türk şiirinin tarihi gelişimi hakkında bilgi

Konu 'Edebiyat 9.Sınıf' bölümünde _Sea_sTar_ tarafından paylaşıldı.

  1. _Sea_sTar_

    _Sea_sTar_ Üye

    Katılım:
    16 Ekim 2010
    Mesajlar:
    13
    Beğenileri:
    1
    Ödül Puanları:
    0

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif]Modern Türk şiirinin tarihi, bir sürekliliğin tarihi değil, art arda gelen kopuşların tarihidir: Tanzimat şiiri (bak. Tanzimat edebiyatı), [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif], başlı başına bir "ekol" olan Yahya Kemal, [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif] gene kendi başına bir tarz sayılması gereken Nâzım Hikmet, Hececilerin izleyicileri, [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif], [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif]. Bütün bu akımlar arasında yoğun, içsel bir ilişkinin varlığından söz edilemez. 1960'lara değin, Türk şiirinde, kendi kendini besleyen ve değişimleri içinde gene de canlı kalan bir gelenek oluşmamıştır. Belki ancak bir tepki ilişkisinden söz edilebilir: [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif], kendi şiirini Tanzimat edebiyatının didaktikliğine karşı bir tepki olarak ortaya koymuş; Yahya Kemal, [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif] ve [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif] gibi şairlerin aşın duygusallığına, tarihten kopukluğuna ve toplumsal kaygılarının yüzeyselliğine karşı, şiirin mimari yapısının ve ses düzeninin sağlamlığına önem veren, şiirin öznesini tarih ve kültür içine yerleştiren, kişilerüstü bir deyiş geliştirmiş; Beş Hececiler ve onları izleyenler, tıpkı kendini Osmanlı geçmişinden koparmaya çalışan yeni Cumhuriyet gibi, şiiri sıfırdan başlatmak istemişler ve bunu da başararak oldukça safdil, genellikle de cılız ve derinliksiz ürünler vermişler; [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif], asıl çatışmanın gelenekçilikle Cumhuriyetçilik arasında değil, Cumhuriyet de içinde olmak üzere bütün bu "eski düzen" ile yeni doğan sosyalizm arasında olduğu düşüncesinden yola çıkarak, şok tekniklerinden yararlanan, yüksek sesle okunacak bir şiir üzerinde çalışmış; Garip ise, eski "şairane" anlatıma karşı çıkan Nâzım'a koşut bir biçimde, bir tür yeni "halk şiiri" ortaya koymak istemiştir. Ancak İkinci Yeni hareketiyle, 1950'lerin sonundan başlayarak, bütün eski şiirlerden bilinçli olarak beslenmeye çalışan, oradan yeni değerler devşiren bir gelenek kurulabilmiştir. [/FONT]

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif]Türk şiirinin tarihindeki bu kopukluklar, başka bir olguyla da ilişkilidir: Her şiir kuşağı ya da akımı, kendinden önceki bir Türk şiirinden çok, Avrupalı, özellikle de Fransız şairlerden etkilenmişlerdir: Tevfik Fikret'in modeli, Cemal Süreya'ya göre "üçüncü smıf bir Fransız şairi" olan [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif]'dir; Yahya Kemal, divan şiiriyle Fransız Parnasçılan arasında bir sentez kurmaya çalışmıştır; Ahmed Haşim, Verlaine ve simgecilerden etkilenmiştir; Nâzım Hikmet'in şiirinin oluşumunda, Rus şair Mayakovski'nin dize anlayışının ve ses özelliklerinin payı büyüktür; [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif], [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif], [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif] ve [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif] nin Türkçedeki devamı gibidir; [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif] için gerçeküstücüler ile çoğu ironik şiirler yazan [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif], Jacaues PreVert ve [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif] gibi şairler önemlidir; [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif], kendi şiirini Alman şiir geleneğiyle, Mörike, Hölderlin, Rilke, Trakl ve Paul Celan'dan gelen "ruhsal" bir esintiyle geliştirmiş; Cemal Süreya Apollinaire'de, [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif] ise T. S. Eliot ve [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif]'in çevirilerinde kendisi için bir açılım bulmuştur. [/FONT]

