Yine yalnızlığımla konuştuğum bir gecede…

Konu 'Sizin Şiiriniz' bölümünde by_firar tarafından paylaşıldı.

  1. by_firar

    by_firar Üye

    Katılım:
    22 Kasım 2008
    Mesajlar:
    224
    Beğenileri:
    11
    Ödül Puanları:
    19

    İlk vazgeçemeyişim, ilk kıskançlığım, ilk ömrüme yazdığım…
    Uzaklardan sevdalandığım, kızdığım,affetmediğim, affedemediğim…
    Olmayacak bir duaya âmin demek gibi sevdiğim ve hep geç kaldığım/sın...
    Aslında bir intihar cesaretiydi bomboş varlığına tutulmak…
    Yine yalnızlığımla konuştuğum bir gecede…
    Umutlarım düştü gözlerimden birer birer…
    Yüreğimi gördüm karanlığın ücra köşelerinde...
    Parça parça oldu gözlerimin önünde..
    Tutamadım…
    Yetişemedim yüreğime !
    Nefesim daraldı birden,yuttum içimdeki senli cümleleri…
    Şu dört duvar dillendi sessizliğimden…
    Tozlanmış duygularımı temizliyorum şimdi…
    Harf harf…
    Kelime kelime…
    İçim acıyorYine yalnızlığımla konuştuğum bir gecede… derinden…
    Gülüşünü anımsıyorum…
    İçim burkuluyor…
    Hep geç kalınmış zamanlarda buldum kendimi…
    Ve yine sevdim seni kendi içimde…
    Gözlerinin kapandığına da şahit oldum.
    Ve ruhunun bedenden ayrılışına da…
    Yanındaydım...
    Şimdi bana beni gördüğünü söylüyorlar…
    Beni kandırıyorlar…
    Teselli ediyorlar…
    Anlamıyorlar…
    Bütün gün bekledim seni...
    Bütün gün…
    Gökten inecekmişsin gibi…
    O güzel yüzünü yeniden görecekmişim gibi…
    Karşıma oturup konuşacakmışsın gibi..
    Ve kulaklarımda sesin çınlayacakmış gibi..
    Çok istedim gelmeni…
    Kayboldum yokluğunda…
    Arıyorlar…
    Ama sen kaybolduğundan beri beni hiç bulamıyorlar…
    O kadar sinmiş ki üzerime sanki ellerimdeki sigara kokusu senin kokun…
    Sanki gözlerimdeki bakışlar senin bakışların…
    Saatlerce dalabiliyorum uzaklara
    Seni yaşatıyorum biliyor musun?
    Sen yanımda olmasan da…
    Çok sevdiğim bir şiir vardı…
    Şair : “Ne hasta bekler sabahı...
    Ne taze ölüyü mezar...
    Ne de şeytan bir günahı...
    Seni beklediğim kadar!...” diyordu…

Sayfayı Paylaş