninden kalma

    Başımı koyduğum yerde büyük bir boşluk yokluğundan olma

    Ne yazmak ne konuşmak ne de yazmak istiyorum

    Yalnızca ölüm kadar sessiz bir uykuya yatmak ve toprağın kokusuna bırakmak istiyorum tüm bedenimi

    Nefesimle çoğalacakken nefesimi tıkadın sen! Geçen her günde soyunurken tüm kelimelerim yavaş yavaş sana sen durdurak tanımadan yeni bir kıyafetle çıktın karşıma



    (Ç)atıştık seninle!

    (S)arınmadan ayrıldık!

    Parmak uçlarımda kaybediyorum sıcaklığını Yazdıkça uzaklaşıyorum sesinden teninden ve bakışlarından



    Uzaklar çeker dizelerimi dizlerime batarken yokluğunun acısı

    Oysa ne zordur eyleme bürünmüş sevdaların kor alevinde titremek!

    Yitip giden her sigaramda sana duyduğum düşkünlüğü anımsamak!

    Senin için attığım zarlarda hep kapı arkasında bırakılmak bilsen nasıl zordur

    (D)üşüyorum düşünden bir gece vakti

    Masalım olursun sanmıştım Uykusuz gözlerime uyku

    Olmadın olmadı olamadık

    Şarkı sona yaklaşıyor sevgilim


    Bir daha asla üşümem kollarında

Sayfayı Paylaş