Türk Halk Edebiyatı!

Konu 'Edebiyat 11.Sınıf' bölümünde manyac_rocker tarafından paylaşıldı.

  1. manyac_rocker

    manyac_rocker Üye

    Katılım:
    27 Ekim 2008
    Mesajlar:
    29
    Beğenileri:
    1
    Ödül Puanları:
    0

    Türk Halk Hikayelerinin oratk özellikleri nelerdir? konusunu arıyorum yardımcı olabilecek var mı?
  2. Moderatör Güleda

    Moderatör Güleda Özel Üye Özel Üye

    Katılım:
    10 Ocak 2009
    Mesajlar:
    7.623
    Beğenileri:
    4.563
    Ödül Puanları:
    113
    Halk hikayeleri konularına göre dört çeşittir:
    Aşk Hikayeleri: Leyla ile Mecnun, Kerem ile Aslı, Ferhat ile Şirin, Yusuf ile Züleyha, Ercişli Emrah ve Selvi, Tahir ile Zühre, Âşık Garip Hikayesi, Aşık Kerem Hikayesi, Elif ile Mahmut…
    Dini-Tarihi Halk Hikayeleri: Hayber Kalesi, Kan Kalesi, Battal Gazi, Danişmend Gazi, Hz. Ali ile ilgili diğer hikayeler…
    Kahramanlık Hikayeleri: Köroğlu Hikayesi
    Destanî Halk Hikâyeleri: Dede Korkut Hikayeleri
    *Halk hikayeleri, destan ile roman arasındaki aşamanın ürünüdür.
    *Destan geleneğinden Halk hikâyeciliğine geçişin ilk ürünü Dede Korkut Hikayeleri’dir. Bu nedenle Dede Korkut Hikayeleri özel bir önem taşır.
    manyac_rocker bunu beğendi.
  3. S. Moderatör Uğur

    S. Moderatör Uğur Özel Üye Özel Üye

    Katılım:
    4 Şubat 2008
    Mesajlar:
    8.241
    Beğenileri:
    6.155
    Ödül Puanları:
    36
    Halk Edebiyatının Genel Özellikleri

    Halk Edebiyatı, sözlü edebiyatın uzantısıdır. Halkın yarattığı sözlü eserlerden oluşur. Dil, biçim, konular, duyarlıklar bakımından halk kültürüne sıkı sıkıya bağlıdır. Türklerin Anadolu’ya geldikten sonra edebiyatları beş gruba ayrılmıştır. Arapca ve Farsçayı çok iyi bilen aydınların oluşturduğu “Yüksek Zümre Edebiyatı” ve İslam öncesinden gelen sözlü bir “Halk Edebiyatı“. Anadolu’ya göç eden Türkler arasında aynı ayrım devam etti. Medrese eğitimi gören aydın kesim Arap ve Fars edebiyatlarının tesirini devam ettirirken, halk yine saz şairleri aracılığıyla halk edebiyatını devam ettirdi. Dolayısı ile Anadolu Türk Edebiyatı iki grupta incelenmektedir. Bu gruplardan biri Halk Edebiyatı ‘dır.

    Oğuz Türkleri Anadolu’ya dilleriyle, gelenekleriyle, geleneksel halk edebiyatlarıyla gelmişlerdir. Ozan dedikleri saz şairleri, Anadolu’nun gittikçe Türkleşen b**gelerinde, gezici şair olarak sazlarıyla şiirler söylüyorlardı.



    1. İslamiyet’ten önceki edebiyatımızın İslam uygarlığı içindeki biçimidir. Bir anlamda sözlü edebiyat dönemimizin gelişmiş biçimi olarak düşünebiliriz.
    2. Halk edebiyatı ürünleri yazılı değildir. Müzik eşliğinde sözlü olarak oluşur.
    3. Divan edebiyatında olduğu gibi şiir yine egemen türdür.
    4. Şiirlerde başlık yoktur, biçimiyle adlandırılır.
    5. Nazım birimi dörtlüktür.
    6. **çü, hece **çüsüdür, En çok yedili, sekizli, on birli kalıplar kullanılmıştır.
    7. Şiirlere genel olarak yarım uyak hakimdir.
    8. Dil halkın konuştuğu günlük konuşma dilidir.

    9. Halk edebiyatı gözleme dayalıdır. Benzetmeler somut kavramlardan yararlanılarak yapılır. Söyledikleri her şey gerçek yaşamdan alınmadır.
    10. Şiirler çoğu zaman saz eşliğinde söylenir. Duruma göre şiir söyleyen aşıklar, şiirleri için bir ön hazırlık yapmazlar. Bu yüzden şiirlerinde derin bir anlam kusursuz bir biçim görülmez.
    11. Aruz **çüsü ile şiir yazanlar olmasına rağmen asıl **çü hece **çüsüdür.
    12. Nazım birimi dörtlüktür. Ancak nadiren de olsa Türkü ve ninnilerde üçlü, beşli söyleyişler görülür.
    13. Dili, halk dilidir. Bu dilin öz Türkçe olduğu söylenemez. Ancak halka mal olmamış sözcükler kullanılmamıştır.
    14. Şiirler hazırlıksız söylenildiğinden daha çok yarım kafiye ve redif kullanılmıştır.
    15. Nazım şekli olarak mani, koşma, varsağı, semai, destan v.s. kullanılmıştır.
    16. Konu olarak Aşık edebiyatında aşk, **üm, hasret, ayrılık gibi duygusal konular, doğa sevgisi, yiğitlik, zamandan şikayet işlenmiştir. Tekke edebiyatında ise konu dindir.
    17. Söyleyişlerde doğa ile iç içe olmaktan kaynaklanan bir somutluk hakimdir.
    18. Halk şairlerinin hayat hikayeleri ve şiirleri cönk adı verilen eserlerde toplanır.
    19. Özellikle 18. yüzyıldan itibaren halk şairleri, divan şairlerinden etkilenerek aruzun belirli kalıplarıyla şiirler yazmayı denemişlerdir. Hatta divan şiirinin mazmunlarını da kullanmışlardır. Bu durumun ortaya çıkmasında halk şairlerinin, aydınlar ve divan şairlerince hor görülmelerinin, değersiz ve güçsüz sayılmalarının etkisi de vardır.
    manyac_rocker bunu beğendi.
  4. manyac_rocker

    manyac_rocker Üye

    Katılım:
    27 Ekim 2008
    Mesajlar:
    29
    Beğenileri:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    ortak özellikleri ne peki benim takıldıgım nokta o:S
  5. ∂iαвiαη~lρ

    ∂iαвiαη~lρ Özel Üye Özel Üye

    Katılım:
    7 Ekim 2008
    Mesajlar:
    1.247
    Beğenileri:
    726
    Ödül Puanları:
    113
    Halk hikayelerinin özellikleri:

    1)Nazım-Nesir karışıktır. Zamanla nesir nazıma üstünlük kazanmıştır.

    2)Şahısları ve olayların anlatılmasında realist çizgilere daha çok yer verilmiştir.

    3)Kahramanlıktan çok aşk maceraları konunun ağırlığını teşkil etmektedir.

    4)Tarihi bir vakanın olması şart değildir.

Sayfayı Paylaş