Son osmanlı mebuslar meclisi ve misak-ı milli

Konu 'Tarih - İnkılap Tarihi 11. Sınıf' bölümünde margherita tarafından paylaşıldı.

  1. margherita

    margherita Üye

    Katılım:
    16 Ocak 2009
    Mesajlar:
    5
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0

    SON OSMANLI MEBUSLAR MECLİSİ
    (12 OCAK 1920)


    Amasya Görüşmelerinde alınan kararlar gereği Mebusan Meclisi’nin açılabilmesi için seçim yapılmış ve bu seçimleri Müdaafai Hukuk yanlıları kazanmıştır.

    Mustafa Kemal İstanbul’daki toplantıya katılmamış, ama katılan üyelerden şunları istemiştir:
    1. Kendisinin başkan seçilmesi,
    2. Mecliste Müdaafai Hukuk Grubu’nun oluşturulması,
    3. Misak-ı Milli’nin kabul edilmesi.

    Mustafa Kemal’in bu isteklerinin nedenleri şunlardır:
    1. Milli mücadelenin lideri olduğunu kanıtlamak,
    2. Saltanatın, meclis üzerindeki nüfuzunu kırmak,
    3. Meclis kapatılırsa Anadolu’da yeni meclisi toplamaya zemin hazırlamak,
    4. Kararların bu grup kararı olarak hızlı bir şekilde alınmasını sağlamak.

    Mustafa Kemal meclisin İstanbul’da toplanmasına karşı çıkmıştır bunun nedenleri şunlardır:
    1. İstanbul işgal altında olması,
    2. Burada toplanan bir meclisin milletin lehine bir karar alamayacağını düşünmesi,
    3. Böyle bir karar alınsa dahi o meclisin yaşatılamayacağı inancıyla karşı çıkmıştır.
    Buna rağmen meclisin İstanbul’da toplanmasının nedeni:
    1. İtilaf devletlerinin baskısı,
    2. Meşrutiyetin gereği,
    3. Padişah’ın baskısı.


    12 Ocak 1920’ de son Osmanlı Mebusan Meclisi açılmış, ancak bu mecliste ne M. Kemal başkan seçilebilmiş, ne de Müdaafai Hukuk Grubu kurulabilmiştir. Onun yerine FELLAH-I VATAN Grubu oluşturulmuştur. Bunun sebebi mecliste saltanat yanlılarının bulunmasıdır. Buna rağmen Meclis, Misak-ı Milli’yi onaylamıştır.

    MİSAK-I MİLLİ KARARLARI
    (28 OCAK 1920)

    SINIRLAR: Mondros Ateşkesinin imzalandığı güne kadar Türk ordularının koruduğu henüz işgale uğramamış Türklerin çoğunlukta oldukları bölgeler hiçbir suretle ayrılık kabul etmez bir bütündür.

    BOĞAZLAR: İstanbul şehrinin ve Marmara Denizinin güvenliği sağlandığı takdirde boğazlar uluslar arası ticarete açılabilir.

    AZINLIK HAKLARI: İçerdeki azınlıklara ancak dışarıdaki Türklere tanınan haklar kadar hak tanınacaktır. (Azınlık hakları ilk kez burada gündeme geldi.)

    KAPİTÜLASYONLAR: Politik, ekonomik ve mali gelişmemizi engelleyen ve hukuk alanında hâkimiyetimizi sınırlayan imtiyazlar kabul edilemez.

    ARAP ÜLKELERİ: Ateşkes imzalandığı sırada işgal altında bulunan ve halkın çoğunluğunu Müslüman Arapların oluşturduğu ülkelerin geleceği o ülke halklarının kararına göre belirlenmelidir.

    HALK OYLAMASI: Kars, Ardahan, Batum ve Batı Trakya’nın durumunu belirlemek için gerekirse halkoyuna başvurulacaktır. Nedeni bizden koparılmak istenen bu bölgelerin halkın çoğunluğunun Türk ve Müslüman olmasından serbest oylamanın çıkarlarımıza uygun olacağı düşünülmüştür.

    DIŞ BORÇLAR: Sınırlar ve Boğazlarla ilgili isteklerimiz kabul edilirse Osmanlı dış borçları ödenecektir.

    MİSAK-I MİLLİ’NİN ÖNEMİ
    1. Ulusal sınırımız kesin olarak çizildi.
    2. Misak-ı Milli Türk milletinin ulusal sınırlar içinde bağımsız yaşama yeminidir.
    3. Ulusal bilince erişildiğinin ve ulusal devlet anlayışının benimsendiğinin göstergesidir.
    4. Wilson ilkelerine uygun bir barışa hazır olduğu vurgulanmıştır.

    İTİLAF DEVLETLERİ’NİN MİSAK-I MİLLİ’YE TEPKİLERİ

    Anadolu hareketi aleyhine bir karar bekleyen itilaf devletleri Misak-ı Milli’nin kabulü üzerine önce Ali Rıza Paşa Hükümetine daha sonra da Salih Paşa Hükümetine baskı yapmışlardır. Baskılara boyun eğmeyince de 16 Mart 1920 de İstanbul’u resmen işgal ederek Mebuslar Meclisini basmışlardır. Yakaladıkları Milletvekillerini de Malta Adasına sürgüne göndermişlerdir.

    İŞGALDEN SONRA İTİLAF DEVLETLERİNİN YAYINLADIĞI BİLDİRİ
    1. Bu işgal geçicidir,
    2. Amacımız saltanat ve hilafetin nüfuzunu güçlendirmektir,
    3. Herkes padişah ve hükümetin emirlerine uymalıdır,,
    4. Ulusal direniş durmadığı takdirde İstanbul Türklerin elinden alınacaktır.
    AMAÇ: İşgalden ulusal mücadele yanlılarını sorumlu göstererek halkı ulusal mücadeleye karşı kışkırtmaktır.

    İSTANBUL’UN İŞGALİNE KARŞI M. KEMAL’İN ALDIĞI TEDBİRLER
    1. İstanbul ile tüm ilişkiler kesildi,
    2. İstanbul’daki tutuklamalara karşılık Anadolu’daki İtilaf Devletlerinin subayları tutuklandı,
    3. İstanbul’dan ve Adana’dan Anadolu’ya yapılacak düşman askerlerinin sevkiyatını önlemek için Geyve ve Ulukışla civarındaki demiryolları tahrib edildi,
    4. Padişah tutsak olduğu için bundan sonra milli mücadelenin padişah adına yürütüleceği duyuruldu,
    5. Ankara’daki İngiliz asker ve komutanlar ile Eskişehir ve Afyon’daki İngiliz askerleri kuvvet kullanılarak çıkarıldı.
    6. İstanbul’a hiçbir ilden vergi gönderilmeyecek, gelirler Anadolu’da toplanacak.

    İSTANBUL’UN İŞGALİNE KARŞI M. KEMAL’İN ALDIĞI KARARLAR

    1. İşgal olayını protesto etmek,
    2. Yeniden seçimlerin yapılması,
    3. Meclisin Ankara’da toplanması.

Sayfayı Paylaş