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif]Türk şiirinde "eski ile yeninin kavgası", şiirsel duyuşun dolaysızhgı noktasında düğümlenir. Eski şiir, şiirin dışında oluşmuş bir duyumu, bir duyguyu ya da bir düşünceyi,! kendi döneminin "şairane" anlatımına uyjfün olarak şiirleştirirken, yeni şiir bu duyum ya da duyguyu şiirin kendi içinde oluşturmaya yönelir: Birinde şiirden önce bir gerçek vardır, ötekindeyse gerçeği kendisi yaratmayan şey şiir olmaya layık değildir. Bu dönüşüm, esas olarak İkinci Yeni'y->le birlikte ortaya çıkmışsa da, Türk şiirinin daha önceki tarihinde de her önemli atılım bu eksen üzerinde, bu karşıtlık içinde ikinci 'terimin örneği olan ürünlerle kendini göstermiştir. Örneğin Ahmed Haşim'in şiiri, Tevfik Fikret ve Cenab Şahabeddin'e oranla daha yeni ve daha kalıcı olmasını, şiirin dışında yer alan bir gerçeği şiirsel dile çevirmeyip gerçeği kendi içinde toplayabil-mesinden alır. Şiirsel duyuşun dolaysızlığı, Şiirin bir aktarma değil de bir yaratma Oluşu, aynı zamanda, şiirin yeniden bir düzyazı cümlesine çevirilemeyeceği anl***** gelir. Duyuş dolaysızlığı, özellikle İkinci Yeni'de belirginleşecek başka bir olgunun, şiirde imgenin anlatıdan bağımsızlaşmasının da kaynağında yatar. Bunun örneklerini de | Fazıl Hüsnü Dağlarca ile Necip Fazıl Kısa-kürek gibi çizgi dışı, bağımsız şairlerde ve .yer yer Nâzım Hikmet'te görmek mümkündür. Yeni şiirde, şiirsel gerilim, şiirde anlatılan ya da şiirin arka planını oluşturan "öyküden çok, bir aydınlanma anını ifade eden ve çoğu zaman şiirin dokusuna sığmaz bir görünen özerkleşmiş imgelerle sağlanır, bu özerkleşme, yalnızca Haşim, Tanpınar, Dranas, Oktay Rifat ve [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif] gibi hermetik (kapalı) şairlerin ya da İkinci Yeni'nin ürünlerine özgü de değildir. Sabri Altınel'in sosyalist şiirindeki "Ey olgun, yaralı görünüş/.../Gözyaşından sonraki gülüş" dizelerinde, 1970'lerin popüler şairi [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif]in "Ümit, öfkeli ve mahzun/.. ./Dağlara çekilmiş, kar altındadır" dizelerinde ya da 1960 sonrası kuşağı şairlerinden [/FONT]

    Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...

    [FONT=Palatino Linotype, Palatino, sans-serif]'in "Kapanmaz yağmurun açtığı yaralar çocuklarda" dizelerinde de dikkati, anlatılan "öykü"den çekerek söylenen söz üzerinde toplayan bir imge bağımsızlaşması görülür. Bu gelişim, Türk şiirinin giderek saydamlığını yitirip "kapalılaşmasına", çetrefilleşmesine, şiir okumanın eğitim ve emek gerektiren bir uğraş haline gelmesine yol açmıştır. Ama, buna karşıt gibi görünen ve bunun etkilerini bir ölçüde "telafi eden" bir başka olgu daha vardır: Yeni Türk şiirinin günlük konuşma diline yaslanması. Bu, Yahya Kemal'den sonra giderek hızlanan ve şiirin sözcük dağarcığının genişlemesini, şiirin bir tür "havalandırmaya çıkarılmasını" sağlayan bir yöneliştir. Ama yerel, hatta semt dilinin kullanılmasının, Garip'te olduğu gibi, şiirsel gerilimin azalmasına yol açabildiği de görülmüştür. Cemal Süreya, "şiirin gündelik dille ve yaşamın sıradan olgulanyla ilişkisini şöyle formüllendirir: "Herşey şiir olabilir mi? Hayır. Ama şiir herşey olabilir." [/FONT]
    beanatolia bunu beğendi.

Sayfayı Paylaş